Amsterdam Bewaar

Gebroeders Jairam: De vierde keer ben je kwaad op de hangjeugd

Sanjai en Mukerjiet Jairam Foto Jean-Pierre Jans
Sanjai en Mukerjiet Jairam Foto Jean-Pierre Jans © UNKNOWN

DE VERKIEZING VAN DE AMSTERDAMMER VAN HET JAAR

De Surinaamse eettent van de gebroeders Jairam in West werd geteisterd door een groep hangjongeren. Tot de maat vol was.


Ze waren nog maar kleine Hindoestaantjes toen ze begin jaren zeventig vanuit Paramaribo naar Amsterdam kwamen. Vader was lasser, maar begon in Oost zijn Ram's Roti. De zaak breidde uit, er kwam een filiaal in Fazantenhof in de Bijlmer, en er kwam een partycentrum bij.

Nu is er nog één Ram's Roti over, sinds 1998 in de Jan van Galenstraat en geleid door de broers Mukerjiet (1965) en Sanjai Jairam (1969). Die zaak was meteen een succes,
de liefhebber van de Surinaams-Hindoestaanse keuken kende de reputatie van Ram's al.

Natuurlijk was er ook wel eens rottigheid. Daar hadden ze ervaring mee in Oost en vooral in de Bijlmer. Daar waren dealers en junks. Ze lieten die jongens best binnen. Maar die moesten zich gedeisd houden. Dat kostte ook niet zoveel moeite, veel van die jongens waren Surinamers en 'het scheelt natuurlijk als je uit dezelfde groep komt'. Maar ze zagen hoe het mis ging. ''Aanvankelijk was het tot 's avonds laat druk op Fazantenhof, maar dat werd minder en minder. We waren tot twaalf uur open, maar het had geen zin meer. Fazantenhof was uitgestorven, het is de angst.''

En zo'n anderhalf jaar geleden begon het gedonder in de Jan van Galenstraat. Een groep hangjongeren, meer dan twintig zullen het er niet zijn geweest, ging klanten lastigvallen. De broers gingen het gesprek aan. ''Maar er was geen begrip. De eerste keer ben je rustig, de tweede en derde keer ook, de vierde keer word je kwaad en dan ben je ineens een target.''

Ze hadden destijds een koerier die zich zo'n beetje bij die groep aansloot. En toen die jongen een keer of twee werd opgepakt, belden de broers hem niet meer. Maar ze kenden hem wel, dus het was bepaald niet slim dat de jongen met een paar maten een gewapende overval op de zaak deed. Met een bivakmuts op, maar die stem hè. De broers boden geen verzet en de jongen werd een paar maanden later gepakt.

Drie keer ging er een steen door de ruiten en op 10 mei 2010 werd het echt gevaarlijk. De zaak was al dicht, Mukerjiet was in de keuken toen hij een brandlucht rook. Voor de deur stond een scooter in lichterlaaie, en de voordeur brandde al. Toen ging de net provisorisch gerepareerde ruit weer eens aan diggelen, maar nu deed Mukerjiet het om het pand te verlaten.

De zaak kwam in de publiciteit en de broers besloten bij gemeente en politie aan de bel te trekken. Ter sprake kwam dat het Marokkanen waren en daarin werden de broers gesteund door Marokkaanse klanten. ''Die zeiden: als wij die jongens erop aanspreken worden we als overlopers beschouwd. Maak er werk van.'' Een klant vroeg zelfs om één of twee namen, dan maakte hij het zelf informeel even in orde. Daar zijn ze maar niet op ingegaan.

Maar hun noodkreet had resultaat. De betrokkenen gingen om tafel zitten: straatcoach, deelraad, politie en andere winkeliers. De Etos en de Albert Heijn waren ook al een keer overvallen. Er is een winkeliersvereniging in de buurt gekomen. Er is cameratoezicht en de politie surveilleert intensief.

Die jongens verdwijnen niet, ze verplaatsen zich alleen. Maar om ze nu uit mededogen met de rest van de stad voor je eigen deur te dulden, dat vonden de broers wat al te gortig worden. En dat is invoelbaar.

Foto Jean-Pierre Jans www.jeanpierrejans.nl

Terug naar de verkiezing

Portret van de gebroeders Jairam door AT5