Plus Reportage

Gebrek aan opvang, dus slapen ze onder de loopbrug

Het aantal daklozen is de afgelopen jaren explosief gestegen. Volgens de recentste cijfers van 2017 telt Nederland 30.000 daklozen. Op de steiger aan de Oosterdokskade hebben buitenslapers en nieuw onderkomen ontdekt. ‘Best een mooie plek met de lichtjes en het water.’

Buitenslapers bij de Oosterdoks­kade. Beeld Lin Woldendorp

Opgerold als rupsen in hun cocon liggen zes daklozen in een rij onder de loopbrug op de steiger aan de Oosterdokskade. “Dit is mijn plekje,” zegt José de Groot (30). De jonge man ligt in zijn slaapzak op een dekbed. Zijn rugzak dient als kussen.

De DHL-medewerker en kunstenaar uit Almelo somt de tegenslagen op die hem in deze situatie brachten: hij kwam geld tekort voor de huur, werd uit zijn huis gezet en kon bij zijn moeder terecht. Als na zes maanden dat huis door brand onbewoonbaar wordt, komt De Groot alsnog op straat terecht. “Ik heb niet genoeg geld om een kamer te huren.”

Hij ontvangt een Wajonguitkering – het ging na een avond met drugs goed mis. Hij wil er niet veel over kwijt, behalve dat zijn motoriek daardoor is aangetast en hij sindsdien afasie heeft. Of hij openstaat voor hulp? “Ja, ik wil wel een slaapplek en werk. Maar alleen iets dat ik echt leuk vind.”

Nee, dat is niet verwend, vindt ie zelf. Al geeft hij ook toe dat hij het goed heeft als dakloze. “De nachten zijn koud, ook al is het zomer. Maar ontbijten doe ik bij de Starbucks of in de McDonald’s met een muffin. Net zo lang tot mijn geld op is. Ik heb een telefoon en hoef niet te bedelen.”

En als het geld op is? “Dan ga ik op zoek. He, het is vrijdag toch? Yes! Dan zijn er meer toeristen en is er meer te vinden. Laat ik het zo zeggen: ik wil uit deze situatie, heel graag, maar anderen hebben het slechter.”

Moeilijk om aan te zien

Zijn zestigjarige ‘buurvrouw’ bijvoorbeeld. Joy Zwaneveld wil hulp, fysiek en mentaal, ‘maar het lukt maar niet’. Ze ligt op een roze kleed met oordoppen in. 

Adil, de magazijnmanager van Sea Palace, het restaurant verderop, kan het maar moeilijk aanzien. “Ik wil ze elke dag koffie brengen. Vooral die vrouwen. De mannen plassen in het water, hoe doen zij dat ’s nachts? De politie komt elke ochtend om ze weg te halen, maar waar blijft de hulp?”

Nieuwe klantenstop

Het is een lastige situatie: om daklozen en andere kwetsbare Amsterdammers op te vangen is geld nodig. Meer geld dan er nu is. Het Leger des Heils merkt dat het aantal daklozen groeit. Toch neemt het geen nieuwe klanten op, omdat de organisatie dit jaar op een miljoenentekort afstevent als het op dezelfde voet doorgaat.

Hoeveel extra buitenslapers er daardoor in de stad zijn, is lastig te zeggen. “We weten niet wat we niet zien,” zegt een woordvoerder. Ook HVO-Querido maakte pas op de plaats. “We kunnen pas opschalen als er afspraken zijn voor de financiering op langere termijn met de gemeente.”

Zwaneveld ligt door gebrek aan opvang daarom al een maand elke nacht op haar roze kleed, met oordoppen in aan het water. Overdag kan zij terecht bij de opvang van de Regenboog Groep. Die vangt jaarlijks vijfduizend unieke bezoekers op in de dagopvang.

“Het liefst slaap ik binnen natuurlijk. Ik heb recht op een dak. Maar wie helpt me aan de muren? Tot dan slaap ik hier. Het is best een mooie plek, met die lichtjes ’s nachts en het water.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden