PlusExclusief

Gangmaker Jan van den Eerenbeemt (1998-2021) had altijd zin in het leven

Jan van den Eerenbeemt was de verbindende factor in zijn vriendengroep, op de vereniging en in de familie. Beeld
Jan van den Eerenbeemt was de verbindende factor in zijn vriendengroep, op de vereniging en in de familie.

Jan van den Eerenbeemt (23) overleed in zijn slaap. Hij ging lachend door het leven, maar wist: ‘Je kunt niet altijd zes gooien.’

Raounak Khaddari

Zijn laatste twee, drie jaar behoorden tot de mooiste van zijn leven. Jan van den Eerenbeemt (23), een man met levenshonger, sprak expliciet uit dat hij gelukkig was. Hij ging fluitend door zijn studie communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam, zat achter het Twitteraccount van de KNVB om wat bij te verdienen, woonde met een vriend in Amsterdam-Oost en was net aan een droomstage bij reclamebureau Natwerk begonnen.

Al zijn talenten kwamen hier bij elkaar, zegt Reinier Steures, mede-eigenaar van Natwerk en de grote neef tegen wie Van den Eerenbeemt opkeek. “Zijn liefde voor muziek en film, zijn creatieve geest, zijn grappen, alles door elkaar heen.” Steures wist meteen dat zijn neef op de goede plek zat. “Niet omdat hij mijn neefje is, maar om hoe hij binnenkwam bij het bedrijf. Hij liet zich niet afschrikken, maar durfde zich juist uit te spreken. Als iemand om zijn mening vroeg, kwam er een goed betoog over wat anders kon. Hij kwam ook direct met voorbeelden en andere ideeën. Dat is best knap voor iemand die nog geen twee maanden meedraait.”

Volledig zichzelf

De student viel ook in eerdere fases van zijn leven op om wie hij was: in elke situatie volledig zichzelf. Hij was trots dat hij in Amsterdam was geboren, een echte Ajacied en Arenabezoeker, maar net zo trots was hij op de ‘72 vierkante kilometer Beemster’ waar hij opgroeide met zijn ouders en twee broers. Eenmaal terug in Amsterdam bleef hij contact houden met zijn Beemster vriendengroep (B72) en de mannen van voetbalclub WBSV, de Westbeemster Sportvereniging. Tegelijkertijd bouwde hij een grote kring van vrienden op in zijn geboortestad, als lid van roeivereniging Nereus en van B.E.E.T.S., het oudste dispuut van het Amsterdamsch Studenten Corps. “Jan had altijd zin in het leven,” zegt goede vriend en dispuutgenoot Just Kokkedee (19) “Hij was een intelligente clown die uit zijn rol kon stappen als het nodig was en die de tijd nam om échte gesprekken te voeren.”

Hoewel de Amsterdammer geen ster was in plannen en organiseren, was hij wel de verbindende factor in zijn vriendengroep, op de vereniging en in de familie. Hij had nu met zijn broers Pieter (18) en Cas (20) in Mexico moeten zijn. “Jan was de organisator van alles maar hun relatie was volstrekt gelijkwaardig. Ze gingen samen op reis als broers en vrienden,” zegt vader Marc van den Eerenbeemt, die een paar weken geleden nog tegen zijn schoonzus zei dat hij dol was van geluk en stapelverliefd was op zijn drie jongens. “Ik geniet van dat geluk met volle teugen, want het kan zomaar veranderen.”

Stroom aan teksten, filmpjes en muziek

“Jan ging lachend door het leven,” zegt zijn vader. “Ondanks zijn diabetes type 1, waaraan hij zijn lijfspreuk ontleende: ‘Je kunt niet altijd zes gooien’. Ken jezelf en je mogelijkheden, vond hij. Focus op je kwaliteiten en ga vól voor het leven.” Op zijn laatste avond hadden zijn huisgenoot Siem van der Gragt en hij samen uitgebreid gekookt, ze hadden gesprekken over het leven, gameden en voor het slapengaan controleerde hij zijn bloedsuikerspiegel nog. Toch kwam zijn suikerspiegel ergens in de nacht lager te zitten dan hij kon voorspellen. Hij overleed op 17 december door een epileptische aanval.

Zijn humor werd geprezen en wordt gemist. “Hij heeft onder vrienden een grote stroom aan teksten, filmpjes en muziek verspreid, vaak vol vriendschap, nog vaker hilarisch. De laatste dagen zijn we overspoeld door opnames die we nog niet kenden,” zegt zijn vader. Tijdens de afscheidsdienst in de Beemsterkerk vroeg hij zich in zijn toespraak af wat zijn zoon zelf van de begrafenis zou hebben gevonden: “Razend interessant waarschijnlijk. Hij zou even rondlopen, een grap maken voor wie dat nodig heeft en een ander troosten.”

Op Gettin’ Jiggy Wit it, van Will Smith, het nummer dat hij hoorde op het trouwfeest van zijn ouders toen hij nog in de buik van zijn moeder Froukje Resius zat, werd Jan van den Eerenbeemt naar zijn laatste rustplaats gedragen.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden