Plus

Film om fatale schop Joes Kloppenburg nooit te vergeten

Joes Kloppenburg, 23 jaar geleden in de Voetboogstraat doodgeschopt, krijgt nu ook een straat naar zich vernoemd. Er waren al een monument en een brug. Een nieuwe documentaire behandelt het trieste geval van zinloos geweld.

Documentaire Levenslang Beeld JSP Productions

Wie halverwege de Voetboogstraat weleens naar beneden of naar boven heeft getuurd, moet het monument voor Joes Kloppenburg hebben gezien. Hoog boven het publiek hangt in neonletters het woord 'HELP'. Tussen de rode stenen op de straat ligt een grote bronzen gedenkplaat waarin wordt uitgelegd hoe Joes Kloppenburg daar dodelijk gewond raakte.

Dat ging zo: een stel opgefokte, straalbezopen mannen mishandelt in de nacht van 17 augustus 1996 een aantal willekeurige mensen. Café­bezoekers, feestvierders die een vette hap halen na het uitgaan. Wanneer Richard L. op Yiannis Zafiris in slaat, zegt Kloppenburg er iets van. L., die aan vechtsport doet, neemt hem als zijn nieuwe prooi. Hij slaat Kloppenburg in elkaar en geeft de trap tegen zijn hoofd die fataal zal blijken.

In de documentaire Levenslang van de 21-jarige regisseur Jesse Bleekemolen, worden oude familiefilmpjes afgewisseld met journaals en reportages uit 1996. Vader Jan Kloppenburg en Zafiris vertellen hoe die ene nacht de afgelopen 23 jaren heeft bepaald.

Kinderen
Voordat Joes stierf was hij net toe aan vastigheid, vertelt Kloppenburg. "Hij zei: 2000 wordt mijn jaar. Joes wilde een meisje kiezen en het dan voor elkaar hebben: huisje-boompje-beestje." De vraag laat hem niet los: met wie zou Joes zijn leven hebben gedeeld en zouden er kinderen zijn gekomen? Hoewel hij het verlies van zijn zoon een plek gaf, is het gat blijvend. Dat de dader na iets meer dan vijf jaar weer op vrije voeten kwam, na een deel zijn acht jaar celstraf, blijft voor hem moeilijk te verkroppen.

Zafiris, nu 50, was een jonge vader toen hij tegenover L. kwam te staan en zwaar gewond raakte. Het duurde zeker anderhalf jaar tot hij niet langer tintelingen in zijn handen voelde. "Ik had net een nieuwe baan, het was onzeker of ik die kon houden. Mijn vrouw moest alles alleen doen. Ik herinner me weinig van die tijd, waarin ik alleen maar op bed kon liggen."

Kappen Nou

Wel weet hij hoe hij in therapie steeds weer de heftige details van die avond doornam, net zolang tot hij leerde leven met wat er was gebeurd. "De acceptatie heeft lang geduurd." Net zoals de terugkeer van het gevoel op straat ook veilig te kunnen zijn.

Kloppenburg richtte ondertussen de stichting Kappen Nou op tegen zinloos geweld, en ging lezingen geven. Tijdens de rechtszaak tegen de dader zette hij het portret van zijn zoon op een lege stoel. Nu gaat het hem er vooral om de naam van Joes blijvend te laten weerklinken, want pas als iemands naam niet meer wordt genoemd, is hij echt vergeten.

Geboorteplaats
Het betekent voor hem veel dat er naast de Joes Kloppenburgbrug in Amsterdam binnenkort ook een Joes Kloppenburgstraat in zijn geboorteplaats Badhoevedorp zal bestaan.

De mannen hopen dat er via de documentaire weer lering getrokken wordt uit die avond. Zafiris: "Ik hoop dat mensen zich realiseren wat er kan gebeuren en dat ze elkaar niet in de steek laten." Toch kan Kloppenburg zich voorstellen dat niet iedereen durft in te grijpen. Hij weet als geen ander wat de gevolgen kunnen zijn.

Levenslang: dinsdag 7 mei om 21.30 uur bij RTLZ en bij Videoland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden