PlusAchtergrond

Failliet TunFun veilt alles: tot en met de ballen uit de ballenbak

TunFun, de plek waar minstens één generatie Amsterdammers opgroeide, is failliet en de inboedel wordt verkocht. Springkastelen, picknicktafels, het wordt dinsdag allemaal geveild.

null Beeld Lin Woldendorp
Beeld Lin Woldendorp

Een TunFun zonder krijsende kinderen is een verademing. En tegelijkertijd voel je aan alles dat er iets niet goed is. Lege speeltoestellen, van die opblaasbare springkastelen half in elkaar gezakt tegen een betonnen wand, een ongebruikte voetbalkooi. In het kantoortje hangen de pakken van mascottes Tun en Fun, stijf van de schimmige vlekken, werkeloos over een verwarming die al anderhalf jaar geen warmte meer heeft gegeven.

Verjaardagsfeestjes

Het klopt niet, er ontbreekt iets. Zonder kinderen is de TunFun ineens niet meer dan een werkeloze tunnel die alleen nog maar wordt gebruikt als een opslagplaats voor herinneringen. Want het mag nu allemaal treurig aandoen, dit is wel de plek waar ten minste één generatie Amsterdammers opgroeide, in recreatieve zin. Waar verjaardagsfeestjes werden gevierd en van die middagen werden doorgebracht waarop het maar niet ophield met regenen en je hier dan tenminste droog zat. En lawaaiig, maar je kan niet alles hebben.

null Beeld Lin Woldendorp
Beeld Lin Woldendorp

Nu is ie definitief dicht. De TunFun is failliet. Al een tijdje trouwens, het faillissement werd in december uitgesproken. Maar nu wordt de kelder ontmanteld, alles wat er nog staat gaat onder de hamer. Maandag kunnen geïnteresseerden een kijkje komen nemen, dinsdag is de online veiling.

De vorige eigenaar, Nedstede, nam TunFun in juni 2018 over nadat de speeltuin vanwege brandgevaar gesloten was door de gemeente, stelt een woordvoerder van het bedrijf. “Nedstede heeft daarna ongeveer 7,5 ton geïnvesteerd om het park onder meer weer brandveilig te maken. Om TunFun voor de stad te behouden zou er nog een flinke investering nodig zijn om onder meer de installaties van het gebouw zelf, dat eigendom van de gemeente is, te vervangen.”

Later werd de gemeente nog eens benaderd met de vraag of er in plaats van de door de gemeente maandelijks opzegbare huurovereenkomst, een overeenkomst van minimaal vijf jaar kon worden gegeven en de bestemming kon worden uitgebreid. “Dat was niet mogelijk: TunFun was een ontwikkellocatie waardoor aan de verzoeken geen gehoor kon worden gegeven. De horizon om de investeringen terug te verdienen was daardoor volstrekt onzeker. Een faillissement was dan ook onvermijdelijk.”

Vocht en schimmel

Het eerste wat nu opvalt als je de stevige deuren van de hoofdingang passeert, is dat de luchtkwaliteit er niet beter op is geworden. De ruimte die gemeentelijk officieel nog steeds wordt geregistreerd als brug 158, lijkt verzadigd van vocht en schimmel. Ademen voelt zwaar aan, hier lang vertoeven kan onmogelijk gezond zijn. Daarom werkt Ruben Haanappel, verantwoordelijk voor de organisatie van de veiling, geen hele dagen in het voormalige tunnelsysteem. “Na een paar uurtjes is het een opluchting om weer boven te komen en frisse lucht in te ademen.”

Haanappel gaat voor richting voorheen het hart van de TunFun. Via de stellage gaat het langs haarspeldbochten naar beneden, totdat je op een van de rijbanen staat waarover vanaf de opening in 1970 jarenlang autoverkeer ondergronds van de Weesperstraat naar de Valkenburgerstraat en de IJtunnel werd geleid. En waar net geen twintig jaar geleden de TunFun werd gevestigd dus.

Ketchupvingers

Een groen tapijt ziet wit van de schimmel. Voor het overige: het is inderdaad de TunFun. Alles staat er nog, de ballenbak is keurig afgevuld, bomvrije picknicktafels staan strak op een rij opgesteld. Het rubberen materiaal dat ter bescherming van de tere kinders om elke onbarmhartige paal of hoek is bevestigd, is nog steeds kleverig. Nu niet van ketchupvingers, maar vanwege de stroperige luchtvochtigheid.

Alles mag weg, zegt Haanappel. Sterker: de gemeente heeft verzocht leeg en schoon op te leveren. En wat het opbrengt, gaat worden gebruikt om schuldeisers zoveel als mogelijk af te betalen. Wie het koopt, maakt niet uit: iedereen kan bieden. Haanappel heeft alleen een voorbehoud gemaakt voor de grote staketsels en de netten. “Die moeten door professionals worden weggehaald. Ik wil niet dat hier mensen zonder verstand van zaken gaan lopen slopen, we willen geen brand.”

Legoblokken

Maar voor de rest is de TunFun een waar walhalla voor de sentimentele kopers: Amsterdammers dus die hier dagen hebben doorgebracht, áls kind of mét kinderen. Grote Legoblokken, kavel 145, staan in een kar klaar voor een nieuwe eigenaar. Haanappel, die ook de veiling van de boedel van het failliete Land van Ooit organiseerde, laat zich niet uit over wat het allemaal moet gaan opleveren. “Het is een veiling, je weet het niet. En ik mag daar niets over zeggen, ik wil het proces niet verstoren.”

null Beeld Lin Woldendorp
Beeld Lin Woldendorp

Daklozen en helers

Tussen 1970 en de jaren tachtig werd verkeer ondergronds van Weesperstraat naar IJtunnel geleid. Maar snel na de opening gingen er vooral daklozen, drugsgebruikers en helers van de Waterloopleinmarkt hun gang. De voetgangerstunnel werd in 1985 afgesloten. In de tunnel waarin TunFun was gevestigd, zal volgens de gemeente in de nabije toekomst een locatie komen voor urban sports. Om welk bedrijf het gaat, wil zij nog niet bekendmaken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden