Plus Serie: vreemde ogen

Expat zoekt netwerk: ‘Nederlanders hebben geen nieuwe vrienden nodig’

Hoe kijken nieuwe Amsterdammers naar het leven in de stad? De Fransman Summer Souleyman stortte zich op de Expat Meetup Group. ‘Nederlanders hebben geen nieuwe vrienden nodig.’

Summer Souleyman: ‘Nu kan ik echt naar iedereen toe lopen voor een praatje.’ Beeld Marie Wanders

Toen Summer Souleyman in 2008 van Londen naar Nederland verhuisde, had hij hier maar één vriendin, een Duitse die, zoals hij het noemt, ‘diep in het bos’ in Velsen-Noord woonde. Nu heeft hij ruim 25.000 sociaal ingestelde nieuwkomers binnen handbereik. Ze behoren allemaal tot de Amsterdam Expat Meetup Group. Het netwerk werd in 2007 opgericht, een jaar later werd de 36-jarige Fransman een drijvende kracht. Vanaf dat moment verscheen er naast de profieltitel van de groep: Nederlanders welkom.

In Café Thijssen, om de hoek van het huis waar hij tien jaar woonde, vertelt Souleyman vanachter een kaastosti en een muntthee hoe moeilijk het was om Nederlanders bij het netwerk te krijgen. “Ondanks mijn inspanningen om meer Nederlanders aan te trekken, lukte dat niet goed. Momenteel is slechts 1 procent van de groep Nederlands. Ik denk dat Nederlanders vrienden maken als ze klein zijn en dan bij elkaar blijven. Ze hebben geen nieuwe vrienden nodig.”

De paar Nederlandse leden omschrijft Souleyman als mensen die lang in het buitenland hebben gewoond en toen terugkwamen. Waarom zij met andere internationals willen rondhangen? Hij veronderstelt: “Je gaat naar het buitenland, je verliest de nabijheid. Je komt terug, dan heb je nieuwe vrienden nodig.”

Hoogopgeleide westerling

Op papier voldoet Souleyman aan het stereo­tiepe beeld van een expat – een hoogopgeleide westerling met een wereldwijd gevraagde expertise, geworven vanuit het buitenland en met geld voor huis in een dure buurt, taxi’s en een druk nachtleven. Zijn expertise is P2P, het managementproces dat de inkoop-tot-betalingstransacties van een organisatie stroomlijnt. In het echt komt hij niet over als iemand die strak in pak alleen maar met cijfers bezig is. “Ik heb dread­locks. Ik ben meestal de enige zwarte man in de ruimte,” zegt hij lachend als hij uitlegt hoe online kennissen hem gemakkelijk kunnen vinden. “Wie anders zal hier Summer zijn?”

Herkenbaar en sociaal vaardig zijn heeft hem geholpen om de Meetupevenementen snel te laten groeien. Van 50 man, die nog in een achterkamer van een bar pasten, naar, op het hoogtepunt, 1700 mensen in een nachtclub.

Hij beschrijft de leden van de Meetupgroep als vooral alleenstaande, hoogopgeleide Europeanen, voor een groot deel financiële, juridische en IT-profes­sionals, gevolgd door babysitters en mensen met een tussenjaar en af en toe toeristen. “En sommige van deze jongens, vooral de IT-types, zijn behoorlijke nerds, helemaal niet sociaal. Daar moet je echt je best voor doen.”

Voor de liefde

Onder de niet-singles zijn mensen die hier voor de liefde naartoe kwamen, maar het hier moeilijk hadden. “Die partners komen vaak niet tussen bestaande vriendschappen van hun Nederlandse partner. Veel van hen proberen het, maar krijgen het niet voor elkaar en geven het op, denk ik. Dus ze komen naar ons toe en hangen rond met andere internationals.”

Zoals een Canadese die naar Nederland verhuisde voor haar Nederlandse vriendje. Ze leerde snel Nederlands en bracht tijd door met zijn vrienden. Maar na een paar jaar had ze nog steeds het gevoel dat ze niet bij de groep hoorde en maakte ze het uit. “Het punt was, ze koos de verkeerde plek om ruzie met die vrienden te maken: ze waren op een boot. Dus nadat je tegen iedereen hebt geschreeuwd, zit je daar maar. Je kunt niet weg!”

Hij kan een lach niet bedwingen, hoewel de anekdote hem lijkt te herinneren aan zijn eigen terughoudenheid. “Ik ken eerlijk gezegd niet veel Nederlanders, want ik heb alles gedaan met expats.” Zijn eigen partner is een Tsjechische vrouw die hij ontmoette op het Leidseplein toen ze op vakantie was.

Expatgastheer

Souleyman groeide op in Metz en ging naar een internaat in Lome, Togo. Dat maakte het makkelijk voor hem om door West-Afrika te reizen. “Om mijn mensen te zien,” zegt hij, ver­wijzend naar de Fula, een etnische groep van historisch nomadische herders waartoe zijn familie behoort. Hij verhuisde vervolgens naar Londen, waar hij een bachelor in de literatuur deed en ‘per ongeluk in de financiën belandde’. Op 26-jarige leeftijd werd hij geworven als project­manager voor het in Amsterdam gevestigde ICT-bedrijf Getronics.

Expatgastheer spelen in de beginjaren was leuk, maar het was niet goed voor zijn gezondheid, zegt Souleyman. “Ik was een beetje gek. Ik was elke avond op pad, van maandag tot maandag. Als ik klaar was met werken, had ik niets te doen. Ik liep gewoon een bar binnen en begon te drinken. Mensen stuurde mij een sms: ‘waar ben je?’ Expats komen thuis van hun werk en kennen geen andere mensen in de stad. Iedereen kende Summer, dus iedereen sms’te mij.”

Toen hij vanaf 2014 vaker moest gaan reizen voor zijn werk, haalde hij andere organisatoren binnen. Hoewel hij toegeeft dat zijn nachtelijke escapades zijn werk niet altijd ten goede kwamen, ziet hij ook dat de Meetupgroep juist enorm geholpen heeft in zijn werk. “Ik was nooit echt op mijn gemak met het netwerkaspect van mijn werk, maar na met veel mensen te hebben gesproken – elke avond honderden mensen – voel ik me daar uiteindelijk heel comfortabel bij. Nu kan ik echt naar iedereen toe lopen voor een praatje.”

Herder

De Meetupgroep toonde hem ook de waarde van mensen in levenden lijve ontmoeten. Dat realiseerde hij zich na een project waarvoor hij naar India moest vliegen. “Het is heel moeilijk om met mensen samen te werken als je hen niet ontmoet. Als je dat wel doet, geeft het je hun perspectief, dat je niet krijgt als je aan het schreeuwen bent door de telefoon.”

Souleyman is nog steeds organisator bij Meetup, maar nu met vier anderen. Hij gaat ongeveer eens in de zes weken naar een evenement en deze zomer begon hij met het lanceren van een online Engelstalige nieuwsportaal genaamd ‘Expat ID’. Zijn vriendin, met wie hij sinds 2009 samen is, en hij hebben onlangs een huis gekocht in Duivendrecht. Maar: “Nergens is mijn thuis,” benadrukt hij. Dat komt door het nomadische deel dat in zijn genen zit. “Ik kan me overal vestigen.”

Souleyman is soms bijna een herder voor nieuwe Amsterdammers. Voor zover hij weet, heeft de Meetupgroep tot nu toe een paar dozijn relaties en ten minste vier baby’s opgeleverd, waaronder een Duits-Britse tweeling. “Ik heb ze bij elkaar gebracht. Ik was uitgenodigd voor de bruiloft,” zegt hij, terwijl hij zich herinnert hoe hij aan het einde van een avond shotjes Sambuca, een servet en een pen haalde net toen zij (een Duitse) klaar was om haar nummer te geven en de telefoon van hem (een Brit) leeg was. “We zijn goede vrienden geworden.”

Toch knaagt er iets ten aanzien van die tweeling. Lachend: “Jullie hebben er twee: had er één Summer genoemd. Na alles wat ik heb gedaan.”

Jong, alleenstaand en snel weer weg

De buitenlanders die zich afgelopen jaar in Amsterdam vestigden zijn over het algemeen jong, alleenstaand en blijven hier relatief kort (78 procent van alle buitenlanders die in 2018 naar Amsterdam kwamen, is tussen de 18 en 39 jaar: OIS 2019). Het zorgt er, volgens hoofd onderzoek Jeroen Slot, voor dat de Amsterdamse bevolking verjongt, maar alleen door een continue stroom van jonge mensen uit het buitenland die ook weer relatief snel vertrekken.

“Dat zie je bijvoorbeeld goed als je naar de bevolkingssamenstelling van stadsdeel Centrum kijkt en dat vergelijkt met 2005. Het aandeel van jonge mensen onder de 35 jaar is nu hoger, maar tegelijkertijd zien we ook dat de vestiging en het vertrek onder deze groep groeit. Er is weinig doorstroom naar een hogere leeftijdscategorie.”

Deze jonge nieuwkomers moeten in korte tijd nieuwe sociale netwerken opbouwen. Meetup, een online platform dat mensen helpt offline bij elkaar te komen, heeft veel groepen in Amsterdam. Ze spreken verschillende groepen en subculturen aan, van bitcoiners en vrouwelijke coders tot swingdansers en triatleten.

Zomerserie

Of ze nu expats, ­internationals of ­immigranten worden genoemd, het aantal nieuwkomers dat in de stad werkt, een huis zoekt of naar school gaat, neemt snel toe. Deze serie bekijkt het leven in de stad vanuit de nieuwe Amsterdammers. Waarom kwamen ze naar de stad en wat maakt hen nu Amsterdammer?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden