PlusReportage

Emotioneel afscheid van Peter R. de Vries in Carré: ‘Hartverscheurend’

Indrukwekkend, hartverscheurend en pijnlijk mooi. Zo beschrijven genodigden het afscheid van Peter R. de Vries donderdag in theater Carré. Zo’n achthonderd genodigden – familie, vrienden, (oud-)collega’s en nabestaanden van slachtoffers die De Vries had bijgestaan – woonden de twee uur durende dienst bij.

De kist wordt naar buiten gedragen door de broer en bekenden van Peter R. de Vries. Beeld Eva Plevier
De kist wordt naar buiten gedragen door de broer en bekenden van Peter R. de Vries.Beeld Eva Plevier

Alle straten rondom Carré zijn al in de vroege ochtend afgezet. Veronique Winden (52) uit Rijswijk loopt met haar rollator op de Magere Brug en zoekt een goed plekje. Ze was gisteren in Carré om afscheid te nemen bij de kist. “Vandaag ben ik gekomen voor een definitief afscheid, dan heb ik alles gedaan wat ik kon doen.”

Op een andere brug staat Claudette Martens (42) uit Amsterdam met haar bakfiets. “Het spookt al twee weken door m’n hoofd. Ik ben erg aangedaan,” zegt ze over het overlijden van De Vries. “Ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Ik wilde een bosje bloemen neerleggen bij het theater, maar alles is afgezet dus dan doe ik dat later in de Lange Leidsedwarsstraat.”

Martens fietste met haar oortjes in door Amsterdam toen om 11.00 uur A Whiter Shade of Pale, het lievelingsnummer van Peter R. de Vries op de radio werd gedraaid. “Dat was heel fijn om te horen.”

Aan de rand van de Amstel, tegenover Carré, ligt een bosje bloemen voor Peter R. de Vries. Op het bijgevoegde kaartje staat: ‘Je was een ridder, een held. Uniek en een bijzonder mens. Dank je wel dat je ons liet zien dat helden ook in deze tijd bestaan.’

Bedolven onder rozen

Rond 11.00 uur begon de dienst, waar onder meer De Vries’ kinderen en partner, zijn ex-vrouw Jacqueline, broer Wouter, collega Simon Vuyk en Anja du-Bois spraken. Tussen de sprekers door was er muziek: het nummer Guaranteed van Eddie Vedder waarvan de eerste zin ‘On bended knee is no way to be free’ de lijfspreuk van De Vries was. Ook waren er nummers van Bram Vermeulen, de Bee Gees en Liesbeth List en Ramses Shaffy te horen.

Onder de gasten waren televisiecollega’s onder wie John en Linda de Mol, Humberto Tan, Matthijs van Nieuwkerk, Beau van Erven Dorens. Daarnaast waren ook de families van de vermiste Tanja Groen en Nicky Verstappen aanwezig.

De witte kist, bedolven onder rozen, werd om 13.00 uur onder de Bolero van Maurice Ravel naar buiten gedragen door Herman du-Bois, Wilco Viets (beiden werden mede dankzij de hulp van Peter R. de Vries vrijgesproken in de Puttense moordzaak), Rich van Hout (zoon van Cor van Hout), Ralph van Reijsen, advocaat Peter Schouten en broer Wouter de Vries. De rouwauto reed onder begeleiding van motoragenten richting De Vries’ crematie.

‘Grote bewondering’

Advocaat Peter Plasman was een van de genodigden. “De dienst was hartverscheurend en niet gemakkelijk. Er waren veel emoties en intieme momenten. Peter kwam een laatste keer tot leven. Ik heb grote bewondering voor de kinderen die hun emoties en herinneringen zo goed konden overbrengen. Dit raakte echt.”

Timo (liever geen achternaam) zat zes jaar lang in de technische crew van het tv-programma Peter R. de Vries, misdaadverslaggever. “Het was een heel emotioneel moment toen zijn zoon en dochter hun band met Peter beschreven,” vertelt hij. “Het nummer Downtown werd gespeeld, dat Peter en zijn dochter draaiden als ze samen in de auto zaten.”

Shulesca de la Croes (22) uit Amsterdam is het nichtje van de vijf jaar geleden in Zuidoost doodgeschoten Rosleny Magdalena. Het was een van de zaken waarbij De Vries heeft geholpen. De la Croes is erg aangedaan: “Een dag voor de beschieting sprak ik hem nog. Hij zou me terugbellen, maar toen kwam de volgende dag het nieuws. De band met Peter ging verder dan alleen de zaak. Hij was voor ons ook een steun. Soms appte hij me en vroeg: hoe gaat het met je?”

Het meest indrukwekkende van de dienst vond ze het moment waarop de kist, die voor het podium stond, werd opgetild en naar buiten werd gedragen. “We gingen allemaal staan en klapten. Maar eigenlijk verdient hij meer dan een applaus, voor alles wat hij voor mensen heeft betekend.”

Kippenvel

Belangstellenden Janny Luiten (71) en Tineke van Eijl (72) uit Delft konden nog net een glimp opvangen van de kist. Een kippenvelmoment, zeggen ze. “We zijn erg bezig geweest met de moord. Het blijft in ons zitten. Nu kunnen we afscheid nemen,” zegt Van Eijl.

Luiten: “Vanaf morgen moeten we het loslaten.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden