In de Eerste Oosterparkstraat werden bloemen neergelegd na het verkeersongeval.

Eis: drie jaar gevangenisstraf voor doodrijden Luce Tchouane (35)

In de Eerste Oosterparkstraat werden bloemen neergelegd na het verkeersongeval. Beeld Lin Woldendorp

Een gevangenisstraf van drie jaar waarvan zes maanden voorwaardelijk, dat eist de officier van justitie tegen de 25-jarige Mees B. wegens het doodrijden van de 35-jarige Luce Tchouane. Ook eist het OM een klinische behandeling van een jaar voor zijn drugsverslaving en vervolgens ambulante behandeling.

In augustus van dit jaar reed B. in de Eerste Oosterparkstraat Luce Tchouane aan met een snelheid van ongeveer 85 kilometer per uur, terwijl hij onder invloed was van ketamine.

“B. heeft zich in het verkeer zeer onoplettend en onachtzaam gedragen. Hij was onder invloed en was niet in staat auto te rijden,” zegt de officier. “Ik geloof niet dat hij zijn bewustzijn heeft verloren, zoals hij zelf beweert. Hij is verantwoordelijk voor zijn handelingen. Het ongeval is zijn schuld.”

B. werkte die ochtend in de tuin van zijn vader in Monnickendam en leende aan het einde van de dag diens auto om spullen te brengen naar zijn nieuwe woning aan de Wenckebachweg. Hij haalde zijn spullen eerst op bij zijn broer in Noord en stopte bij het BP-station vlakbij de afslag Durgerdam om ketamine te gebruiken. “Ik voelde me niet goed, was somber en kon het niet laten te snuiven om mijn stemming te verbeteren en een roes te krijgen. Ik heb de dosering onderschat,” zei B. die zo’n twee gram per dag ketamine gebruikte.

Bar Bukowski

Vervolgens reed hij rond kwart voor acht vanaf de A10 langs het Oosterpark. Tchouane fietste op hetzelfde tijdstip samen met haar man Thibault Frayssinet langs het park en stak over naar het fietspad in de Eerste Oosterparkstraat om richting de Wibautstraat te gaan. Het stel zou samen uit eten gaan.

Via camera’s van Bar Bukowski, waar veel mensen vanaf het terras het ongeval hebben zien gebeuren, is geconstateerd dat B. op dat moment hard over de trambaan scheurde en de Eerste Oosterparkstraat, een eenrichtingsstraat, in reed en op het fietspad terecht kwam. Daar botste hij tegen Tchouane aan die met haar bakfiets tegen een boom tot stilstand kwam. Tchouane, moeder van twee jonge kinderen van een en zes jaar, overleed de volgende ochtend.

Van het ongeval zei B. zich niets meer te herinneren. “Ik heb een black-out gehad. Ik hoorde later van het ongeluk en schrok ervan,” zei B.

Jellinek

Hij had die bewuste dag al twee keer ketamine, dat ook als pijnstiller wordt gebruikt en ‘slechts’ een paar uur werkzaam is, tot zich genomen. Na het ongeval werden in zijn rugzak verschillende zakjes ketamine en een lepel met zwartgeblakerde onderkant en injectiespuit aangetroffen. B. heeft sinds zijn jeugd last van een chronische depressie en gebruikt vanaf zijn zeventiende jaar verdovende middelen.

In 2015 trof de politie een zakje cocaïne aan terwijl B. op een motor reed. Eerder werd hij ook behandeld door verslavingszorg Jellinek. B., die een studie heeft gedaan naar ketamine, kende de effecten van het middel op het rijden in een auto. “Dat is mijn fout geweest.” 

Volgens de psycholoog en psychiater moet B. na zijn detentie afkicken van zijn langdurige verslaving via opname van een jaar in een forensische kliniek. B. stemde hiermee in. “Ik wil zoiets niet meer veroorzaken en wil helemaal stoppen met drugs. Ik kwam in een spiraal terecht en probeerde er eruit te komen maar dan gebeurde er weer iets...,” aldus B. die zijn studie programmeren weer wil oppakken.

Een celstraf van drie jaar is volgens B.’s advocaat Simeon Burmeister veel te hoog. “Mees heeft veel schuldgevoel en schaamte over het ongeval. Hij heeft dit nooit gewild. Hij ziet in dat hij hulp nodig heeft. Een behandeling is beter dan detentie.”

“Ik lig er wakker van. Het is een soort nachtmerrie,” zei B. in de zitting. “Mijn moeder heeft namens mij een brief geschreven aan de nabestaanden.” 

Na de slachtofferverklaringen van de echtgenoot en moeder van Tchouane zei B.: “Het spijt me. Het was nooit mijn bedoeling geweest. Ik zal dit mezelf nooit kunnen vergeven.”

Slachtofferverklaringen

Thibault Frayssinet, de echtgenoot van Luce Tchouane: “We kunnen nooit meer samen Sinterklaas en Kerst vieren. Mijn vrouw Luce was een harde werker, had veel vrienden en het was plezieriger samen te zijn met haar. Hoe voed ik nu mijn kinderen op? Hoe geef ik ze plezier? Rijden met drugs is geen excuus. Iedereen weet dat je niet moet drinken of alcohol gebruiken. Ik zal altijd het ongeluk herinneren. Luce vloog meters over het fietspad na dat ongeluk. Die eindeloze nacht. Ik wenste dat ik haar die avond wakker kon maken. Ze was mijn vrouw en beste vriend.”

De moeder van Luce: “Ik ben de moeder van Luce. Misschien kan u, meneer B., mij recht in de ogen kijken. U bent 25 jaar en u hebt mijn enige kind afgenomen en u zegt gewoon dat u drugs nam. U was er bewust van dat u mij dochter aanreed. Ze laat twee kinderen achter. Mijn kleinzoon zal nooit de geur van zijn moeder kunnen ruiken. Ik kan het niet verdragen. Ik slaap niet meer. Elke dag denk ik aan mijn kleinkinderen en hun toekomst. Wat als ze opgroeien? Ik ben bang voor hen. U heeft ons leven verwoest. U heeft mijn dochter met opzet vermoord.”

De uitspraak volgt over twee weken, op 11 december, om 13 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden