PlusReportage

Eindelijk een vaste plek voor broccoli op Cruquiuseiland

Elke tuinder heeft drie bakken. ‘Je moet goed weten wat je wilt. Broccoli kost zo een halve bak.’ Beeld Lin Woldendorp

Na een lange zwerftocht door de buurt heeft de moestuinvereniging op Cruquiuseiland eindelijk een vaste stek gevonden voor de ­verbouw van kropsla, sperzie­bonen en tomaten.

Er staan al wat bordjes in de aarde, als een aankondiging van wat daar binnen enkele weken de kop moet opsteken: radijs, basilicum, tomaten en meloen. Deze week heeft de moestuinvereniging op Cruquiuseiland de nieuwe tuin in gebruik genomen. “Normaal hebben we een feestelijke opening van het nieuwe seizoen,” vertelt Ulrike Helmer. “Dan worden er zaden geruild en tips uitgewisseld. Dat kon nu allemaal niet vanwege de maatregelen tegen corona.”

In relatieve rust was de stemming toch uitgelaten. De nieuwe tuin aan de Van Lohuizenlaan maakt een einde aan een lange zwerftocht langs ­tijdelijke tuinen in afwachting van bouwactiviteiten. “Dit is de vijfde plek,” zegt Elske Zeinstra. “We hebben twee jaar langs het kanaal gezeten, maar op andere plekken konden we maar een paar maanden blijven, of niet eens beginnen vanwege bezwaren van omwonenden.” Helmer: “Maar dit is voor de eeuwigheid.”

Drie bakken per persoon

Een moestuinvereniging is geen ­citroengeranium die je naar hartenlust kunt blijven verpotten. Met elke verhuizing raakte de vereniging ­leden kwijt, zegt Helmer. “We begonnen met 53 tuinders. Daarvan waren er uiteindelijk nog zestien over.” Het goede nieuws is dat zich nu weer genoeg belangstellenden hebben aangemeld om de 25 beschikbare tuintjes te bezetten. “We zitten midden in de wijk,” zegt voorzitter Adrie Barnhard. “Mensen zien ons bezig en willen ook aan de slag.”

Als voorzitter en architect was Barnhard de aangewezen persoon om een indeling te maken van de tuin. Alle tuinders hebben drie bakken in beheer gekregen, die weliswaar groter zijn dan de moestuintjes die een supermarkt enkele jaren geleden aan de klanten schonk, maar ze bieden ook weer geen onbeperkte mogelijkheden. Helmer: “Je moet nadenken over wat je wilt. Met broccoli ben je meteen een halve bak kwijt, maar voor kruiden zijn ze bijvoorbeeld weer erg geschikt.”

De nieuwe moestuin is voortgekomen uit een dubbel buurtinitiatief, zegt bestuurder Rick Vermin van stadsdeel Oost. “We waren eigenlijk net klaar met de inspraak over het nieuwe ontwerp voor dit stuk van de Van Lohuizenlaan. Eerst kwamen de omwonenden met het verzoek om een flink aantal parkeerplaatsen weg te halen in ruil voor groen. Daarna kwam de vraag van de moestuin­vereniging of die de vrijgekomen ruimte kon gebruiken.”

Met een beetje gepuzzel lukte het om beide verzoeken in te willigen. Het is maar een klein stukje stad, maar Vermin is tevreden over hoe burgers en bestuur hier samen ­hebben opgetrokken. “Het heeft meer tijd gekost en ook meer werk, vooral van de ontwerpers, die weer terug moesten naar hun tekentafel. Maar nu is iedereen tevreden over het ­resultaat. Het is beter geworden dan het was. Het hielp natuurlijk dat de buurt redelijk eensgezind was. Als dat niet zo is, wordt het lastig.”

Een gieter of zes

Ook op de moestuin overheerst de ­tevredenheid. Klein puntje nog: de tuinders wachten nog op aansluiting op de waterleiding. Zeinstra wijst op de slangen die uit de grond steken, een voorbode van stromend water binnen handbereik. “Op de oude tuin moesten we het water met emmers uit het kanaal halen. Dat had ook zijn charme, maar handig was het bepaald niet.” Helmer: “Op een hete dag heeft de tuin toch al gauw een gieter of zes nodig.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden