PlusInterview

Een hoofddoek voor agenten? Politiechef ziet voordelen: ‘Je zegt ook geen nee tegen een arts met hoofddoek’

Een agente in Ontario, Canada, waar agentes, net als in Londen, al jaren een hoofddoek mogen dragen.   Beeld NurPhoto via Getty Images
Een agente in Ontario, Canada, waar agentes, net als in Londen, al jaren een hoofddoek mogen dragen.Beeld NurPhoto via Getty Images

De politiek moet beslissen over een hoofddoek voor agenten, maar hoofdcommissaris en portefeuillehouder diversiteit bij de politie Martin Sitalsing ziet de voordelen. ‘Het zegt niets over hoe een politievrouw in haar werk staat.’

Lang was het heel simpel: met een zichtbare tatoeage kwam je er bij de politie niet in. Inmiddels zijn ‘gepaste’ tatoeages officieel toegestaan. Sterker, ze zijn gemeengoed en in het augustusnummer van het personeelsblad poseren zes agenten met hun tattoo. Trots vertellen ze wat die voor ze betekent. Is zo’n revolutie ook denkbaar omtrent de zo veelbesproken hoofddoek? Die is nu nog taboe omdat ‘uniform’ nu eenmaal uniform moet blijven en geloofsuitingen de neutrale uitstraling in de weg zouden staan.

Het debat golft al jaren heen en weer, ook wel opgepookt vanuit Amsterdam. Het toestaan van het dragen van hoofddoeken zou een enorme slag kunnen opleveren in het ombuigen van de korpscultuur waarin wit nog altijd de norm is, ondanks decennia vol initiatieven om meer agenten met een niet-westerse achtergrond de politie in te halen én te behouden.

Martin Sitalsing (59) maakte als geboren ­Surinamer rap carrière binnen de Nederlandse ­politie (en in de jeugdzorg en de GGZ) en is nu politiechef van de politie in Midden-Nederland én landelijk portefeuillehouder diversiteit.

Meeveren met de samenleving

“Over die hoofddoek moeten we in ieder geval het gesprek blijven voeren. We staan als politie voor neutraliteit, maar aan het gemeengoed worden van tatoeages kun je zien dat we ook meeveren met de samenleving,” zegt Sitalsing. “De acceptatie van de hoofddoek in bijvoorbeeld de gezondheidszorg is evident. Je zegt geen nee tegen een arts met hoofddoek. In de Albert Heijn zijn ze ook overal, en uiteindelijk blijft de vraag ook bij ons terugkomen.”

Heel uitgesproken is Sitalsing zelf bewust niet. “Ik geloof niet in het forceren van zo’n vraagstuk, maar ik hoor van onze recruiters dat ze het heel jammer vinden dat ze goede kandidaten niet kunnen aannemen voor functies die voor de burger zichtbaar zijn. Zij spreken zulke talentvolle meiden die graag bij de politie willen werken, maar dan wel met een hoofddoek.”

In Canada hebben agentes met een hoofddoek een stevige positie; politievrouwen in Londen mogen al heel lang een hidjab dragen. “Het functioneert daar heel goed. Zoals agenten met een tatoeage zeggen dat het politievak in hun hart zit, zo kan dat voor vrouwen met een hoofddoek ook zijn,” zegt Sitalsing. “We hebben nu collega’s die op het werk hun hoofddoek af doen, en weer op als ze naar huis gaan. Ik zou willen bepleiten dat die uitingsvorm niets zegt over hoe een politievrouw in haar werk staat. Maar: het is de samenleving die moet beslissen. Politici en bestuurders moeten zich buigen over dit politieke vraagstuk.”

Na decennia waarin het voor de politie héél moeilijk bleek agenten ‘met een migratieachtergrond’ te werven én te behouden, groeide de instroom in de vier korpsen in de Randstad in een jaar van 17 naar 23 procent. De uitstroom bleef gelijk. Het doel is de instroom van niet-westerse agenten vóór 2026 naar 35 procent te brengen. Amsterdam wil zelfs naar 50 procent, Rotterdam wil de deadline al eerder halen.

Veel werk, dus, voor Sitalsing en zijn collega’s. “We werven vooral heel actief in de wijken met veel niet-westerse bewoners. Wijkagenten brengen volop talenten aan. We hebben nauw contact met de opleidingsinstituten zoals roc’s. De hogeschool helpt. We hebben campagnes en in Rotterdam gaat een wervingsbus de wijken in.”

Wie in principe geschikt kan zijn als agent, maar nog onvoldoende vaardigheden heeft, kan eerst een andere rol krijgen. Van arrestantenverzorger of telefonist, bijvoorbeeld. Sitalsing: “Dan zijn ze binnen, en laten we ze intern doorstromen. Ik zie wijkagenten die in hun vrije tijd sporttrainingen geven, zodat kandidaten de fitheidstest zullen halen. Of ze regelen bijeenkomsten waarop ze vertellen over het vak.”

Dat de beruchte hoge uitstroom van politiemensen met een migratieachtergrond is gestuit, is een grote winst. “We leren leidinggevenden en teams omgaan met diversiteit. We moeten af van de cultuur van ons kent ons, waarin we elkaar niet aanspreken op verkeerde opmerkingen en flauwe grappen.”

Het belang van diversiteit

Iedereen binnen de politie moet doordrongen zijn van het belang van diversiteit voor de politie zelf én voor de maatschappij. “We doen dit niet alleen om een sociale werkgever te zijn, maar om ons vak beter te maken,” zegt Sitalsing. “Bijvoorbeeld om de potentiële jonge aanwas van de georganiseerde misdaad te bereiken en echt invloed te kunnen uitoefenen, is het heel belangrijk dat die jongens en hun families zich herkennen in de politie, zodat wij voldoende in staat zijn het gesprek te voeren.”

Sitalsing sprak een wijkagent uit de tijd van jeugdbende de Bad Boys, waaruit ruim twintig jaar later de criminele organisatie rond Ridouan Taghi is ontsproten – die verantwoordelijk wordt gehouden voor ongekend geweld, ook tegen de bovenwereld. “Hij zei dat het zeer de vraag is of wij toen wel voldoende tot die jongens en hun families wisten door te dringen. Wij hadden de kennis niet om te werken in wijken waar bijvoorbeeld 80 procent een Marokkaanse achtergrond heeft. Dat wordt nu echt anders.”

Kortom: “We hebben heel hard collega’s nodig uit de doelgroepen zelf, die weten hoe het werkt en waar die jongens vandaan komen. Dat wordt steeds breder erkend binnen onze organisatie. Andersom moeten die jongens op straat zich herkennen in een overheid die niet alleen maar tegenover ze staat.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden