Plus Achtergrond

Eén etmaal Design in Motion Festival op Centraal Station

Vierhonderd filmpjes die een etmaal lang op tachtig schermen in het Centraal Station draaien: het Design in Motion Festival laat zien wat makers van logo’s en apps allemaal nog meer kunnen.

Xavier Monney, Freedom. Forenzen zijn gewend aan een stortvloed van beelden. ‘Misschien kunnen die van het festival hun stemming beïnvloeden.’

De digitale advertentieschermen van Amsterdam CS zijn donderdag anders dan anders. Waar gewoonlijk verleidelijke reclames of vermanende Sire-boodschappen je tegemoet schetteren, rent nu een jogger driehoekjes door het scherm om bij de rand telkens te worden omgevouwen. Kleurvlakken lopen in elkaar over als bewegende Rothko’s. Woorden als mountains, birds en grass glijden voorbij alsof je per trein door een literair landschap reist. Voor één etmaal zijn de reclamekanalen van het station gereserveerd voor het Design in Motion Festival.

“We hebben gekozen voor het Centraal Station, omdat het met 78 digitale schermen en twee ­videomuren de hoogste schermdichtheid van Nederland heeft,” vertelt Liza Enebeis, creatief directeur van Studio Dumbar (part of Dept) en initiator van het festival.

“Treinreizigers hier zijn gewend aan een dagelijkse stortvloed aan beelden, maar met dit heel andere aanbod zien ze de schermen nu misschien bewuster. Wie weet kan het getoonde zelfs hun stemming beïnvloeden.”

Bewegende huisstijl

Het idee voor het festival ontstond toen Enebeis twee jaar geleden een posterfestival bezocht en bekropen werd door het gevoel dat ze naar het verleden stond te kijken. “Print is grotendeels vervangen door schermen. Onze dagelijkse levens zijn gevuld met uitingen via telefoons, laptops, smartwatches, digitale mupi’s en ga zo maar door. Dat heeft een enorme impact op het werk van ontwerpers.”

“Het startpunt van hun werk is nu de digitale ruimte, niet meer het schetsblok, en beweging is daarin een belangrijk element. Je ziet het bijvoorbeeld in logo’s van bedrijven. Toen Google twee jaar geleden een nieuwe huisstijl aannam werd het statische logo vervangen door een dynamisch beeld met vier gekleurde ballen.”

Motion design is een relatief jong medium. “Zoals vroeger veel werd geëxperimenteerd met posters, is dit de ontwerpersspeeltuin van nu. Veel werk is niet gemaakt voor een commerciële opdrachtgever en wordt zelden gezien. Daar bieden we nu een platform aan.”

Motion design is ook een beetje een containerbegrip en omvat alles tussen filmtitels en animaties tot de beweging die een app maakt als je hem opent. In het festival is werk te zien van Xavier Monney, een pionier op het gebied van zwart-wittypografie die op een Esscherachtige manier in elkaar draait. Zach Lieberman is een Amerikaanse kunstenaar die beeld creëert met code, wat heel technisch klinkt maar er warmbloedig uitziet. Het duo Pina & Viola gebruikt kunstmatige intelligentie om beweging op het scherm te toveren.

Verslavend

“We kregen ruim 2700 inzendingen uit meer dan zeventig landen,” vertelt Enebeis. “Zelfs met werken van maximaal één minuut is dat achttien uur materiaal – en we hebben alles minstens vier keer bekeken! Het opmerkelijke is dat je niet kunt zien waar het werk vandaan komt. Motion design is echt mondiaal. Makers delen werk via sociale media en beïnvloeden elkaar over grenzen heen.”

Trends zijn er zeker wel te bespeuren. Enebeis somt op: “In navolging van Monney is er veel typografisch werk. Makers als Plus Mûrs gebruiken kleur om een stemming over te brengen. Je ziet ook veel bloemen en amorfe vormen, een beetje als de hedendaagse lavalamp. Daarnaast tonen sommige werken buitenaardse werelden die er volledig realistisch uitzien of bewegingen die in een oneindige beweging doorgaan − heel verslavend om naar te kijken.”

Uiteindelijk werden vierhonderd creaties geselecteerd, die zijn gegroepeerd rond thema’s als ‘Happy Hour’ en ‘Better Than Real’. Zo kun je op een perron aankomen met vooral rustgevende abstracte werken om dan via een tunnel met humoristische eenakters terecht te komen bij ‘alien-esthetiek’. Alsof je door tentoonstellingszalen loopt. Wie alles wil zien kan in de centrale hal in vier uur het complete programma voorbij zien komen. Een rondleiding met toelichting van een motion designer behoort ook tot de mogelijkheden.

Motion design is wel eerder vertoond in een festivalachtige setting, maar nog nooit op deze schaal. “Het was een logistieke tour de force,” geeft Enebeis toe. Dat tempert haar enthousiasme niet. “Begin volgend jaar komt er een vervolg in Noorwegen, we praten nog over de locatie. En hopelijk komt er een tweede Amsterdamse editie. Het zou passend zijn. Motion design wordt steeds belangrijker, in het designvak maar zeker ook in het dagelijks leven.”

Liza Enebeis

Liza Enebeis (1971) is een in Groot-Brittannië geboren Griekse die in 2008 naar Nederland verhuisde om te komen werken bij Studio Dumbar. Sinds 2011 is zij creatief ­directeur van het roemruchte ontwerpbureau dat bestaat sinds 1977 en onder meer de NS, de nationale politie, het Van Gogh Museum en Nemo tot zijn klanten mag rekenen. Vorig jaar ontwierp Dumbar Cities in Motion voor Exterion Media, de exploitant van digitale reclameborden op Nederlandse stations. De animaties waarin de letters van 56 Nederlandse stadsnamen een dansje doen vormde de opmaat naar het Design in Motion Festival.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden