Een nieuw dak aan de Wibautstraat dringt dankzij een speciale coating de luchtvervuiling terug.

Plus

Een dak dat de luchtvervuiling terugdringt: kan dat?

Een nieuw dak aan de Wibautstraat dringt dankzij een speciale coating de luchtvervuiling terug.Beeld Kewodak

Een nieuw dak aan de Wibautstraat dringt dankzij een speciale coating de luchtvervuiling terug. Althans, dat claimt de dakdekker. Maar kan dat eigenlijk wel?

Het nieuwe dak van Reclassering Nederland is spierwit en weerkaatst daarom zonlicht. Volgens het bedrijf Kewodak, dat dit dak heeft aangelegd, kan de temperatuur in de zomer wel dertig graden lager uitvallen dan op de uitgestrekte dakvlaktes van zwart bitumen in de rest van de stad. De airconditioning hoeft daardoor minder hard te werken om de temperatuur binnen behaaglijk te houden, wat veel energie bespaart.

Het dak zou om nog een reden uitgesproken duurzaam zijn. Dankzij een speciale coating van titaandioxide worden onder invloed van uv-straling stikstof- en zwaveloxides omgezet in minder schadelijke stoffen. Zeker in de drukke Wibautstraat zou dat een uitkomst zijn, want deze gassen zijn een belangrijk bestanddeel van smog en uitlaatgassen.

Maar werkt het ook? Van eerdere claims dat klimplanten of mosmuren luchtvervuiling zouden afvoeren, bleek weinig te kloppen. De gemeente Amsterdam zette vorig jaar een dikke streep onder het experiment met de CityTree, een innovatief apparaat dat werd uitgeprobeerd langs de Valkenburgerstraat.

Kritische kanttekeningen

Bij de zuiverende werking van titaandioxiode werden een jaar of tien terug al kritische kanttekeningen geplaatst. De coatings doen het uitstekend in het laboratorium, maar in de praktijk viel de opbrengst tegen. Dat was bijvoorbeeld de uitkomst van een proef op geluidsschermen langs de snelweg. Waarom het in Nederland niet werkte bleef schimmig: was er te weinig zonlicht, te veel wind, een te hoge luchtvochtigheid?

Dat het wel degelijk werkt, blijkt uit nieuw promotieonderzoek aan de Technische Universiteit Eindhoven. Onderzoeker Yuri Hendrix ging daarin op zoek naar een nieuw materiaal, een composiet van titaan en het mineraal olivijn, dat bij uitstek geschikt is om op grote oppervlaktes en gedurende lange tijd stikstofoxides uit de lucht halen.

Hendrix wil best geloven dat rondom het dak aan de Wibautstraat flink wat vervuiling wordt weggenomen. Dat het dak zoals Kewodak beweert per jaar 225 kilo stikstofoxiden kan besparen en 822 kilo CO2, lijkt hem ‘optimistisch’. Precies kan hij deze coating niet beoordelen omdat Kewodak niet thuis geeft na meerdere verzoeken om het onderzoeksrapport waar het bedrijf zich op beroept.

Schaduwkanten

Verder ziet Hendrix nog wel wat schaduwkanten. De stikstofoxides maken behalve voor nitraat ook plaats voor salpeterzuur, wat vooral in droge periodes schadelijk kan zijn voor het grondwater. En of het witte dak zoveel CO2 bespaart? In de hitte van de zomer werkt het misschien verkoelend, erkent Hendrix, maar in de lente en de herfst moet de kachel mogelijk vaker aan.

Luchtkwaliteitsonderzoeker Joost Wesseling van RIVM wijst op ander onderzoek dat nog minder optimistisch stemt. Een vooraanstaande expertgroep in opdracht van de Britse regering concludeerde in 2016 dat er weinig bewijs is dat dit soort ‘fotokatalytische’ oppervlaktes van titaandioxide daadwerkelijk de luchtkwaliteit verbeteren.

Niet minder luchtvervuiling

Na het bekijken van verschillende studies kwamen de Britse deskundigen tot de conclusie dat dichtbij het oppervlak nog wel een lagere concentratie stikstofoxiden kan worden verwacht, maar dat het niet leidt tot minder luchtvervuiling in de omgeving. Het is daarvoor fysiek simpelweg niet mogelijk dat er genoeg uitwisseling van lucht is met het dakoppervlak.

De Britse deskundigen kwamen ook nog met een algemene conclusie. Maatregelen aan de bron, zoals schonere auto’s, zijn effectiever dan het weghalen van eenmaal uitgestoten vieze lucht. Ook voor luchtvervuiling geldt: voorkomen is beter dan genezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden