Amsterdammer helpt Amsterdammer

Dorp in de stad: buurtbewoners willen samen brood bakken in een leemoven

In café Flink in Nieuw-West komen buren bijeen om duurzame plannen te smeden. Het wil graag een bijdrage voor een leemoven (die nogal prijzig zijn), om met de buurt brood en pizza in te bakken: 650 euro.

Rabi Bah, Douwe Veenstra, Meike Snijder en Maaike Belder (vlnr) in de stadskas Tuin van Toorop. Beeld Eva Plevier
Rabi Bah, Douwe Veenstra, Meike Snijder en Maaike Belder (vlnr) in de stadskas Tuin van Toorop.Beeld Eva Plevier

“Het liefste wilde ik een dorp creëren in de stad,” zegt Maaike Belder (40). Het buurtje in Overtoomse Veld waar Belder woont, werd tien jaar geleden volledig gerenoveerd. De naoorlogse woningen waren in slechte conditie en moesten gesloopt. Rondom de Jan Tooropstraat verrezen zes nieuwe, klimaatneutrale huizenblokken. In een van deze blokken begon Belder twee jaar geleden buurtcafé Flink.

Om dat dorp in de stad tot stand te brengen betrekt Belder haar buurtgenoten bij alles wat ze onderneemt. “Sinds de renovaties is hier een hele leuke mix van mensen ontstaan,” vertelt ze. “Er zijn sociale huurwoningen, vrijesector­woningen en koophuizen gekomen. Bij Flink komt iedereen elkaar tegen.”

Moestuin en stadskas

En dat heeft een positief effect op de sfeer in de buurt, beaamt buurvrouw Naima Boussallam (46). “Ik ben hier opgegroeid. Voor de sloop van de oorspronkelijke woningen was er wel wat contact tussen de buren, maar de laatste jaren is dat veel meer geworden.”

Niet alleen treffen buren elkaar bij het café, maar ook bij de tegenovergelegen stadskas Tuin van Toorop, die Flink beheert. De kas, gemaakt van gerecyclede kozijnen uit de gesloopte oude flats, is omgeven door 25 moestuinen, die beheerd en beplant worden door gezinnen uit de buurt. De tuin draait op de duurzame landbouwtechniek permacultuur (zie kader) en maakt gebruik van een ingenieus en spaarzaam gezamenlijk irrigatiesysteem. Er worden geen pesticiden gebruikt en er worden voornamelijk biologische groenten, fruit en kruiden verbouwd.

Wie wil tuinieren, kan gereedschap lenen uit de kas en mag naar hartenlust zaden pakken uit de gemeenschappelijke voorraad. Seizoensveranderingen worden aangegrepen om workshops te geven zoals ‘Oei, ik snoei’ en in het voorjaar kunnen er stekjes worden gekweekt.

De filosofie van Flink is duurzaamheid: niet alleen voor het milieu, maar ook op sociaal gebied. “Ooit zijn wij hier weer weg. Het zou fantastisch zijn als de volgende generatie buurtbewoners voort kan bouwen op wat wij nu hier aan het ontwikkelen zijn,” zegt Belder.

Kunst, poëzie en een eerste date

Daarom is het voor haar belangrijk dat iedereen gebruik kan maken van of bij kan dragen aan Flink. Zo hangt er kunst van buurvrouw en Flinkvrijwilliger Rabi Bah (27) in het café, en organiseerde Nikki Verhoeven (23) er precorona poëzieavonden in het kader van community building project VoorUit. Buurvrouw Meike Snijder (38) zet haar designachtergrond in om te helpen de kas voor evenementen in te richten en buurman Douwe Veenstra (67) mocht de kas tijdens de lockdown ‘lenen’ voor een coronaproof eerste date. Buurvrouw Boussallam wil graag samen met haar man na de lockdown een paar ochtenden per week een buurtontbijt organiseren in Flink.

Een leemoven zou een mooie aanvulling zijn op wat Flink en de Tuin van Toorop nu al te bieden hebben. Want voedsel verbindt, zegt buurman Veenstra. “Iedere cultuur heeft ander eten, maar het is ook juist eten dat iedereen gemeenschappelijk heeft. Wist je dat iedere keuken zijn eigen interpretatie van de pannenkoek heeft? Dat is iets wat mensen over de hele wereld herkennen, maar toch altijd net weer anders is.”

Culturen uitwisselen

“Omdat we hier zo gemengd wonen, hebben we een bijzondere kans om mensen te verbinden en met elkaar culturen uit te wisselen,” vertelt Belder. De droom van Flink is met de buurt traditionele broden in de leemoven te bakken, zodat de buurtbewoners hun eigen keuken kunnen delen met de community en recepten en kooktechnieken kunnen uitwisselen. Op warme avonden kunnen er pizza’s in de oven gebakken worden, met ingrediënten uit de moestuin.

Het laten bouwen van de leemoven kost zo’n drieduizend euro. Duizend daarvan hebben Flink en de buurt al bij elkaar, maar de rest van het bedrag past op dit moment niet in de begroting. “Je onderneming duurzaam inrichten is helaas niet altijd zo winstgevend,” legt Belder uit. Daarom vraagt ze om een bijdrage, zodat ze toch dit voorjaar kunnen beginnen met bakken. “Onze buurt is een open plek, en Flink wil graag dat iedereen daarvan kan meegenieten.”

Stuur uw reactie met vermelding van telefoonnummer naar aha@parool.nl. Voor meer info: amsterdammerhelptamsterdammer.nl

Permacultuur

Permacultuur is een ecologische ontwerpmethode, die is gebaseerd op drie ethische principes: zorg voor de aarde, zorg voor de mens en het principe van de fair shares, wat wil zeggen dat grondstoffen binnen ‘redelijke’ perken gebruikt worden, zodat het ecosysteem niet overbelast of uitgeput raakt. Een permacultuur­ontwerp maakt vaak gebruik van meerjarige planten en polycultuur (meerdere gewassen in één tuin) en vermijdt wisselteelt en jaarlijkse grondbewerkingen, zodat het ecologische systeem in de tuin zoveel mogelijk zichzelf in stand kan houden. De beweging ontstond in de jaren 70 in Australië als een middel tegen verwoestijning en bodemerosie.

De wens van vorige week: ‘Mooi als Henk met zijn fiets vaak zijn moeder kan opzoeken’

Henk van de Worp (61) heeft een longziekte, waardoor hij snel moe is. Vorige week vroeg hij om een bijdrage voor een elektrische fiets, zodat hij zijn moeder vaker kan bezoeken. Huyen Bui doneert.

Vijf jaar geleden besloot Henk van de Worp het roer om te gooien. Tot dat moment werd zijn leven getekend door stress en onrust. In plaats van opnieuw naar de drank en drugs te grijpen besloot Van de Worp op zoek te gaan naar stabiliteit en structuur. Hij kickte af en besloot zijn moeder, die hij al tien jaar niet had gezien, te bellen om het bij te leggen.

Sindsdien bezoekt hij haar graag in haar verzorgingshuis in Buitenveldert. De fietstocht van zijn huis in Nieuw-West daarnaartoe is echter zwaar voor hem vanwege zijn chronische longaandoening. Met een elektrische fiets zou hij de afstand vaker en makkelijker kunnen afleggen. “Zo’n bezoekje betekent veel voor mij. De dagen zonder zijn lang en eenzaam.”

Huyen Bui (27, werkzaam in de zorg als woonbegeleider én als actrice) vond Van de Worps verhaal inspirerend en komt graag tegemoet aan zijn verzoek. “Henk heeft geen makkelijke jeugd gehad en ook de nodige problemen gekend in het leven. Ik vond het heel mooi hoe hij uiteindelijk toch kracht en doorzettingsvermogen heeft gevonden om te komen waar hij nu staat.”

Ook Van de Worps relatie met zijn moeder raakte Bui. “Voor mij is mijn familie ook heel belangrijk. Ik probeer mijn ouders één keer per week op te zoeken. Ik zou het heel mooi vinden als ik dat voor Henk ook mogelijk kan maken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden