Amsterdam Bewaar

Dit zijn de 'nieuwe' teksten uit het dagboek van Anne Frank

De twee onbekende paginas
De twee onbekende paginas © Anne Frank Stichting

De Anne Frank Stichting heeft de twee ontbrekende bladzijden uit het dagboek van Anne Frank gepubliceerd. Bekijk ze hieronder.

Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heeft Anne de pagina's zelf afgeplakt. Ze kon geen pagina's uit haar dagboek scheuren, schreef Anne Frank zelf. Ze schaamde zich over sommige pagina's die ze schreef, schrijft ze ook.

"Deze verknoeide blz. zal ik maar benutten om schunnige moppen op te schrijven. Weet u waarom de Duitse Wehrmachtsmeisjes in Nederland zijn? Als matras voor de soldaten," schrijft Anne op de afgeplakte pagina's.


Op de tweede pagina schrijft ze over seksualiteit en het bestaan van prostitutie. "Ik verbeeld mij wel eens dat iemand bij mij zou komen en mij zou vragen hem in te lichten over seksuele onderwerpen. Hoe zou ik dat dan doen? Hier is het antwoord," schrijft Anne. 

Rijp
Daarna legt ze uit dat meisjes rond hun 14de ongesteld worden. "Een teken dat zij rijp is om met een man verkering te hebben. Maar dat doet men natuurlijk niet voordat men getrouwd is. Als men getrouwd is kan men het wel doen. Men kan ook zelf regelen of men kinderen wil hebben of niet. Als men wil gaat de man op de vrouw liggen en doet het m. zaad in de vr. schede. Dat gebeurt door ritmische bewegingen."

"Als men geen kinderen wil hebben, neemt de vrouw een innerlijk middel en dat helpt dan," vervolgt Anne. "Het kan natuurlijk ook wel eens mislukken maar als men wél kinderen wil krijgen dan kan dat ook wel eens niet. Een man vindt dit samenleven een groot genot en heeft er ook een drang naar. Een vrouw minder maar ook."

"Alle mannen als ze normaal zijn, gaan met vrouwen. Op straat spreken zulke vrouwen hun dan wel aan en dan gaan ze samen. In Parijs zijn daar grote huizen voor. Papa is er geweest. Oom Walter is niet normaal. Meisjes verkopen dit."

De ontcijferde tekst op de afgeplakte pagina's in het dagboek van Anne Frank is voorlopig alleen online te zien. De bladzijden maken deel uit van een breder wetenschappelijk onderzoek dat de Anne Frank Stichting sinds 2010 doet met het Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis.

Over 'Het Achterhuis'

Het Dagboek van Anne Frank (1929-1945) ofwel Het Achterhuis is één van de meest gelezen boeken ter wereld. Het is volgens de Anne Frank Stichting in meer dan zeventig talen vertaald en tientallen miljoenen keren verkocht in tal van landen. Het werd diverse keren verfilmd en op het toneel gebracht, van Broadway tot Berlijn.

Nog altijd geldt het verhaal van het onder hoogspanning opgesloten en tegelijk ontluikende meisje als één van de meest indringende, ontroerende en persoonlijke getuigenissen van de Tweede Wereldoorlog. Dagelijks staan er ook lange rijen bij het tot museum gemaakte onderduikadres van Anne aan de Prinsengracht. 

Anne Frank schreef dolgraag en kreeg voor haar dertiende verjaardag een dagboek, enkele weken voordat ze met haar gezin onderdook. "Ik ben o zo blij dat ik je meegenomen heb!'', schreef ze op 28 september 1942 in het achterhuis. Ze richtte zich vooral tot "Kitty". Ze schreef zo veel, dat het boekje al gauw vol was en ze verder ging in schriften.

Na een oproep in het voorjaar van 1944 op Radio Oranje om dagboeken en documenten te bewaren, wilde Anne haar dagboek herschrijven als boek. Tegelijk hield ze nog steeds een dagboek bij. In augustus 1944 werd ze echter met de andere onderduikers opgepakt. Ze overleed in februari 1945 in Bergen-Belsen aan ziekte en ontbering.

Haar vader Otto overleefde als enige van de familie Frank de nazi-gruwelen. De dagboeken van Anne werden na de arrestatie in het Achterhuis gevonden en na de oorlog aan Otto gegeven, waarop in 1947 voor het eerst een bewerking werd uitgegeven.

Er wordt wel gesproken over verschillende versies: de oorspronkelijke dagboektekst wordt wel de A-versie genoemd, de herschreven tekst de B-versie en de door Otto Frank samengestelde uitgave de C-versie. (anp)