PlusUitleg

Dit zijn de dilemma’s omtrent de hervorming van de Wallen

Beeld ANP

Wie de Wallen wil veranderen, moet keuzes maken. Burgemeester Halsema schetst verschillende opties. Het is nu aan de stad en de raad om de knoop door te hakken.

Vraag tien verschillende Amsterdammers naar hun mening over de Wallen, en je krijgt tien verschillende antwoorden. Nu het stadhuis opnieuw het plan heeft opgevat om de buurt, en het sekswerk dat er plaatsvindt, te hervormen, moeten er knopen worden doorgehakt.

In Nederland daalt het aantal raambordelen al jaren, van 1300 in 2006 naar 800 in 2014, aldus een gemeentelijke marktverkenning. Tegelijkertijd geven veel Amsterdamse sekswerkers op de Wallen aan daar niet te willen vertrekken.

Wat al wel duidelijk is: zowel de burgemeester als de gemeenteraad willen geen bordeelramen sluiten zonder alternatieve, legale en veilige werkplekken. Hoe die eruit moeten komen te zien, is de keuze die nu voorligt.

Burgemeester Halsema maakt veel van die keuzes niet zelf, maar laat het aan de gemeenteraad om de belangrijkste beslissingen te nemen. Een greep uit de dilemma’s.

Soorten klanten

Voor wie is de Amsterdamse prostitutie bedoeld?

De Wallen trekken momenteel een breed publiek, die in meer of mindere mate geld uitgeven aan de sekswerkers. Het gaat veelal om buitenlandse bezoekers, en voor het overgrote deel ook buitenlandse sekswerkers. Welke klanten komen voor het Wallengebied, en welke voor de sekswerkers? Halsema ziet drie verschillende groepen bezoekers.

- De ‘vraaggerichte klant’ die specifiek voor de sekswerkers komt, en niet voor de gezelligheid, horeca of coffeeshops op de Wallen. Voor hen is de bereikbaarheid van de locatie en de prijs essentieel, de vorm maakt minder uit.

- De ‘beschikbaar aanbodklant’ die pas overweegt om van de diensten van een sekswerker gebruik te maken nadat er gedronken is in de horeca of geblowd in een van de coffeeshops. Onder de indruk van de sfeer op de Wallen, de rode lampen en een tik op het raam van een mooie man of vrouw, stapt de klant wellicht naar binnen. Maar zullen dit soort klanten ook gebruik maken van een erotisch uitgaanscentrum?

- De ‘kijktoerist’, veelal vrouwen of gezinnen, vaak in groepen, die de Wallen en de prostitutie daar zien als typisch Amsterdams en de sekswerkers als toeristische attractie beschouwen. Het grootste deel van de bezoekers in het gebied bestaat uit dit type.

Verschillende vormen

Welke soorten werkplekken zijn er?

Amsterdam heeft veel bordeelramen, maar elders zijn andere vormen van prostitutie gangbaar die ook hier kunnen verrijzen. Burgemeester Halsema noemt drie opties.

- Inpandige raamprostitutie in een gebouw, met een toegangshek of -deur. In Haarlem is deze variant gebruikelijk. Na betaling van 2 euro kunnen prostituanten via een draaihek een binnentuin betreden met keuze uit diverse sekswerkers. Voordeel is dat er alleen gerichte klanten komen, dus de drukte neemt af. Maar de impulsieve feesttoerist zal er waarschijnlijk niet snel belanden, waardoor de omzet voor sekswerkers kan tegenvallen.

- Prostitutiehotel, een pand vol peeskamers waar sekswerkers bij de deur kunnen staan om zichzelf te laten zien. Ook kunnen zij hier hun klanten ontvangen die via onlineadvertenties hun keuze vooraf hebben gemaakt. Deze werkplekken zijn ook zeer geschikt voor sekswerkers en prostituanten die anoniem willen blijven, bijvoorbeeld transmensen. Maar deze vorm zal waarschijnlijk weinig effect hebben op de drukte op de Wallen, een van de doelstelling van de veranderingen, omdat toeristen hier niet komen.

- Erotisch centrum, met inpandige ramen, peeskamers, seksshops, een sekstheater a la Casa Rosso, een bordeel en bars en cafés. De aanwezige horeca zou de beruchte Britse stagparties – vrijgezellenfeesten – kunnen aantrekken, zoals die nu naar de Wallen gaan om te zuipen, te blowen en uiteindelijk te neuken. Het is wel lastig om een exploitant te vinden voor een gebouw met zoveel verschillende functies, zo waarschuwt Halsema.

Beeld ANP

Andere steden

Hoe wordt prostitutie elders georganiseerd?

De rode ramen op de Amsterdamse Wallen mogen internationaal bekend zijn, prostitutie is ook in veel andere steden een normale bedrijfstak, maar op een andere manier georganiseerd. Burgemeester Halsema noemt twee voorbeelden:

- In Keulen staat de Pascha, een flatgebouw van 11 verdiepingen met 120 ramen en peeskamers, een hotel, bars en restaurants en een nachtclub waar ook stripteasedanseressen, dj’s en cabaretiers optreden. Het gebouw is 24 uur per dag open, en na betaling van 5 euro entree kunnen prostituanten door het gebouw dwalen en hun keuze maken uit tientallen verschillende vrouwelijke sekswerkers. In andere Duitse steden staan vergelijkbare clubs, die Laufhäuser worden genoemd. Hier komen niet alleen prostituanten, maar ook groepjes en vrijgezellenfeesten voor een nacht vol plezier.

- In Utrecht wordt al een tijdje gewerkt aan het Nieuwe Zandpad, een nieuw te bouwen complex met zowel bordeelramen als aparte peeskamers, voor prostituees die hun klandizie online werven. Er komen 96 tot 128 werkruimten, en zal commercieel geëxploiteerd worden. Ook zit er een ‘huiskamer’ in het pand, voor gesprekken met welzijnswerkers en een post met handhavers van de gemeente Utrecht. Het Nieuwe Zandpad verrijst ter vervanging van een rij woonboten die tot peeskamers waren omgebouwd langs het Zandpad, maar die in 2013 werd gesloten wegens het vermoeden dat er mensenhandel plaatsvond.

Prostitutie behouden op de Wallen

Gemeentebordeel mag experimenteren

Het gemeentebordeel My Red Light heeft toestemming gekregen voor een experiment waarbij de ramen blijven bestaan, maar de gordijnen dichtgaan. Nu is het verboden voor sekswerkers om, als zij achter het raam staan, online klanten te werven en te ontvangen in hun peeskamers. 

My Red Light, het door de gemeente gestarte raambordeel dat door (voormalige) professionals uit de prostitutiebranche wordt gerund, mag dit voorjaar tijdelijk wel online advertenties plaatsen en belangstellenden ontvangen op één van hun locaties in de binnenstad. Sekswerkers kunnen ook een peeskamer voor een uurtje huren, voor een specifieke afspraak. Het doel van de proef is om te zien of hier belangstelling voor is, en of de veiligheid van de sekswerkers gegarandeerd kan worden als de zichtbaarheid vermindert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden