Amsterdam Bewaar

Dit waren de dieptepunten uit de Amsterdamse onderwereld

Deelnemers aan een stille tocht voor de in maart vermoorde 23-jarige Nabil Amzieb lopen door Amsterdam.
Deelnemers aan een stille tocht voor de in maart vermoorde 23-jarige Nabil Amzieb lopen door Amsterdam. © ANP

Een hoofd op de stoep voor een waterpijpcafé, gedode moeders, tien coffeeshops die werden beschoten en dichtgetimmerd en de ondergang van de PGP-blackberry: Het Parool zet de dieptepunten uit de Amsterdamse misdaad in 2016 op een rij.

Fatiha Abakthi

4 februari, J.H. van Heekweg

De 34-jarige Fatiha Abakthi wordt op 4 februari van achteren aangevallen en neergestoken voor basisschool De Piramide aan de J.H. van Heekweg in Amsterdam-Noord, de school van haar drie kinderen.

Volgens justitie is haar ex Adil K. (36) haar belager, die blijft steken als ze weerloos op de grond ligt. Ze overlijdt in het ziekenhuis aan steekwonden in hals en borst. Adil K. wacht nog op zijn berechting.

Op een inleidende zitting stelt officier van justitie Petra van Laere dat 'afgeslacht' in dit verband 'geen verkeerd gekozen woord is'. "Wie erbij was, was geschokt door deze gruweldaad." K. ontkent de steker te zijn, zijn advocaat zegt geen bewijs te zien.

Nabil Amzieb

8 maart 2016, Mijehof / Amstelveenseweg

Als brandweerlieden in de vroege ochtend van 8 maart hun waterstralen richten op een brandende auto op de Mijehof in Zuidoost, hebben zij nog geen idee dat het brandje onderdeel is van het opzienbarendste misdrijf van 2016. Minuten later bekruipt hen dat gevoel misschien al wel: in de uitgebrande auto ligt een vrijwel naakt lichaam - zonder hoofd.

Een nacht later laat een onbekende dat hoofd uit een vuilniszak vallen voor shishalounge Fayrouz aan de Amstelveenseweg, waar al jaren criminelen bijeen komen. Het slachtoffer blijkt de 23-jarige Nabil Amzieb, alias Lange, getogen op Kattenburg. Voor zijn dood was hij enige dagen vermist.

Amzieb had vrienden in het criminele milieu, al duurt het lang voordat ook hij aan serieuze misdrijven is te linken. Het signaal dat uitgaat van de gruwelijke moord op Amzieb lijkt gericht op criminelen die een rol spelen in conflicten in het Amsterdamse milieu. Het onderzoek naar zijn dood loopt nog, maar spoedige arrestaties worden niet verwacht [+].

Temel Kobya

15 maart, Jan Tooropstraat

Fietsenmaker Temel Kobya (49) werkt op 15 maart in zijn winkel aan de Jan Tooropstraat in Nieuw-West als een man hem achter in de zaak meermaals met een mes in zijn borst steekt. Kobya slaagt er in zijn zoon te bellen, die hem zwaargewond aantreft. Kobya is niet meer te redden en sterft in de winkel.

Buurtbewoners houden een indrukwekkende herdenking. Op 12 mei houdt de politie de 37-jarige Irfan E. aan in een huis in Amsterdam-West. Hij zit nog vast. De recherche verdenkt hem van de roofmoord op Kobya én verwijt hem een poging tot moord in De Rijp, waar hij in januari een man met een hamer op het hoofd zou hebben geslagen.

'De Sloterplasbaby'

8 juni, Christoffel Plantijnpad

Een vrouw vindt op 8 juni in de bosjes aan het Christoffel Plantijnpad langs de Sloterplas een voetbalschoenentas met daarin een dode baby: een te vroeg geboren jongetje. In maanden onderzoek vindt de recherche de moeder niet.

In augustus wordt de baby temidden van tientallen belangstellenden begraven in 'het engelenhoekje' op Sint Barbara. De laatste hoop van de recherche de moeder nog te kunnen achterhalen, is gevestigd op de Primark, waar een sjaal en rompertje zijn gekocht die bij de baby zijn aangetroffen. Mogelijk kan de keten in goedkope kleding nog achterhalen wanneer de spullen gekocht zijn [+], en in welke vestiging.

Baby Elfin en zijn oma

22 juli, Eendrachtstraat

De drugsverslaafde en geesteszieke Thomas U. (32) brengt in haar woning aan de Eendrachtstraat, Rivierenbuurt, zijn moeder om. Als zijn ex hun zoontje Elfin van elf maanden komt ophalen - hij mag hem alleen bij zijn moeder zien - probeert hij haar op te sluiten.

Hij dreigt met een handgranaat. De ex kan in paniek wegkomen. U. gooit vervolgens Elfin uit het zolderraam en springt hem na. Allebei overlijden ze op straat. Geschokte buren leggen knuffels en branden wierook en kaarsjes.

Robert Gerritsen

3 september 2016, Oudezijds Achterburgwal

Na het bezoek aan de Bananenbar is de stemming in de vriendengroep uit Voorthuizen nog jolig, maar aan het eind van een lange en heftige vechtpartij met drie Roemenen wordt de 32-jarige Robert Gerritsen in een ambulance getild. De tegelzetter overlijdt aan zijn verwondingen.

Het beeld dat de vriendengroep buiten eigen schuld terecht is gekomen in een vechtpartij tussen twee groepen, is hardnekkig, maar uiteindelijk wordt duidelijk dat de vrienden zelf grof geweld hebben gebruikt tegen de drie Roemenen.

Hoewel die sterk in de minderheid zijn en hard worden aangepakt, vechten ze terug. Een geeft Gerritsen een klap op zijn hoofd, die kort daarna ineenzakt, zo is op camerabeelden te zien. Of iemand schuld heeft aan zijn dood, zal de rechter in 2017 bepalen. Dan moeten ook zijn rouwende vrienden zich verantwoorden voor het door hen gebruikte geweld.

Djordy Latumahina

8 oktober, Koningin Wilhelminaplein

In de garage van het appartementencomplex waar hij woont, aan het Koningin Wilhelminaplein in Nieuw-West, wordt Djordy Latumahina (31) doodgeschoten voor de ogen van zijn dochtertje. Vriendin Cherrisha (30) raakt zwaargewond, maar overleeft.

Latumahina was zeer actief in de Amsterdamse clubscene, die verslagen reageert. Na de professioneel ogende liquidatie brandt in de Heemstedestraat een busje uit. De daders vluchten in een Seat en vliegen in Hoofddorp uit de bocht. Ze laten de auto met een klapband achter en zijn mogelijk te voet verder gevlucht richting de McDonald's.

Naoufal Mohammadi

11 november, Ten Katestraat

Terwijl kinderen met lampions langs de deuren gaan, krijgt de eigenaar van shishalounge Obba ruzie met een klant, een forse, Aziatisch ogende man. Die laatste trekt een vuurwapen en begint te schieten.

De broers raken lichtgewond, de achttienjarige Naoufal Mohammadi, die geregeld in Obba kwam, staat te kijken en heeft de pech dodelijk door een kogel te worden geraakt. Obba wordt gesloten. Toen Obba nog enige bekendheid genoot als waterpijpcafé Atlas stond de zaak binnen de recherche te boek als 'sleutelplaats' waar criminelen zich graag verzamelden.

Martin Kok

9 december 2016, Laren

Martin Kok (49) sterft in december zijn aangekondigde dood. De ex-crimineel, die zichzelf opnieuw uitvond als uitbater van misdaadblog Vlinderscrime, stond naar eigen zeggen op zoveel dodenlijsten dat zijn rivalen elkaar zouden doodschieten als hij zou bukken.

Dat hij veel vijanden had, wist Kok: in zijn onnavolgbare stukjes op zijn site schreef hij wild om zich heen. Zonder geruchten te checken en feiten van onzin te scheiden beschreef hij de gebeurtenissen in het milieu.

Daarbij was hij vaak opmerkelijk goed op de hoogte, al zat hij er even zo vaak volkomen naast. Dat deerde hem niet. In zijn ogen was een foutje zo hersteld. Dat hij niet bang was voor gevaar, maakte de dreiging niet minder reëel. Hij stierf in de nacht van 8 op 9 december, in een auto bij zijn favoriete bordeel in Laren. De schutter verdween in de bosjes.

Schietpartijen coffeeshops

Heel 2016, verschillende locaties

"Zo, Van der Laan gaat weer op stap met een hamer en spijkers," klinkt het dit jaar in Amsterdam als voor de zoveelste keer een coffeeshop is beschoten. Want oorzaak en gevolg zijn al lang pijnlijk duidelijk: na de kogels van de schutter, volgen de planken van het stadhuis.

In totaal worden in iets meer dan een jaar tien coffeeshops beschoten, sommige meerdere keren. Wat daar achter zit blijft veelal vaag, al ontstaat het beeld dat met het schieten allerlei conflicten worden beslecht.

Tot nu toe is slechts één verdachte gearresteerd - en weer vrijgelaten. In november komt Van der Laan, die lang niets van een verband wilde weten, met een elegante oplossing: de gemeente sluit niet langer automatisch, zo lang de uitbaters zich aan strenge afspraken houden. Nadien is geen coffeeshop meer beschoten.

PGP's

Heel 2016, vele strafzaken

Het jaar 2016 zal de geschiedenis in gaan als het begin van het einde van de peperdure, versleutelde PGP-blackberry (Pretty Good Privacy) als favoriet en onaantastbaar gewaand communicatiemiddel van criminelen.

Het Nederlands Forensisch Instituut weet de ene na de andere in beslag genomen PGP binnen te dringen en daar brisant mailverkeer uit op te diepen (van een PGP zijn alle functies behalve de versleutelde tekstberichten uitgeschakeld).

In de eerste grote strafzaken zijn verdachten veroordeeld mede op grond van hun onderlinge berichten; in andere grote onderzoeken belanden steeds meer onthullende PGP-teksten in strafdossiers die de rechtbanken nog gaan beoordelen.

Dat bij hofleverancier Ennetcom van Danny M. beslag is gelegd op de inhoud van een server die hij gebruikte in Toronto, Canada, zorgt in het milieu voor nóg grotere zorgen. Politie en justitie lijken een goudmijn in handen te krijgen.

Verklaringen zussen Holleeder en ex Sandra

24 maart 2016, Amsterdam

Zijn zussen Astrid en Sonja en zijn ex Sandra melden 24 maart dat ze in het diepste geheim een pak belastende verklaringen hebben afgelegd tegen Willem Holleeder, die hun levens 'tot een hel maakte'.

Ze zeggen, soms van hem zelf, te weten dat hij opdrachten gaf voor liquidaties, ook op Sonja's man Cor van Hout (2003) en Sandra's partner Sam Klepper (2000). Ze vertellen hoe een 'duivelse', 'krankzinnige' Holleeder hen geen moment rust gunde. Ze willen zorgen dat hij levenslang krijgt.

Behalve in de zaak waarin Holleeder inmiddels voor zes liquidaties is aangeklaagd, zijn de verklaringen belangrijk in het hoger beroep van de al tien jaar slepende Amsterdamse liquidatiezaak Passage.

Astrid Holleeder verrast in het najaar nogmaals door haar autobiografische boek Judas uit te brengen, waarin ze haar beklemmende relaas in 576 pagina's herhaalt. Op een inleidende zitting in zijn strafzaak zegt Willem Holleeder de rechters dat hij 'ook geschokt zou zijn' als hij over een ander zou lezen wat zijn zus over hem schrijft. "Maar ik zeg u dat het verhaal van Astrid niet klopt. Ze schrijft niet de waarheid. (...) Het is de vraag of ze de waarheid nog wel kán vertellen na al die leugens."

Zie ook: Astrid Holleeder: 'Hij kan me niet meer stukmaken, want ik ben al alles kwijt' en: Sonja Holleeder: 'Ik moest tossen over de dood van mijn kinderen'