PlusReconstructie

Dit ging vooraf aan de heropening van de Amsterdamse terrassen

De terrassen zouden eerst 21 april openen, toen werd het 28 april, misschien pas half mei en toen alsnog 28 april. In de Reguliersdwarsstraat lieten ze zich niet gek maken. Een reconstructie.

De heropening van het terras van Soho in de Reguliersdwarsstraat. Links: Soho-manager Alexander Leslie. Beeld Nina Schollaardt
De heropening van het terras van Soho in de Reguliersdwarsstraat. Links: Soho-manager Alexander Leslie.Beeld Nina Schollaardt

In de verder volkomen verlaten Reguliersdwarsstraat staan her en der manshoge stapels met terrasstoelen op de stoep. Het is ambitieus, hoopvol en dramatisch in één beeld. Het is begin april, de terrassen gaan de 21ste pas weer open, dat is de hoop althans.

Binnen, in het ook al lege restaurant Garlic Queen, zit eigenaar Geert de Natris aan een kopje koffie. Je moet wat. Zijn restaurant blijft dicht, versoepelingen of niet. De Natris: “Ik mag maar acht man buiten, daar kan ik niet op inkopen.” Hij heeft wel mazzel. Alle achterstallige huur, 30.000 euro inmiddels, hoeft hij pas te betalen als hij de zaak ooit verkoopt. De Natris: “Het is een toffe huisbaas.”

Een understatement.

Bevrijdingsfeest

In de rest van de straat staan bareigenaren wel te springen om weer open te mogen, alleen zijn de regels onduidelijk. Zo gaat het gerucht door de straat dat je straks wel buiten mag zitten, maar niet binnen naar het toilet. “Ik denk dat het een broodje aap is,” zegt Eward Koning, voorzitter van de ondernemersvereniging BIZ Reguliersdwarsstraat.

Hoe druk wordt Koningsdag straks en wie gaat die drukte managen? Koning: “We zetten in elk geval ‘street bitches’ in. Dat zijn dragqueens die soepel zijn als het kan en bitchy als het moet.” En dan komen het Songfestival en de Pride er nog aan, twee ijkpunten waarop de Reguliersdwarsstraat het moet verdienen. Koning: “Het Songfestival, eind mei, wordt kantjeboord. Dat gaat niet lukken. We zetten helemaal in op de Pride, eind juli. Dat wordt ons feest van de bevrijding.”

Soho

Ook bij café-club Soho voor de deur wacht een rijtje dranghekken op betere tijden. Binnen wordt geklust. “Het is een beetje stoffig,” excuseert mede-eigenaar Daniel Pervan, maar dat is nergens voor nodig. Ze hebben de zaak een beetje opgefrist. Schuren, lakken, vloerbedekking op de trap. Pervan: “Wat we zelf kunnen, doen we zelf. Voor een hele grote verbouwing is geen geld.”

Van huurbaas Heineken hebben ze twee maanden gratis huur gekregen en ze krijgen de eerste bierstelling gratis. Pervan: “We hebben drie tanks van duizend liter, dus daar zijn we hartstikke blij mee. Het is moeilijk, maar met een beetje hulp van de staat proberen we het te redden.”

Op heropening van de terrassen op 21 april staart hij zich niet blind. “Eerst maar effe afwachten. Er was ook sprake van 15 maart en dat ging ook niet door.”

Slecht nieuws

De vrees van Pervan blijkt volkomen terecht. Het is maandag 12 april als het slechte nieuws komt: geen versoepeling op 21 april, de terrassen gaan op zijn vroegst pas 28 april open. Enkele dagen later zegt demissionair premier Rutte zelfs dat versoepeling misschien pas half mei verantwoord zijn.

Het slaat bij Soho niet bepaald in als een bom. Manager Alexander Leslie: “Ik was al niet convinced van de 21ste. Je gaat gewoon niet veel verwachten.” Pervan: “Zo voorkom je teleurstellingen.” En De Natris: “Ze stellen het gewoon steeds een week uit. Dan blijven ze rustig. Als je nu zegt ‘Het wordt 28 mei’, komt de hele horeca in opstand.”

Alsnog de 28ste

Een week later, op dinsdag 20 april: de terrassen mogen alsnog de 28ste open. In Soho worden nog altijd geen slingers opgehangen. Leslie: “Ik wist al, er komt een hele grote ‘maar’. Het is maar van 12.00 tot 18.00 en er mogen twee mensen aan een tafel. Je bent blij dat je weer kunt werken, maar door die ‘maar’ kun je niet echt blij zijn.” Pervan: “We zijn geen dagzaak, we gaan normaal pas om 17.00 uur open. Bovendien verwacht ik dat we heel veel politieagent moeten spelen.”

Toch gaan ze zeker open, in ieder geval de hele eerste week en dan kijken hoe druk het wordt. Anders gaan ze alleen van donderdag tot en met zondag open. Pervan: “Voor onze gasten. Geld verwachten we niet te verdienen.” En weer zijn de regels vaag. Wat is 18.00 uur? Laatste biertje of terras leeg? Of laatste half uur muziek zacht en dan de laatste ronde? Pervan: “Dan heb je geen zes uur, maar vijf en een half.”

Eerst Koningsdag maar eens afwachten.

Koningsdag

Het is Koningsdag en rustig in de Reguliersdwarsstraat. Op deze feestdag kun je hier normaal gesproken over hoofden lopen. Nu is het alleen druk op het stukje tussen El Encanto en Toppers Partycafé, precies voor de deur van Soho. Heerlijk geroezemoes, lachende mensen, het geluid dat veel te lang niet in deze stad heeft geklonken.

“Het is eigenlijk te druk,” zegt De Natris, die hier ook staat te borrelen. “Ik had net al handhaving en zei: ‘Wat kan ik eraan doen?’ Laat lekker gaan, dit is niet te handhaven.”

Bij Soho worden de dranghekken eindelijk gebruikt. Ze staan precies op de stoeprand, zodat een gangpad ontstaat voor de afhaalbar. Aan het begin bestellen en betalen, aan het eind take-away in een papieren zak. Manager Leslie: “Als ik de drank hier op tafel zet, draaien ze het meteen open. In een zak hebben ze de neiging even door te lopen.”

Alsof het normaal is

Even doorlopen, inderdaad. Het is half 4 ’s middags en dit stukje Reguliersdwarsstraat is inmiddels een menselijke trechter. Cocktails in plastic meeneembekers, bier in blik. Heel erg take-away. Shotjes zitten in de lage plastic bakjes waarin Albert Heijn tapenade en humus verpakt. Dat drinkt lastig, maar het gebeurt toch, alsof het normaal is.

Muziek wordt niet gedraaid, het moet geen evenement worden. Een vrouw in een jurk met stevig tijgerprint komt naar de afhaalbar. “Mag ik hier ook naar de wc?” Een barvrouw is net zo onverbiddelijk als de regels: “Sorry lieverd.” Eén dagje nog.

Woensdag 28 april, 12 uur

De dranghekken van Soho zijn ingeruild voor metalen palen met zwart koord ertussen. Het is inderdaad premièredag: om 12 uur is het terras officieel geopend. Een emotioneel moment? Leslie: “Gisteren meer. Toen het ineens vol stond. Vandaag voelde het meteen weer als een automatisme.”

Storm loopt het niet. Het eerste duo gasten komt pas rond 13.00 uur. Zoals gezegd: Soho is geen dagzaak. Bezoekers moeten zich eerst melden bij een statafel. De gezondheidscheck gaat geruisloos. Toiletbezoek, goed nieuws, is toegestaan.

De manager geniet vooral na van Koningsdag gisteren. De angst voor controles bleek ongegrond. De politie liep wel af en toe langs, maar ingrijpen was niet nodig. En de omzet was zowaar een grote meevaller, een derde van een normale Koningsdag. Leslie: “De baas was erg blij. We waren allemaal erg blij. Heel druk en geen gedoe.”

Eindelijk bijpraten

Om 17.59 uur moet de muziek uit, R.E.S.P.E.C.T van Aretha Franklin, een klassieker in deze straat. Om 18.03 uur heeft iedereen keurig afgerekend. Het duo dat er om 13.00 uur al zat, zit er nog steeds. Die hebben dit dus echt gemist. Peter: “De laatste keer dat we samen op het terras zaten, was ook hier, in oktober.” Hidde: “Ik heb bij de GGD gewerkt, dus het is wel een overweging wat wel kan en wat niet kan.”

De twee studenten hebben elkaar weinig gezien, vooral omdat Peter nog bij zijn ouders in Aerdenhout woont. Hidde: “En dat wandelen komt je ook de strot uit.” Peter: “Dus nu is het: hè, eindelijk bijpraten.”

Nog meer goed nieuws. Morgen weer een dag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden