PlusTen Slotte

Directeur Rik van Veldhuizen (1961-2021) wilde van de school een buurthuis maken

Basisschooldirecteur Rik van Veldhuizen wilde voor zijn pensioen nog één nieuwe uitdaging aangaan. Bij basisschool IKC Noordrijk in Noord maakte hij zichzelf onmisbaar, maar met pensioen ging hij nooit. Hij overleed vorige week plots.

Rik van Veldhuizen. Beeld IKC NoordRijk
Rik van Veldhuizen.Beeld IKC NoordRijk

Voor de jaarlijkse skireis voor directeuren diende het verblijf van Rik van Veldhuizen (60) in Frankrijk als gasthuis. Hij regelde alles: het eten, de bedden, het vertier, hij was de gids én hij zorgde ervoor dat niemand wat tekortkwam.

Collega’s herinneren zich de winterse avond nog toen Van Veldhuizen via een besneeuwde route forellen ging halen voor iedereen. Die waren zó lekker in die tijd, dat zijn collega’s ze wel moesten proeven. Hij bakte ze buiten in de tuin terwijl de rest binnen stond met een glas wijn. Uiteindelijk bleek dat hij zelf helemaal geen vis wilde.

“Typisch Rik,” zegt Herbert de Bruijne, die als schoolbestuurder langere tijd met hem werkte. “Hij was een echte regelaar die niet alleen wilde dat iedereen het naar zijn zin had, maar daar ook voor zorgde.”

Diverse school

Van Veldhuizen werd in 2012 directeur van De Dongeschool in de Rivierenbuurt en koos er twee jaar geleden bewust voor om over te stappen naar IKC Noordrijk. Hij wilde nog een nieuwe functie bekleden voor hij met pensioen zou gaan en koos voor de school in Noord. Schoolbestuurder Mirjam Leinders vindt het mooi dat iemand bij zijn laatste baan in het onderwijs zo’n keuze durft te maken. “Hij koos bewust voor een diverse school.”

De directeur had een missie: van de school een buurthuis maken. Direct na zijn aanstelling stelde hij het koffiezetapparaat in de lerarenkeuken ook ter beschikking aan ouders. Helaas bleef door corona het ochtendinloopcafé waar hij van droomde slechts eens idee.

Het zou echter goed in het plaatje hebben gepast: als de directeur ergens zijn entree maakte, dan kwam er een warme man met humor binnenlopen, vertellen zijn collega’s. “Hij was er voor de kinderen,” zegt Leinders. “Leraren die voor IKC Noordrijk werkten, waren niet alleen van zijn basisschool in Noord, maar van álle basisscholen in het bestuur. Hij werkte samen om scholen naar een hoger niveau te tillen. Als iemand binnen het schoolbestuur een leraar zocht, dan boorde hij zijn hele netwerk aan om iemand te vinden.”

Honda VFR

Nog vier jaar, dan zou Van Veldhuizen met vervroegd pensioen gaan. Hij wist precies wat hij wilde doen: samen met zijn vrouw Lenie een paar maanden per jaar in zijn huis in Frankrijk gaan wonen. En tijd doorbrengen met zijn drie kinderen, zes kleinkinderen en twee achterkleinkinderen.

“Motorrijden en taartenbakken waren zijn grote liefdes,” zegt zijn zoon Maarten (43). “Mijn vader had een Honda VFR en daarmee gingen we weekendjes weg. En als hij niet met mij weg was, dan kookte hij samen met mijn moeder voor mensen die alleen waren of nam hij de tijd voor familie.”

Bossche bollen

Bij verjaardagen van een kleinkind of achterkleinkind belde hij op om te vragen welke taart hij zou maken. Bossche bollen waren zijn lievelings, maar wat zijn (achter)kleinkinderen ook wensten, Van Veldhuizen bakte het voor ze.

De directeur was altijd bereikbaar. Voor zijn familie, voor de buurt, zijn collega’s of mensen van de klaverjasvereniging waar hij voorzitter van was.

Een collega belde hem op donderdag 4 november in de avond. Zij kreeg hem niet meer aan de lijn. Hij was na bijna veertig jaar werken plotseling overleden. In de weken voor zijn dood zei hij nog tegen een collega: “Doodgaan is niet erg voor jezelf. Het is alleen erg voor de nabestaanden.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden