PlusKan dat niet anders?

Die tijdelijke bruggen vloeken wel érg met het historische stadsbeeld

Een fontein die altijd droog staat, trappen met ‘luie’ treden of een bankje met de rug naar het plein – Het Parool gaat in deze serie op zoek naar dwaze of vreemde bouwingrepen in de stad. Kan dat niet anders? Vandaag: neon noodbruggen.

Malika Sevil
De tijdelijke brug naast de Niek Engelschmanbrug in de Jordaan. Beeld Jennifer Gijrath
De tijdelijke brug naast de Niek Engelschmanbrug in de Jordaan.Beeld Jennifer Gijrath

Wie vanaf de Marnixstraat richting het drukke kruispunt met de Rozengracht rijdt, moet, om dit niet met de dood te bekopen, álle zintuigen op scherp zetten. Vervolgens komen de prikkels. Het begint met een fietsfile die richting een omleiding wordt gedirigeerd. Gele lijnen op het wegdek. De bel van een Van Moof met de onbetwiste boodschap: moven jij. Tramgerinkel. Bouwschermen. Betonblokken. Rood-witte borden triggeren het gebiedje onder de schedel dat zegt: opletten geblazen!

En als de hersenen net op dreef zijn met stresshormonen aanmaken, krijg je er een scheut signaalrood van de gevel van brandweerkazerne als stimulus bij.

Wanneer eindelijk het rustige stukje Marnixstraat in zicht is, duikt er ineens een nieuw, intens, niet te missen kleuraccent op: knaloranje. Een groot metalen vlak met een kleurtoon zo fel dat er bijna een zonnebril voor op moet zetten.

Maar wat is dit? Alvast een symptoom van oranjekoorts? Een reclame van de NPO? Is het een vliegtuig van Easyjet?

Nee, het is een brug. Of preciezer: het is een kunstwerk. Een tijdelijke brug ontworpen door een kunstenaar. En daar zijn er acht van op de route tussen de Dam en het Mercatorplein.

Waarom die kleur?

Tot zover volgt buurtbewoner Henk van Veldhuizen het nog. Maar waarom die kleur?! “De bruggen liggen in de grachtengordel, onze toeristische attractie en Unesco-werelderfgoed. Maar dat vindt de gemeente blijkbaar niet zo belangrijk want ze kregen signaalkleuren, zoals rood, geel, groen en wit.”

Waar is dat nou goed voor, vraagt Van Veldhuizen zich af. “Om fietsers en voetgangers te wijzen op de brug? Onnodig, die weten in een opgebroken Amsterdam echt hun weg wel te vinden. Om de werkzaamheden beter zichtbaar te maken? Ook onnodig, die kunnen je echt niet ontgaan. Of omdat het mooi is?”

Oordeel zelf. Want dat is het ook met kunst en bruggen: smaken verschillen.

Gekozen door de buurt

Omdat er acht bruggen moeten worden vernieuwd, moesten er ook acht hulpbruggen komen. Ze liggen op de zogeheten Oranje Loper, die loopt van de Dam tot het Mercatorplein. Als straks de ‘gewone’ bruggen niet meer toegankelijk zijn, dan kunnen voetgangers de noodbruggen gebruiken. Alle kabels en leidingen gaan er ook doorheen.

Die bruggen moesten er toch komen, en omdat de gemeente iets aansprekenders wilde ‘aanbieden dan een kale stalen constructie’, is er een ontwerpwedstrijd voor uitgeschreven. Er zijn acht winnaars gekozen uit 63 geselecteerde voorstellen. Zij mochten niet alleen het geperforeerde patroon in de metalen zijpanelen van de brug ontwerpen, maar ook een kleur kiezen. Een beoordelingscommissie met omwonenden, ondernemers en kunstexperts heeft een eerste selectie gemaakt, zegt een woordvoerder Verkeer en Openbare Ruimte van de gemeente. “Vervolgens zijn bewoners en ondernemers in de buurt gevraagd om hun favoriete ontwerp te kiezen. Daaruit kwamen deze ontwerpen als winnaars uit de bus.”

’s Avonds schijnt er licht door de gaatjes in de zijpanelen. “Of iedereen de kunst op de bruggen even aansprekend vindt, zal natuurlijk per persoon verschillen.”

Heeft u ook een voorbeeld? Mail het onderwerp naar anders@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden