PlusReportage

Deze twee Jordanezen hebben hun eigen bruin café, thuis, op driehoog

Twee jonge Jordanezen misten het bruin café zo erg dat ze er maar zelf eentje bouwden, bij hen thuis op driehoog. ‘Niemand verdenkt je ervan stiekem een bruin café in je huis te bouwen.’

Bewoners Max Wijbrandts (27) en James Snoerwang (27) missen de bruine kroeg nogal. Beeld Jakob van Vliet
Bewoners Max Wijbrandts (27) en James Snoerwang (27) missen de bruine kroeg nogal.Beeld Jakob van Vliet

In de hoek van het appartement, naast de wasmachine, hangt een bruinig gordijn. De gelukkige die dat opzij mag schuiven, knippert toch even met de ogen. Een volwaardig bruin café, van 2,5 meter bij 2,5 meter, ergens op driehoog in de Laurierstraat.

Een vak van bruine houten planken, boven op het laminaat. Een bruine wandkast uit grootmoederstijd vol bierglazen. Een dartbord, prullaria, een koelkast, ook bruin. Een boekenplank gesteund door twee olifantenkoppen (goudbruin).

Bewoners Max Wijbrandts (27) en James Snoerwang (27) missen de bruine kroeg nogal.

Half ín je jas

In thuiscafé Van Dissel (vernoemd naar Jaap, de spin in het web van deze ellenlange lockdown) heersen wel strikte regels. Niet te veel op je telefoon. De jas moet worden opgehangen aan de kapstok, wat best krap is achter die stoelen. Snoerwang: “De ervaring in een bruin café is dat je half ín je jas zit.”

Verder: er worden alleen ossenworst, zoute pinda’s en oude kaas geserveerd, en nadrukkelijk geen cocktails of andere moderniteiten. Alleen bier, al wordt een jenever of Berenburg door de vingers gezien.

Het eerste bezoek is gratis, bij het tweede is een presentje verplicht dat het bruine café nog meer een bruin café maakt. Daar hebben ze ook dat houdertje voor gekookte eieren vandaan. Het duo hoopt nog op een Perzisch tafeltapijtje.

Het mag dan een mannenhol lijken, vrouwen zijn wel degelijk welkom. Snoerwang: “Alleen is dan die telefoonregel lastiger te handhaven.”

Fanatics

Het café is een klein maand open. Digital innovator Wijbrandts en Snoerwang, werkzaam bij een start-up voor (on)kruidenthee, zijn ‘bruin café fanatics’ en hielden het niet langer. Wijbrandts: “Die warme gezelligheid. Dat geroezemoes om je heen.”

In een hoek van hun appartement stond toch alleen een verlepte kast en een halve fiets. Daar kon best een café verrijzen. Er mochten alleen ‘oude, gebruikte en nuffige’ spullen komen. Het werd een kwestie van twee dagen klussen, en eerst vijf weken het land doorkruisen via Marktplaats.

Alleen de lambrisering tegen de wand is nieuw. Die geur van frisse beits proberen ze eruit te krijgen door er sigarenrook tegenaan te blazen.

Ze vertelden niemand van hun plan. Vrienden vroegen wel wat ze met al die bouwspullen moesten. Wijbrandts: “Niemand verdenkt je ervan stiekem een bruin café in je huis te bouwen.”

Walking fridge

De opening was een groot succes. Snoerwang: “Kroeggeluiden kun je gewoon online vinden. En toen ging dat gordijn open. Een traktatie. Ken je die Heinekenreclame met die walk-in fridge?”

In principe is het café elke dag geopend, tot de avondklok dan. Daarom beginnen ze om een uurtje of vijf, zes. En maximaal vier stoelen, ze houden zich keurig aan de coronaregels. Wijbrandts: “Nou... het is weleens voorgekomen dat iemand plaatsmaakte voor de volgende, en dat die dan toch nog heel eventjes bleef hangen, dus dan was er een vijfde bij, heel eventjes.”

Er is nog een regel: alleen de bewoners mogen 0.0 drinken. Is dat uit zelfbescherming?

Snoerwang: “Welnee. Anders hou je een heel bijzondere plek bezet van iemand die wél echt naar een bruin café wil.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden