Plus Interviews

Deze ouders staken mee: ‘Het voelt niet oké om niks te doen’

Deelnemers aan de manifestatie op de Dam. Beeld ANP

De landelijke lerarenstaking trekt woensdag niet alleen onderwijzers. Ook ouders van leerlingen van onder meer de Watergraafsmeerse Schoolvereniging staken mee. ‘Ik ben diep, diep diep teleurgesteld in Nederland.’

Charlotte Smit (37)

Persvoorlichter en communicatieadviseur

“Natuurlijk staak ik mee. Uit solidariteit met de leraren, maar ook als signaal naar de overheid. Het is vaker gezegd, maar de maat is echt vol. Er moet structureel iets veranderen aan deze situatie. Er wordt nu al jaren geroepen dat er te weinig geld is in het onderwijs, het vak leraar verliest in aanzien. Wie wil er met het geringe salaris en de hoge druk nog leerkracht worden? Terwijl het zo’n belangrijk beroep is.”

“Ik heb zelf drie kinderen, van wie twee op de basisschool. Voorheen was het zo dat als de leerkrachten zeiden te gaan staken, ik ze via de mail succes wenste. Maar dat voelt eigenlijk niet oké. Alle meesters en juffen zijn er voor mijn, voor onze kinderen. Zij moeten hun werk kunnen doen, zij mogen ook een keer ziek zijn en het minste wat ik dan kan doen, is als ouder laten zien dat ik ze steun. De kinderen gaan ook mee staken. Ik probeer er voor hen een leer­zame dag van te maken met een les over grondrechten: je hebt het recht om te staken en je mag demonstreren. Vandaag doen we dat voor alle juffen en meesters.”

Charlotte Smit. Beeld Lin Woldendorp

Miko de Haan (38)

Ondernemer; investeert in duurzame initiatieven

“Mijn zoontje van vier zit sinds kort op de basisschool. Ik zie dat de leerkrachten met zoveel liefde en aandacht aan kinderen lesgeven. Tegelijkertijd zie ik ook dat het onwijs lastig is voor de school om genoeg leerkrachten te vinden. Dat vind ik werkelijk onbegrijpelijk: het belangrijkste wat we hebben is de volgende generatie.”

“We leven in een van de succesvolste landen ter wereld, maar moeten de barricaden op voor goed onderwijs. Ik zou als vader, maar ook als ondernemer, juist graag zien dat we alles op alles zetten om te investeren in onze toekomst, in het onderwijs. Dat zijn we verplicht aan de volgende generaties. Uit solidariteit met de leerkrachten, maar ook uit frustratie heb ik vandaag vrij genomen om te staken.”

“Mijn zoontje zit nog in een fase waarbij het draait om spelen, sociaal worden en gelukkig zijn. Daar hoort persoonlijke aandacht bij, maar hoe moet een juf of meester dat geven in een klas met 28 kinderen? Daar moet structureel iets veranderen.”

“Die 450 miljoen van minister Slob is een zoethoudertje. Als je ook maar enige ervaring hebt in ondernemen, weet je dat je niet alleen naar dit jaar moet kijken, maar ook naar de langere termijn. Met eenmalige inkomsten kun je geen werkend systeem opzetten.”

Miko de Haan. Beeld Lin Woldendorp

Jutka Colson (47)

Schoolleider

“Het is een beetje dubbel: ik ben moeder van twee dochters die naar de basisschool gaan, maar ook directeur op een andere basisschool. Ik staak mee als moeder, omdat ik het idee van met z’n allen, zowel de leraren als de kinderen en ouders, aandacht vragen voor het leraren­tekort een goede en ludieke actie vind. Daar ben ik als ouder heel enthousiast over, want nu worden alle betrokkenen onderdeel van de staking en zien de kinderen ook wat er allemaal gaande is rondom het onderwijs. Als directeur staak ik echter niet. Persoonlijk vind ik dat het geen zoden aan de dijk zet: ik heb het wel een keer gedaan, met leerkrachten staken. Maar dan moet je je eigen kinderen ergens droppen, bijvoorbeeld bij een museum of een andere plek, en uiteindelijk wordt niemand er beter van – behalve de bedrijven die die kinderen opvangen. En het doet niets voor mij.”

“Kijk: leerkrachten hebben er in de afgelopen jaren wel wat geld bij gekregen, maar het lerarentekort is nog altijd niet opgelost. En voor mij als directeur, die de gaten moet dichten en ’s nachts wakker ligt van het tekort, levert het helemaal niets op. Het structurele probleem is nog altijd niet opgelost.”

Jutka Colson. Beeld Lin Woldendorp

Samira Bouchibti (49)

Zelfstandig onderwijsadviseur

“Ik ben boos en echt diep, diep, diep teleur­gesteld in het feit dat Nederland het leraren­probleem na zoveel jaar nog steeds niet heeft opgelost. We moeten ons schamen dat we dit zo lang laten duren. We weten al heel lang dat het in grote steden moeilijk is om aan leerkrachten te komen, dat de uitval daar groter is en dat het probleem het grootst is in de zwakke buurten. Hoe kunnen we dat als land laten gebeuren?”

“Iedereen heeft recht op goed onderwijs en het wordt tijd dat het ministerie naar ons gaat luisteren. Ik heb vrij genomen om vandaag met de leraren en kinderen van de basisschool van mijn dochter te staken. Ik zie door mijn vak als onderwijsadviseur van dichtbij wat de effecten van het tekort aan leerkrachten zijn. Docenten bezwijken onder de hoge werkdruk of kiezen plots voor een andere baan.”

“Zelf schiet ik niet snel in de stress, maar voor mijn dochter van zes is het vervelend. Zou ze een nieuwe leraar krijgen? Is die voor even of permanent? Het is zo onzeker, en dat komt de onderwijskwaliteit niet ten goede. Dan kun je als minister wel eenmalig 460 miljoen geven, maar dat is een doekje voor het bloeden.”

Vanochtend om 8.30 uur liepen leerlingen en ouders van de Watergraafsmeerse Schoolvereniging (WSV) en van De Kraal een protestmars naar het stadsdeelkantoor Oost. De kinderen hadden bloemen bij zich voor wethouder Marjolein Moorman, met een kaartje erbij wat ze later wilden worden – maar dat ze daar wel goed onderwijs voor nodig hadden.

Samira Bouchibti. Beeld Lin Woldendorp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden