PlusInterview

Demonstratie voor Moria: ‘Het gaat om een vliegtuig per land’

Akkoord of geen akkoord, zaterdagmiddag wordt op het Museumplein gedemonstreerd voor een humaner vluchtelingenbeleid na de tragedie die zich deze week ontspon in het vluchtelingenkamp Moria. ‘Het gaat om een vliegtuig per land.’

Asielzoekers demonstreren tegen de leefomstandig­heden op Lesbos na de brand in kamp Moria.Beeld Joris Van Gennip

Met zijn vieren waren ze blijven hangen in een WhatsAppgroep. Jonge Amsterdamse studenten die elkaar nog kenden van het Barlaeus Gymnasium en met verbijstering keken wat er gebeurde nadat dinsdag in het overbevolkte vluchtelingenkamp Moria op het Griekse eiland Lesbos brand uitbrak. Hardvochtigheid, een afgewende blik, een kabinet dat de deur (opnieuw) hermetisch in het slot gooide.

Doet dan niemand iets? Anderhalve dag hadden ze nodig om een demonstratie op touw te zetten, zaterdagmiddag op het Museumplein. Een ‘burgerinitiatief’, dat inmiddels wordt gesteund door organisaties als VluchtelingenWerk Nederland, Stichting Vluchteling en Defence for Children.

Duizend tot tweeduizend demonstranten verwacht Lute Wilhelm (23). “Spannend wel,” zegt ze, de chaotische taferelen rond de Black Lives Matter demonstratie op de Dam nog vers in het achterhoofd. “Maar we hebben goed contact met de politie en de gemeente. En we leven nu al wat langer in coronatijd, dus weten de mensen ook weer wat beter wat er van ze wordt verwacht.”

‘De inwoners van het overvolle kamp op Lesbos zijn gevlucht uit hun thuisland en hebben alles wat hun dierbaar is achtergelaten in de hoop op een beter leven,’ schrijft de organisatie onder zijn oproep op Facebook. ‘In plaats van humanitaire opvang, troffen zij een uiterst intolerant Europa dat haar grenzen sloot.’

In Den Haag is inmiddels een deal gesloten.

“Ja, zie ons eens even goed bezig zijn. Honderd mensen uit erbarmelijke omstandigheden halen en tegelijkertijd honderd andere mensen in even erbarmelijke omstandigheden laten zitten. Onder de streep stelt dat dus niets voor.”

Maar heeft het nog wel zin te demonstreren?

“Dat denk ik wel. Ik hoor politici zeggen dat er geen draagvlak is om meer te doen. Maar wat zijn wij dan? Wij zijn ook draagvlak. Als we in Europa allemaal meedoen, hebben we dat kamp zo leeg. Het gaat om één vliegtuig per land.”

Het verwijt aan tegenstanders van een streng toelatingsbeleid is dat ze zich louter laten leiden door sentiment.

“Dat begrijp ik, als het om kinderen gaat wordt het al snel sentimenteel. Maar uiteindelijk gaat het ons daar ook helemaal niet om. Wij willen een humaner, sneller en doelmatiger vluchtelingenbeleid. Het allerminste wat je nu kunt doen is alleen die vijfhonderd kinderen uit de ellende halen.”

Opvang in de regio zou beter zijn.

“In de praktijk gebeurt dat niet. Tijdelijke oplossingen worden permanent. Kijk maar naar Lesbos. Daar zitten de mensen al vijf jaar vast in het kamp. Kijk: ze spoelen niet op ónze stranden aan, in Nederland hebben wij het privilege dat we de andere kant op kúnnen kijken. Maar dat wil nog niet zeggen dat we dat moeten doen.”

Wat hoopt u met de demonstratie te bereiken?

“Dat er naar ons wordt geluisterd, natuurlijk. Dat onze kant van het verhaal ook wordt gehoord. Ik vind het ingewikkeld: ik heb het idee dat hoe harder wij schreeuwen, hoe groter de kloof wordt met de mensen die er anders over denken. Dat vind ik jammer. Maar een reden om ons niet te laten horen is het niet.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden