PlusPortretten

Demonstratie voor de nacht: ‘Als de clubcultuur niet gevoed wordt, verdwijnt ie’

Bezorgde bezoekers, ondernemers en medewerkers uit het nachtleven kwamen zaterdagmiddag op het Museumplein bij elkaar om aandacht te vragen voor de bedreigde uitgaansscene. ‘Als de clubs niet opengaan, vallen we om.’

Ahnne Araza (46), accountant

Ahnne Araza: 'Clubs zijn voor mij een uitlaatklep.'Beeld Jakob Van Vliet

“Ik ben op deze demonstratie omdat ik vind dat de clubs weer open moeten gaan. Clubs zijn voor mij een uitlaatklep. Met dansen kan ik drie, vier uur lang mijn zorgen en stress vergeten. Ik voel me vrij met dansen, ik kan mezelf uiten. Ik heb geen therapeut nodig, voor mij is de muziek therapeutisch.

“Ik ging altijd graag naar Radion, bijna elk weekend was ik daar. Nu de clubs dicht zijn, bestaat er kans op illegale feesten en dat wil je toch liever voorkomen.”

“Mijn man is dj Bone, hij treedt overal op, in Europa en Azië met Detroit techno. We zijn vier jaar geleden vanuit Detroit naar Amsterdam gekomen. Maar nu de clubs dicht zijn, vrezen we dat de clubcultuur verdwijnt. Want clubcultuur moet blijvend gevoed worden.”

“Financiële zorgen hebben we niet. Ik ben accountant.”

Mandy Poorter (23), eigenaar schoonmaakbedrijf

Mandy Poorter: 'Als de clubs niet opengaan en er geen festival meer doorgaat, vallen we om.'Beeld Jakob Van Vliet

“Mijn vader en ik hebben een schoonmaakbedrijf in de evenementenbranche en zitten helemaal zonder werk. Het bedrijf ligt al negen maanden stil. Het begon met het afblazen van het Coffeefestival in het Westerpark. Twee uur voor aanvang hoorden we dat vanwege corona de stekker eruit was getrokken. We voelden meteen aankomen dat het mis was.”

“We hebben inmiddels acht vaste personeelsleden moeten ontslaan. In onze oliebollenkraam verkopen we nu aardbeien, chocola en andere zoetigheid in. We leven op 2 procent van ons inkomen.”

“De tweede mokerslag kwam toen de clubs ook 1 september niet open mochten. Met een uitkering houden we nu nog net ons hoofd boven water. Dat lukt nog tot eind van dit jaar. Als de clubs daarna niet opengaan en er geen festival meer doorgaat, vallen we om. Wij krijgen namelijk geen steun.”

“Omscholen wil ik niet. In dit werk ligt mijn hart.”

Brian Byron (54), voormalig danser bij club

Brian Byron: 'In een club kun je je ei en je creativiteit kwijt.'Beeld Jakob Van Vliet

“Het leven en het flirten in de clubs mis ik vreselijk. In een club kun je je ei en je creativiteit kwijt. Ik heb twaalf jaar als danser gewerkt in de IT, Roxy en in Ibiza. Na twaalf jaar moest ik stoppen na een blessure.”

“Dat de clubs dicht zijn en de festivals niet doorgaan, vind ik jammer. De vrijheid van het leven, van het dansen is daarmee weg. Het voelt alsof je niet meer mag dansen en geen muziek meer mag luisteren, alsof er een verbod is. Dat voelt niet lekker.”

“Ik vind dat de clubs weer open moeten. De overheid en de clubs moeten een dialoog met elkaar aangaan. Beide partijen moeten met elkaar praten.”

“Ik ben trouwens nog wel een paar keer in een restaurant gaan dansen. Het was niet illegaal maar met een beperkte groep mensen. Maar dat is toch anders.”

Dennis Milton (52), eigenaar van een evenementenbureau

Dennis Milton: 'Dansen brengt mensen bij elkaar.'Beeld Jakob Van Vliet

“Om de maand organiseer ik met mijn bedrijf een latin-event in Paradiso. Er komen meestal zo’n 1500 liefhebbers op af. Velen vragen me wanneer dit event weer terugkomt, maar we moeten gewoon afwachten. Mensen vragen ons ook of we niet een feest buiten kunnen geven maar we willen ons aan de wet houden.”

“Persoonlijk mis ik de clubs als Escape en Jimmy Woo ook heel erg. Nieuwe mensen ontmoeten, lekker babbelen. Dansen brengt mensen bij elkaar. Dat is toch beter dan thuis zitten en wachten wat er op tv komt.”

“Financieel wordt het nu voor mij wel moeilijker. Mijn geld raakt op. Ik denk er nu aan om misschien een avond te organiseren met een latin-voorstelling waar de bezoekers aan tafels zitten. Want dit duurt nu allemaal te lang.”

“Het is trouwens heel goed mogelijk om veilig met elkaar te dansen hoor. Dat kan best op anderhalve meter afstand.”

Carlos Zorita Diaz (35) en Sophie ter Schure (34), muzikanten

Carlos Zorita Diaz, baby Manu en Sophie ter Schure: 'We zullen ander werk moeten zoeken.'Beeld Jakob Van Vliet

Carlos: “We hebben een bordje gemaakt met de tekst: ‘We willen onze nachten terug.’ Het is een beetje ambigu, andere demonstranten kijken met een schuin oog naar onze baby Manu van zes maanden.

Voor ons is het verschrikkelijk dat de clubs dicht zijn. We traden altijd op in concertzalen als Paradiso en op festivals.”

Sophie: “Mijn nieuwe album Undone kwam net uit en we zouden op veel plekken optreden. Alles is afgeblazen. Dat is heel jammer.

We zullen ander werk moeten zoeken. Want nu de clubs dicht zijn, ontstaat een domino-effect, dan vallen de bands ook om. Met de Tozo-uitkering redden we het net, maar het geeft wel een rare horizon. Je krijgt het gevoel: Is dit alles wat we waard zijn?

Als kleine concerten weer kunnen plaatsvinden, restaurants open mogen en vliegtuigen weer vliegen, kan het nachtleven ook wel beginnen.”

Donny Latupeirissa, artiestennaam Donna Ray Jones (43), performer

Donny Latupeirissa: 'Ik kan mijn ei niet kwijt.'Beeld Jakob Van Vliet

“Ik ben performer en heb een kast vol met outfits. Nu draag ik zwart. Ik ben in de rouw. Een nachtvlinder is bovendien overdag zwart en bloeit pas in de avond. Dan draag ik alle kleuren van de regenboog met veel glitter. 

Creativiteit is een manier om mezelf te uiten en mensen te ontmoeten die op dezelfde manier in het leven staan. Club Church en Nyx huren mij in als performer. Nu weet ik even niet wat ik moet doen.

Ik heb de hotelschool gedaan maar zit al sinds mijn 21ste in de entertainment. Omdat dat allemaal is weggevallen, voel ik me verloren. Ik kan mijn ei niet kwijt. Ik mis het uitgaansleven ook persoonlijk: samen het leven vieren. Ik vrees bovendien dat niet alle clubs het zullen redden als de sluiting nog lang duurt.”

Sai-Yung Ly (23), student bestuur- en organisatiewetenschappen

Sai-Yung Ly: ' Ik ben bang dat de illegale scene uit de hand gaat lopen en voor een tweede golf gaat zorgen.'Beeld Jakob Van Vliet

“Ik ging altijd twee tot drie keer per maand naar clubs als Radion, De School en Warehouse Elementenstraat. Alhoewel ik begrip heb voor de volksgezondheid, mis ik de clubs meer en meer. Het dreunen van elektronische muziek waardoor je hele lichaam beweegt en trilt, dat mis ik nog het meest.

Met dansen ben je vrij. In een club is iedereen wie hij wil zijn. Je kunt er alles even loslaten. Door de week is het leven strikt geordend en in het weekend kun je lekker los.

Ik ben in corona-tijd één keer naar een feest buiten geweest maar ik vond dat te gevaarlijk. Bovendien miste ik de sfeer in de clubs. Ik ben niet lang gebleven. Ik ben bang dat de illegale scene uit de hand gaat lopen en voor een tweede golf gaat zorgen.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden