Ruben Koops. Beeld Artur Krynicki
Ruben Koops.Beeld Artur Krynicki

De zwarte lak beschermt niet alleen afgetreden wethouder Laurens Ivens

PlusRepubliek Amsterdam

‘Voor dit college is openbaarheid geen gunst maar een recht.” Je zou dit citaat van burgemeester Femke Halsema uit 2018 bijna vergeten als je het onderzoeksrapport naar de gedragingen van de afgetreden wethouder Laurens Ivens leest. Als ik zeg dat 95 procent van het onafhankelijke onderzoek zwartgelakt is, ben ik nog mild. Alle details over het gedrag van Ivens binnen de gemeente, inclusief een tijdlijn van wat de leidinggevenden binnen de ambtenarij wanneer wisten over het gedrag van de wethouder, blijft geheim.

De vraag is waarom hier zo krampachtig over wordt gedaan. Zelf zegt Halsema dat er ‘zo veel mogelijk rekening gehouden moet worden met de privacy van de betrokkenen’. Begrijpelijk, de ambtenaren die de dappere stap hebben gezet om via een officiële melding een eind te maken aan Ivens’ wangedrag verdienen alle bescherming die zij kunnen krijgen.

Maar door zo veel mogelijk informatie geheim te houden, wordt ook oud-wethouder Ivens zelf beschermd door de zwarte lak. De vraag is of dat verstandig is. Omdat de aard van zijn gedrag niet openbaar is gemaakt, is er relatief veel ruimte voor zijn kant van het verhaal. Namelijk dat hij, zoals hij zelf zegt in zijn afscheidsbrief van 5 juli, onzorgvuldig is geweest in ‘enkele’ van de vele contacten die hij had ‘grensoverschrijdende’ opmerkingen heeft gemaakt. En dat hij niet genoeg rekening hield met de hiërarchie zoals die er is, maar zoals híj die niet beleeft. En dat hij zich dit pas achteraf realiseerde.

Sinds zijn vertrek is dit perspectief in de Stopera leidend. Het verklaart wellicht waarom er vanuit de gemeenteraad zo tam wordt gereageerd op zijn aftreden en de nasleep van deze affaire. Half september kwam het vijf minuten aan de orde in een raadsvergadering omdat Wil van Soest van de Partij van de Ouderen de moed had het onderwerp aan te snijden. De rest van de gemeenteraad lijkt niet erg geïnteresseerd in de zaak. Ivens is toch al weg? En misschien tussen de regels door ook: het viel toch allemaal wel mee?

De getuigenissen die zaterdag in Het Parool staan over de aard, de duur en de geniepigheid waarmee hij via zijn functie doorlopend contact zocht met jonge vrouwen binnen en buiten de gemeente, zetten nu eindelijk een perspectief tegenover dat van Ivens. Het laat zien dat de gemeentelijke organisatie geen bescherming bood tegen zijn gedrag en dat het jaren heeft geduurd voordat dat eindelijk duidelijk werd. Bovendien hebben diverse vrouwen tegen hem gezegd dat hij te ver ging. Ivens’ verweer in zijn afscheidsbrief dat hij zich niet bewust was van zijn gedrag, is dus onjuist.

De zwarte lak beschermt niet alleen de privacy van de moedige ambtenaren of het verhaal van ‘betrokkene’ Ivens. Ook de gemeentelijke organisatie en de burgemeester worden er tot op heden door beschermd omdat de details daardoor verborgen blijven. Dat is op z’n best toevallig en op z’n slechtst de bedoeling.

De gemeenteraad is het enige orgaan dat nu duidelijkheid kan bieden. Met respect voor de privacy van de vrouwen die de stap hebben gezet, maar hopelijk ook met de intentie duidelijk te krijgen hoe een wethouder van Amsterdam zo lang en zo vaak over de schreef heeft kunnen gaan.

Politiek verslaggever Ruben Koops belicht in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? r.koops@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden