Ruben Koops. Beeld Artur Krynicki
Ruben Koops.Beeld Artur Krynicki

De verwaarloosde Wildemanbuurt heeft een exclusief gebaar nodig

PlusRepubliek Amsterdam

Ruben Koops

Criminele bendes die uit meerdere generaties bestaan zijn geworteld in de Wildemanbuurt. Deze week publiceerde de gemeente Amsterdam een rapport waarin Bureau Beke genadeloos beschrijft hoe tuinstad Osdorp-Oost de facto een vrijstaat is geworden binnen Amsterdam.

Van de omstreeks 5000 inwoners komen er 156 voor in registratiesystemen van de politie. Dit criminele netwerk was betrokken bij zeker 2955 incidenten, zo’n 19 per persoon. De Wildemanbuurt, what’s in a name.

De oorzaken van deze concentratie van crimineel gedrag zijn divers, maar helaas ook bekend. Er wonen veel mensen met een zelfde (uitzichtloze) sociaal-economische uitgangspositie, bewust bij elkaar gezet vanwege een overschot aan goedkope huurwoningen in de buurt. Ook de uitgestelde stadsvernieuwing speelt een belangrijke rol. De plannen lagen gereed, maar door de financiële crisis van 2008-2011 zijn die een decennium vertraagd.

Mijn eigen conclusie na tien jaar in Nieuw-West gewoond te hebben: de Wildemanbuurt is een wijk die naar gentrificatie smacht. Een heilzame stroom hoge inkomens waar een probleemwijk doorgaans zo van verandert. Kijk maar naar het August Allebéplein of De Baarsjes, die geweldig zijn opgeknapt.

De wetteloosheid in de Wildemanbuurt illustreert ook hoe dramatisch het gesteld is met de prioriteiten van de Amsterdamse politiek. Ter illustratie: deze week boog de gemeenteraad zich over bomen die gekapt moeten worden langs de Rozengracht. Raadsleden en een wethouder bespraken uitvoerig met elkaar of het de moeite waard is om een boom die 30 centimeter te dichtbij een nieuw fietspad staat, te behouden of toch te kappen.

Politici doen het vast niet bewust, maar feit is dat het in de binnenstad normaal is dat de raad zich tot op de vierkante centimeter bemoeit met de gang van zaken. Over alles wordt goed nagedacht en als het misgaat wordt er direct bijgestuurd. Maar elk debat over een boom aan de Rozengracht, een salonboot op de Amstel of een vuilniszak op de Nieuwmarkt zorgt ervoor dat de Wildemanbuurt weer een beetje verder weg kan glijden in ellende. Alle partijen en coalities maken zich hier schuldig aan.

Als het vroeger in de Stopera, bij wijze van spreken, te veel over de Rozengracht dreigde te gaan kon je er de klok op gelijk zetten dat er iemand in Nieuw-West begon te schreeuwen. Toenmalig Stadsdeelvoorzitter Achmed Baâdoud maakte zichzelf niet populair, onder meer bij wijlen burgemeester Van der Laan, omdat hij consequent en luidruchtig wees op het gebrek aan aandacht voor de problemen van Nieuw-West.

Baâdoud raakte aan het eind van zijn termijn (2006 - 2018) uit de gratie in de Stopera. Sindsdien hoor je, zodra zijn naam valt in het stadhuis, vooral gefluister. Over z’n dikke Mercedes. Over die adviesfunctie bij een projectontwikkelaar actief in Osdorp, een jaar na zijn bestuurstermijn. Over die vreemde explosie bij een snackbar die geregistreerd stond op naam van zijn dochter. Baâdoud is inderdaad anders dan alle anderen.

Maar als je leest hoe erg het gesteld is met de Wildemanbuurt kun je ook denken: de wijk staat te springen om een man zoals Baâdoud. Deze buurt verdient exclusieve bestuurlijke aandacht van iemand die de weg weet in het stadhuis. Maar die ook de realiteit kent van het leven op straat en in de riolen daaronder.

De stad is de inwoners van de Wildemanbuurt een speciaal gebaar verschuldigd.

Politiek verslaggever Ruben Koops belicht in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? r.koops@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden