PlusNieuws

De straten van de Sluisbuurt worden vernoemd naar de groten van het klassiek ballet

Noerejev, Gaskell, Bausch en Duncan: alle grote kanonnen van het klassiek ballet en de moderne dans krijgen straks een straat, plein of steeg in de Sluisbuurt.

Patrick Meershoek
In de nieuwe wijk Sluisbuurt in Oost worden ruim 5000 nieuwe woningen gebouwd, waaronder in hoogbouw.  Beeld Absent Matter 2021
In de nieuwe wijk Sluisbuurt in Oost worden ruim 5000 nieuwe woningen gebouwd, waaronder in hoogbouw.Beeld Absent Matter 2021

Alexandra Radius, Han Ebbelaar, Jirí Kylián en Hans van Manen zijn nog springlevend, en dan is het straatnamenbedrijf net zo meedogenloos als de danswereld zelf. Geen straten voor hen dus in de nieuwe Sluisbuurt in Oost, wel voor Rudi van Dantzig, Rudolf Noerejev, Sonia Gaskell, Isadora Duncan en nog enkele tientallen andere voormalige kanonnen van het klassiek ballet, de moderne dans en de jazzdance.

De komst van een nieuwe woonwijk maakt het mogelijk om de hele geschiedenis van het ballet en de moderne dans in één klap op de stadsplattegrond te zetten. Van de Amerikaanse choreograaf George Balanchine tot de Deense balletleider August Bournonville, van de Nederlandse danseres Florrie Rodrigo tot de Franse balletmeester Marius Petipa, van de Duitse choreograaf Pina Bausch tot de Russische danseres Anna Pavlova.

Het is een indrukwekkend gezelschap bij elkaar, en het was de loodzware verantwoordelijkheid van het projectbureau om aan elke straat een naam te koppelen. Rudi van Dantzig was twintig jaar leider van Het Nationale Ballet en verdient daarmee de hoofdprijs in de vorm van de hoofdstraat. Serge Diaghilev, toch ook geen koekenbakker, moet het doen met een naar hem vernoemde brug.

Meer diversiteit

Hans Snoek, oprichter van het Scapino Ballet, krijgt naast haar fontein voor de deur van Café Américain nu ook nog een plantsoen in de Sluisbuurt. De Britse danseres Margot Fonteyn heeft gek genoeg geen fontein, maar krijgt nu wel een straat die uitkomt op de belangrijke Rudi van Dantzigstraat. Pina Bausch krijgt een heel plein, voor de Russisch-Franse choreograaf Serge Lifar bleef slechts een steeg over. Namens alle kunstliefhebbers: sorry, ouwe reus.

Het thema dans ligt gevoelig in de Amsterdamse straatnamenscene, sinds Femke Halsema kort na haar aantreden als burgemeester korte metten maakte van een voordracht van de straatnamencommissie om op Centrumeiland een aantal straten te vernoemen naar internationale dansen als de mazurka en de merengue. Braaf en oubollig, aldus Halsema, die zich een voorstander toonde van meer diversiteit in de stratengids.

Het conflict met de burgemeester bleek meteen het sein voor de laatste wals van de commissie, die vorig jaar werd opgedoekt en vervangen door een nieuwe adviescommissie die de opdracht meekreeg voortaan meer vrouwen, meer mensen van kleur en meer mensen met een beperking te vernoemen. In de Sluisbuurt zit dat wel snor, met 17 vrouwelijke dansers, choreografen en artistiek leiders in aantocht.

Herkansing

Opmerkelijk genoeg heeft de nieuwe adviescommissie daar geen bemoeienis mee gehad. Net zo min als de oude trouwens. Die gaf in de vergadering van mei 2020 nog wel haar fiat aan een elftal dansers en choreografen, onder wie Ellen Edinoff, Mata Hari, Gertrud Leistikow en Carel Birnie, maar geen van die namen heeft uiteindelijk de Sluisbuurt gehaald. Wellicht krijgen zij een herkansing bij de voltooiing van de wijk.

Verantwoordelijk voor de lijst is Onno Stokvis, danshistoricus en schrijver van een nog te verschijnen werk over de geschiedenis van de theaterdans. “Ik heb de lijst twintig jaar geleden ingeleverd bij de gemeente,” vertelt de initiatiefnemer. “Hij is lang in de la blijven liggen omdat er zo weinig werd gebouwd in de stad. Ik had de hoop eerlijk gezegd al opgegeven. Af en toe stuurde ik wel een mailtje, maar ik wilde ook niet drammen.”

De oorspronkelijke lijst van Stokvis omvat wel 60 namen. Daaruit is door de gemeente een selectie gemaakt. De criteria zijn vaag. Van Polly de Heus-Cuninghame weten we dat de lengte van haar naam in haar nadeel werkte en Yvonne Georgi werd na de oorlog gestraft wegens collaboratie. Maar verder is het gissen. Stokvis is niettemin blij met het resultaat. “Bij mijn weten is dit een primeur. Schilders en schrijvers kom je in elke stad tegen. Nu komen eindelijk ook de dansers aan bod.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden