Illustraties van Piet Oomes’ boek.

Plus Portret

De barman van café Krom schreef een boek over zijn kroeg

Illustraties van Piet Oomes’ boek. Beeld Jan Cleijne

Dag in, dag uit verzamelde Piet Oomes (53) geschiedenissen en anekdotes achter de bar bij café Krom. Nu zijn de verhalen gebundeld in het boek Drenkelingen.

Dat vroeger alles beter was, zul je Piet Oomes niet snel horen zeggen. Zo sentimenteel is hij niet. Maar dat alles vroeger anders was, daar kan hij uren over praten. Gasten met bijnamen als Zwarte Frans en Ruud met de Hond kwamen toen vooral in hun eentje naar het café in de Utrechtsestraat, om een biertje of jenevertje te drinken met vrienden die ze alleen uit de kroeg kenden. Aan het eind van de maand was het café leeg, dan was het geld van de bewoners van de huurhuizen in de buurt op.

‘Een dode tafel’

Nu zijn die huurhuizen dure koophuizen geworden en wonen er vooral rijke mensen die soms vragen of hij echt alleen Franse wijn heeft. Of het werk daardoor minder leuk is geworden? Niet volgens Oomes. “De basis van een café is dat de mensen die er komen, van goede zin zijn. Mensen komen hier als ze een goed humeur hebben. Dat maakt het leuk.”

Als barman dient Oomes, zoals hij het zelf zegt, als glijmiddel tussen de gasten. “De kunst is om ervoor te zorgen dat er een uitwisseling komt tussen de tafels. Als mensen binnenkomen of op het terras gaan zitten, probeer ik meteen een inschatting te maken of ze zin hebben in een praatje.” Het liefst werkt hij daarom ’s avonds in de weekenden, als ze met z’n tweeën achter de bar staan. “Dan is er meer tijd voor het sociale aspect. Daar hou ik van.”

Toeristen maken het soms lastig. Vooral gezinnen met kinderen die op hun telefoon zitten. “Dat noem ik een dode tafel. De tafels daaromheen kunnen elkaar niet meer bereiken. Dat is jammer. Maar kan ik het toeristen kwalijk ­nemen dat ze hier komen? Als je zelf op vakantie gaat, wil je ook het liefst in een lokaal café zitten.”

Illustraties van Piet Oomes’ boek. Beeld Jan Cleijne

Op aanraden van een paar vaste gasten begon hij een paar jaar geleden met het opschrijven van zijn belevenissen. Gewoon op zijn eigen Facebookpagina voor een paar vrienden. “Dan kreeg ik twintig duimpjes. Hartstikke leuk.”

Ruim vijftig verhalen zijn nu gebundeld in het boek Drenkelingen, dat zondag wordt gepresenteerd in Krom. De uitgever is een stamgast die stripboeken uitgeeft. “Zoals dat gaat in het café. Iemand kent weer iemand, en dan krijg je het zomaar voor elkaar.”

In de verhalen beschrijft Oomes korte scènes uit het café. Soms bizarre gebeurtenissen, zoals de vrouw die zich midden in het café op haar knieën liet berijden door haar dalmatiër, maar vaak ook alledaagse momenten. Kroegpoes Arie die steeds wegloopt, de immense berg sleutels onder de kassalade van allang verhuisde buren, een botsing tussen een motorrijder en een fietser voor de deur.

Zijn favoriete verhaal gaat over negen Duitse jongens. Maagden, dacht Oomes. Ze doen spelletjes aan de grote ronde tafel in het café en bestellen steeds opnieuw een ronde Jägermeister bij barvrouw Anna. In het verhaal beschrijft Oomes hoe de jongens opgewonden raken van de barvrouw, hoe er steeds ‘een golf van elektriciteit door de groep gaat’ als ze een nieuw ronde inschenkt.

“Ik weet natuurlijk helemaal niet of dat echt zo was, maar de jongens gaven mij aanleiding om erover te fantaseren hoe het was toen ik zelf 19 was en helemaal in vuur en vlam stond als er een mooie oudere vrouw bij mij in de buurt was. Mijmeren over mijn eigen jeugd is de essentie van het verhaal.”

Hoop veranderd

Oomes hoopt dat het boek dient als een tijds­document. Komen we toch weer op vroeger. “Ik heb opgeschreven hoe het toen was en hoe het nu is. Over een paar jaar zal er weer een hoop zijn veranderd, maar dan is dit in elk geval vastgelegd.” Of hij nog lang in Krom te vinden zal zijn? Oomes hoopt zelf van wel. “In elk geval op de vrijdagen.” Dan lachend: “Ik ga pas weg als ­iemand tegen me zegt dat dat voor alle partijen beter is.”

Piet Oomes: Drenkelingen. Uitgever Concerto books, €24,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.