PlusLeven met corona

Darifa: ‘Ik moet meer grenzen gaan stellen na corona’

Hoe vergaat het Amsterdammers in deze periode? ­Vandaag: Darifa Benhadhoum (50) helpt vanuit huis.

Darifa Benhadhoum (50) van de stichting Samen Sterk Vrouwen West zit de hele dag thuis aan de telefoon.

“De dagen zien er anders uit. Normaal heb ik inloopspreekuur voor de stichting Samen Sterk Vrouwen West, maar nu zit ik thuis de hele dag aan de telefoon of op FaceTime. Nee, ik ga ook niet naar buiten voor boodschappen. Mijn man werkt, dus die doet boodschappen. En mijn dochters ook, want die werken bij AH. We hebben afgesproken: wie naar buiten moet, zorgt voor boodschappen.

Wacht, er komt een ander telefoontje binnen. Dat is een vrouw die hulp nodig heeft met ­vertalen. We bellen straks verder, goed?”

(…)

“Het hele huis is vol nu. Mijn oudste is 25, ik heb een tweeling van dertien en nog twee meisjes van vijftien en negentien. Ik vroeg me vanochtend nog af: is er wel anderhalve meter afstand voor iedereen? Gelukkig heb ik een vierkamerwoning, dus ik denk het wel.

Mijn leven is niet zo druk als voor corona. Ik vind het wel gezellig, je hebt ook tijd voor andere dingen. Maar nu praat ik voor mezelf. Mijn kinderen vervelen zich. Ze vinden dat ze online niet genoeg informatie krijgen. Het is ook niet makkelijk om online les te geven aan een hele klas. Ze missen ook het contact met leraren en andere kinderen.

Ik mis het contact met de andere vrouwen ook, maar het is wel een stuk rustiger. Je komt meer tot jezelf en je denkt na: doe ik het goed, doe ik het verkeerd, wat wil ik veranderen in mijn leven na corona?

Ik denk dat ik in mijn werk meer grenzen moet stellen. Als je een baan hebt, bij de gemeente of zo, ga je om vijf of zes uur naar huis. Ik werk vrijwillig, bij mij gaat ook ’s avonds nog de telefoon, en ik kan nooit nee zeggen, want die mensen hebben hulp nodig.

Laatst zat ik van ’s ochtends 10 uur tot ’s nachts 1 uur aan de telefoon. Dat was wel een uitzonderlijke dag. Iemand was naar de politie en ik vertaalde door de telefoon, en dat ging door totdat diegene onderdak had. Ik ben blij dat ik kon helpen, maar dat kan natuurlijk niet altijd.

Je ziet dat de gemeenschap nu meer doet voor elkaar. Mijn dochter bij de AH hoorde dat een Nederlandse oude vrouw al een week geen boodschappen had gedaan. Toen hebben vier Marokkaanse vrouwen twaalf tassen met boodschappen verzameld, zodat wij die kunnen uitdelen. Die Nederlandse vrouw was blij als een kind, echt waar. Al die initiatieven, dat vind ik heel mooi.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden