live

Dit was dag 50 in proces Holleeder

Willem Holleeder (60) staat sinds februari 2018 terecht voor het geven van de opdrachten voor vijf liquidaties - waardoor uiteindelijk zes doden vielen. Misdaadverslaggever Paul Vugts houdt je in dit liveblog op de hoogte van het megaproces.

Live

Bekijk nieuwe update(s).
  1. Samenvatting

    Aan 'de Peter R. de Vries-show' wilde Willem Holleeder niet meedoen, maar hij kreeg in de loop van zittingsdag 50 in zijn liquidatiezaak het podium terug. Lees hier de hoogtepunten van het verhoor terug.

  2. 'Trial by media'

    Wieland: "Hoe is het in de Ebi (Extra Beveiligde Inrichting)?"

    Holleeder: "Rustig. Ik zit daar alleen. Ik ga vroeg naar bed, behalve als Peter (R. de Vries) bij Jinek zit, haha, dan blijf ik langer op. (Peter R. de Vries, op de tribune: "Dat is best vaak.") Ik sta om zes uur op, train wat buikspieren, dan gaat de deur open en heb ik een uurtje luchten en een uurtje sporten en dat is het. Ik heb in de gevangenis zeven keer een hartstilstand gehad, maar ik heb gelukkig geen hersenschade. Denk ik, haha."

    Wieland: "Dood gaan is makkelijk, zeggen ze, iedereen kan het."

    Holleeder: "Zo is het toch?"

    Wieland: "U bent niet het type voor een bijnadoodervaring, denk ik. Heeft u het licht gezien?"

    Holleeder: "Dat zeg ik meestal niet, want dan denkt iedereen dat ik gek ben. Ik zag het licht en een lange tunnel en (zus) Sonja zei: 'Kom terug'. Het leek alsof ik onder water was en alles was heel rustig."

    Wieland: "U zag in elk geval niet Satan met een drietand.."

    Holleeder: "Nee. Maar ik was feitelijk al dood."

    Wieland: "Als u op een dag uit de EBI komt, wat dan?"

    Holleeder: "Dan gaannik wéér naar de reclassering. De vorige keer kreeg ik geen bankrekening. Dat is tegenwoordig moeilijk, want je gaat ook met de trein met je bankpas. Ik zou nu weer naar de reclassering gaan."

    Wieland: "Dus het eerst dat u doet als u buiten komt, is een bankrekening openen? Dat klinkt misschien wat materialistisch..."

    Holleeder: "Het is zo. Je kunt niets meer zonder bankrekening. Geen huis huren, niet op de tram..."

    Wieland: 'Hoe heeft u dit proces ervaren?"

    Holleeder: "Moeilijk. Het evenwicht is al snel zoek. U bent van mijn leeftijd en kent mij al van vroeger. De andere rechters zijn jonger en kennen me toch ook al een tijdje. Het zijn Peter R. de Vries en (zus) Astrid en John van den Heuvel en Jan Meeus en zo (die volgens hem een campagne tegen hem voeren). Het is een trial by media. Het is niet makkelijk als rechtbank je daar aan te onttrekken. Het feit dat het gerechtshof in de liquidatiezaak Passage mij in het arrest tegen andere verdachten al veroordeeld heeft, dat vind ik gek."

    Wieland: "Op de eerste dag van dit proces heb ik geloof ik al gezegd dat ik dat ongelukkig vind en dat ik niet goed begrijp waarom dat nodig was."

    Holleeder: "Ik maak dat mee. Ze denken: dat is Holleeder. En u bent ook een mens zoals ieder ander."

    Rechtbankvoorzitter Wieland sluit af. De zaak gaat op 14 februari verder als officieren van justitie Sabine Tammes en Lars Stempher beginnen aan hun requisitoir.

  3. 'Ik heb een goed leven gehad'

    Holleeder weerspreekt Astrid nog maar eens, als die zegt dat Holleeder nooit kan genieten. "Als iemand van het leven heeft genoten, ben ik dat wel. Ik denk niet dat zij weet wat genieten van het leven is. Dat ik ooit veertig miljoen had, is onzin, maar ik heb altijd goed geleefd. Het meeste geld geef ik uit aan anderen. Ik heb een goed leven gehad."

    Wieland: "Is dat ook uw antwoord als ik u vraag wat u van uw leven heeft gemaakt?"

    Holleeder: "Ik heb er van gemaakt wat ik er van gemaakt heb. Had ik het anders willen doen? Als ik in het onroerend goed had kunnen gaan van het geld van mijn ouders, had ik hier niet gezeten. Ik heb een andere weg genomen. Ik vind het ook flauw achteraf te zeggen dat ik het anders had willen doen."

    Wieland: "Is dat ook wat u zult zeggen tegen de heilige Petrus aan de hemelpoort?"

    Holleeder: "Ik weet niet of ik in de hemel kom. Ik heb goed geleefd, ik heb veel geld verdiend, maar ook veel verspeeld."

  4. 'Een superstrateeg'

    Holleeder wordt door zus Astrid omschreven als 'een superstrateeg' die heel ver vooruit denkt en altijd zorgt dat hij niet afgeluisterd kan worden. Thomas van der Bijl noemde hem 'een schaker met overal schaakstukken'.

    Holleeder: "Onzin. Astrid lult maar wat en ik ben geen schaker. Door al die media gaan mensen denken dat je een schaker bent. U kunt zich ongetwijfeld voorstellen, meneer de voorzitter, dat mensen toch een bepaald beeld van je gaan hebben. Dat je slecht bent. Dat is niet bij iedereen. Als ik 'godverdomme' zeg, wordt dat anders opgevat dan wanneer meester Janssen (zijn advocaat) 'godverdomme' zegt. Bij meester Janssen zijn ze bang."

  5. 'Enigszins Cruijffiaans'

    Dat Holleeder woest bij misdaadjournalist Peter R. de Vries aan de deur kwam, was eigenlijk omdat hij van de verhalen af wilde dat zus Sonja een relatie met hem had. "Maar toen zag ik zijn vrouw en heb ik alleen gezegd dat ik niet in de film over de Heinekenontvoering wilde."

    Het gerechtshof dat hem in de afpersingszaak veroordeelde, stelde vast dat Holleeder makkelijk dreigt of geweld gebruikt.

    Holleeder: "Ik ben niet driftig."

    Wieland: "Kan het niet zo zijn dat mensen dat wel in u zien?"

    Holleeder: "Dat kan. Door al die media-aandacht hebben mensen een beeld van me. Als ik chagrijnig ben, kunnen mensen bang zijn."

    Wieland: "Enigszins Cruijffiaans zei u eerder: 'Ik geef wel eens iemand een schop en ik weet dat dat niet mag, maar het heeft dan wel een reden'."

    Klopt, zegt Holleeder: "Het is misschien een nare eigenschap, maar zo ben ik wel opgegroeid."

  6. 'Gewelddadig en kort aangebonden'

    Wieland haalt aan dat getuigen Holleeder omschrijven als gewelddadig en kort aangebonden. Thomas van der Bijl zegt dat hij in 2003 in elkaar is geslagen door Hugo Broers, met wie Holleeder in de gevangenis had gezeten.

    Holleeder: "Het is gewoon onzin, ik was daar niet bij." Astrid noemde hem een psychopaat, zoals ze zelf een psychopaat is: "In haar geval is het waar ja, haha, en in mijn geval niet. Aan onderzoeken doe ik niet mee. Dan ben je afhankelijk van anderen. Ik kan dreigen en schreeuwen, ja. Ik ben een jongen van de straat. Het was altijd schreeuwen in de Jordaan. Ik kan niet tegen onrecht en daar kan ik me dan wel tegen verzetten, ja, maar dan ben je volgens mij geen psychopaat."

    Zus Astrid 'is een pathologische leugenaar', zegt Holleeder: "Ze moet zogenaamd iedereen helpen. Als je alles gelooft wat zij zegt, heeft ze zestig uur in een dag nodig."

    Holleeder 'kan uit zijn slof schieten' en 'dingen doen die hij niet meent'.

    Wieland: "Misschien kun je niet zeggen dat er veel mensen zijn die alleen het lam in zich hebben en niet de wolf."

  7. Verjaardagen

    Zus Astrid heeft uitvoerig verteld dat Willem hoge eisen stelde aan zijn familie, bijvoorbeeld met verjaardagen.

    Holleeder: "Ik heb hekel aan al die verplichte dingen, dat vind ik niks. Aan mijn eigen verjaardag heb ik al helemaal een hekel. Bij andermans verjaardag kan ik na een half uurtje weg, maar bij de mijne moet ik blijven."

  8. Holleeder had altijd 'vriendinnen'

    Holleeder was 'meestal wel een beetje op zichzelf', zegt hij. Hij probeerde door te stoten naar de bovenwereld. Via de malafide vastgoedbaron Willem Endstra ontmoette hij 'belangrijke mensen'.

    Holleeder had altijd 'vriendinnen'. Geregeld meerdere vriendinnen tegelijk. Zo is hij. Ex Sandra zegt dat Holleeder 50.000 keer per dag aan de telefoon hing...

    Holleeder: "Niet waar. Het was juist een probleem dat ik te vaak weg was. Ik ben veel te druk bezig met al mijn dingen. Ja, en met mijn andere vriendinnen, want ik heb er altijd wel een paar. Ik zei altijd: 'Als het je niet bevalt, moet je weg gaan, want dat doe ik ook'. Ik had altijd meerdere vriendinnen, want dat is mijn hobby. Ik speel open kaart en heb dat gezeur dan niet. Alleen met de feestdagen heb je dan gedoe, want iedereen wil dat je komt. Dat kost dan geld en dan komt het wel weer goed."

    Rechter Wieland merkt op dat hij in dezelfde positie zit als Holleeder in de zin dat ze 'allebei terugkijken op hun carrière'.

  9. Stekker er uit getrokken

    Holleeders vader overleed toen hij gedetineerd zat vanwege de Heinekenontvoering. Met de directeur is hij afscheid gaan nemen. In 1991 kwam hij weer vrij. Hij ging met Cor van Hout in zaken. In 1996 ontstond het conflict omdat Van Hout in de drugs was gegaan en hij na de eerste aanslag op zijn leven geen boete van een miljoen wilde betalen aan rivalen John Mieremet en Sam Klepper. "Toen ging ie (Van Hout) lopen schreeuwen dat hij met lood zou betalen en niet in geld. We zijn onze eigen weg gegaan."

    Holleeder: "Cor zat in de drugs en wilde niet betalen. We hadden afgesproken nooit in de drugs te gaan. Toen heeft Robbie (Grifhorst, 'de vijfde Heinekenontvoerder') de stekker er uit getrokken."

    Cor van Hout en Sonja Holleeder hebben een gehandicapte dochter die ze rechtstreeks in een pleeggezin lieten plaatsen na haar geboorte. Holleeder: "Dat vond ik een misselijke streek. Het ging allemaal om Cors imago. Mijn moeder wilde dat kind wel opvoeden, maar dat mocht niet. Te zeggen dat je het allemaal niet aan kunt, is de makkelijkste weg."

  10. De Heinekenontvoering

    Holleeder had 'onderschat' hoeveel media-aandacht de ontvoering van Freddy Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer zou opleveren.

    "Het was de bedoeling ze sowieso vrij te laten, ook al zou niet zijn betaald. Maar het is uit de hand gelopen en heeft ook langer geduurd dan bedoeld. Ik geloof dat we het allemaal hadden onderschat."

    Dat de familie alleen maar ellende heeft gehad door de Heinekenontvoering, is een vertekend beeld, zegt Holleeder. "Mijn moeder, mijn zussen: niemand heeft meer armoede gekend. Het is niet zo dat iedereens leven is verwoest. Nadat ik mijn vader in elkaar had geslagen, is het leven voor mijn moeder pas begonnen. Astrid beweert dat het alleen maar ellende was, maar het is niet waar."