live

Astrid Holleeder verhoord over de moord op Van Hout

Ruim drie jaar na zijn aanhouding en na veertien inleidende zittingen is de rechtbank in Amsterdam gestart met de inhoudelijke behandeling van het megaproces tegen Willem Holleeder. Misdaadverslaggever Paul Vugts houdt je in dit blog op de hoogte.

Live

Bekijk nieuwe update(s).
  1. Zitting verder met vragen aan Holleeder

    'Oudste rechter' Benedicte Mildner heeft nog wat vragen aan Willem Holleeder over een gesprek dat Holleeder in restaurant De Kersentuin voerde met misdaadjournalist Peter R. de Vries – waarvan die laatste een gespreksverslag heeft gemaakt en ingebracht in het dossier.

    In grote lijnen bevestigt Willem Holleeder dat de eerste delen van het gesprek kunnen zijn verlopen zoals Peter R. de Vries het heeft vastgelegd.

    Holleeder bevestigt ook dat hij tegen De Vries zou hebben verteld dat Cor van Hout, anders dan De Vries dacht, moorden had laten plegen.

    Holleeder: "Cor is betrokken geweest bij de liquidatie van (de zware crimineel) Sam Klepper, samen met Joegoslaven uit de groep van Jotsa Jocic. Dat heeft Cor me ook zelf verteld."

    'Joegoleider' Sreten 'Jotsa' Jocic is de baas van de joegoslavische maffia die heel machtig was in de jaren negentig en rond de millenniumwisseling in Amsterdam. Hij zit inmiddels vast in Serviê.

    Holleeder: "Mensen hebben me heel veel verteld, ook in 2012 toen ik vrij was gekomen (na zijn straf voor de afpersingszaak). De reden dát ze me veel vertellen, is omdat ik nooit namen zal noemen tegen derden. Dat doe ik nu dus ook niet, hoewel ik daar nu veel problemen door krijg."

    Soms heeft Holleeder 'een kanttekening', waar De Vries details verkeerd heeft begrepen of te kort door de bocht heeft samengevat.

    Sam Klepper en John Mieremet hebben volgens Holleeder 'een bus vol' mensen geliquideerd, zo noteerde De Vries.

    Holleeder: "Klepper en Mieremet hebben heel veel mensen vermoord en dat ze machtswellustelingen waren was bekend."

    Dat hij Klepper en Mieremet er zo 'in had kunnen hangen' (had kunnen aangeven bij de politie), ook doordat hij gesprekken met ze had opgenomen, klopt niet, zegt Holleeder nu. "Als ze me één keer zagen met een opname-apparaat, kwam ik die avond niet meer thuis."

    De Vries noteerde dat Holleeder 'opmerkelijk fel' reageerde toen De Vries had gezegd dat Stanley Hillis (onderwereldkopstuk die begin 2011 is geliquideerd in Watergraafsmeer) betrokken zou zijn geweest bij de liquidatie van Cor van Hout. Holleeder kan zich dat 'niet voor de geest halen', zegt hij nu.

    Dat Stanley Hillis betrokken zou zijn geweest bij de moorden op Jan Femer en Sam Klepper, zegt Holleeder niet te weten. "Dat zal ik hem dan wel hebben gezegd, ja."

    Dat Holleeder tegen De Vries gezegd heeft dat hij goed had geboerd, klopt. Dat het om 'tientallen miljoenen' ging, 'zou overdreven zijn'. "Ik had veel geld, miljoenen, bij (de malafide vastgoedmagnaat Willem) Endstra. Dat zal ik best gezegd hebben."

    Dat Holleeder tegen De Vries had gezegd dat hij álles wist over de onderwereld, dat hij iedereen kende en alles hoorde, 'zal kloppen'.

    Dat De Vries noteerde dat Holleeder aan het eind van het gesprek uit zichzelf nogmaals uitdrukkelijk zei dat Stanley Hillis 'een goede vriend' van hem was die niks met de moord op Cor van Hout te maken had, is volgens Holleeder overdreven. "Ik kende Hillis goed, maar het was geen goede vriend van me."

  2. Astrid mag gaan na 'inspannende dag'

    De rechtbank trekt zich zo even terug om te bespreken hoe het verder moet met het verhoor van Astrid Holleeder, die voor vandaag wil stoppen omdat het 'al een behoorlijk inspannende dag' is.

    Advocaat Robert Malewicz wil (buiten de aanwezigheid van de getuige) zijn visie geven op de door Astrid Holleeder heimelijk opgenomen gesprekken die nu zijn besproken.

    De rechtbank is terug. De rechters vinden het 'prematuur' om de advocaten nu hun visie te laten geven op de gesprekken, ook omdat Willem Holleeder vandaag heeft gevraagd hem zelf uitvoerig te verhoren.

    Getuige Astrid Holleeder mag gaan en hoeft pas op 28 juni terug te komen.

  3. 'De boel goed houden'

    In een volgende gesprek lijken Willem en Astrid ogenschijnlijk te dollen. Het gaat erover dat hij geen plek heeft om heen te gaan terwijl Astrid weg moet; Astrid vraagt of hij morgen mee gaat eten.

    Malewicz: "Wat we wat mij betreft horen, is dat Astrid Willem een sleutel aanbiedt van haar huis omdat hij grieperig is en dat zij aan het einde van het gesprek uit zichzelf vraagt of Willem de volgende avond mee gaat eten."

    Astrid: "Zoals u heeft gehoord op andere gesprekken, was het punt dat hij niet op de scooter durfde bij slecht weer omdat hij bang was te vallen en dat hij daarom het autootje moest hebben van Sonja's zoon. Als het maar zou stoppen met het gezeik over dat autootje."

    Malewicz: "Dat kan ik me voorstellen, maar als u hem aan het eind dan uit uzelf aanbiedt de volgende dag te gaan eten."

    Astrid: "Dat is in het kader van de boel goed houden. Meneer, ik zít met hem in een relatie. Daar ontkom ik niet aan. Ik zit te laveren om ervoor te zorgen dat hij zich tegenover anderen en mij normaal zou blijven gedragen. Ik moest zorgen dat ik bij hem aan de goede kant zat. Ondertussen heb ik het opgenomen, omdat ik toch met hem zat."

    Malewicz is klaar met het voorhouden van geluidsfragmenten aan de getuige, omdat zij toch steeds zegt dat ze toneel speelde in ogenschijnlijk vrolijke gesprekken.

  4. Astrid: 'Ik heb gedaan wat ik kon'

    In een derde fragment bespreken Astrid en Willem het boek dat misdaadjournalist Hendrik Jan Korterink over Cor van Hout had geschreven en dat Willem Holleeder tevoren via Astrid kreeg voorgelegd. Astrid noemt de nabestaanden van Cor van Hout, die aan het boek hebben meegewerkt, 'achterlijk'.

    Malewicz: "Ook hier hoor ik weer een harde lach. Het werkt ook aanstekelijk. Uw commentaar daarop zou zijn dat het weer allemaal gespeeld is, ook dat lachen?"

    Astrid: "Ja."

    In weer een ander fragment lopen Astrid en Willem over straat. Ze bespreken de Hamburger-top-10 uit Het Parool en lopen ergens heen om de krant te kopen om te kijken wie er allemaal in die top 10 staan.

    Astrid: "Wim en ik zijn toen Het Parool gaan halen en weer teruggelopen naar Sandra (ex-vriendin Willem). Zo zijn we later weer bij een hamburgertent gekomen."

    In weer een ander gesprek is ook sprake van het eten van een broodje. Net zoals het gesprek over de hamburger-top-10 stopt de opname abrupt. Hoe dat komt, vraagt advocaat Malewicz? Astrid: "Het is voice-gecontroleert, dus soms stopt-ie, maar ik weet het niet. Andere opnames zijn helemáál mislukt."

    Malewicz wijst erop dat hij van één gesprek eerst drie delen had, waarna er ineens een vierde deel bij is gekomen dat is ingevoegd.

    Malewicz: "Heeft u met verschillende apparaten opgenomen tegelijkertijd?"

    Astrid: "Ja. Omdat heel vaak een apparaat het niet deed of de batterijen op waren of zo. Het kan daardoor heel goed zo zijn dat van één gesprek verschillende opnames zijn. Ik ben voor verschillende ankers gaan liggen. Soms had ik vier apparaatjes bij me. Dat is niet zo makkelijk, hè?"

    Malewicz: "Maar van een en hetzelfde gesprek zou je dan toch vier dezelfde opnames moeten hebben?"

    Astrid: "Dat hangt er maar helemaal van af welk apparaat het heeft gedaan en of ik een apparaat bijvoorbeeld in de auto even heb afgezet."

    Malewicz: "Heeft u zelf opnames bewerkt?"

    Astrid: "Nee. Daarom zou ik graag de opgewaardeerde versie van justitie willen horen."

    Malewicz: "Heeft u in opnamen geknipt en geplakt?"

    Astrid: "Nee."

    Malewicz: "Zijn er nog meer opnames die u nog gaat inbrengen?"

    Astrid: "Wat ik nu heb gevonden, heeft u."

    Astrid heeft de opnames steeds zo snel mogelijk op 'een ding gezet en weggebracht' omdat ze bang was voor een inval thuis of dat Willem 'nogal vrij was' met het snuffelen in haar spullen.

    Astrid: "Het was allemaal stress. Het is niet niks wat ik gedaan heb. Ik heb gedaan wat ik kon."

    Malewicz: "Het is vaak dat juist als meneer Holleeder er nog niet is, dat ik dan geen stress hoor..."

    Astrid: "Ben jij hier de huispsycholoog of zo?! Wat dénk je nou zelf hoe het is om zo iemand op te nemen. Jij snapt niet hoe dit leven is, jongen. Ga lekker terug naar je schoolbanken, jongen. Tsjóngejongejonge, zeg hé!"

    Astrid, bijtend cynisch, tegen advocaat Malewicz: "Ik heb er écht plezier in gehad, jongen, in wat ik heb gedaan. Ik heb liedjes gezongen zo leuk vond ik het. Tsjongejonge zeg. Wat denk je nou zélf?!"

  5. Malewicz stelt vragen bij fragmenten

    De rechtbank hervat de zitting met enkele geluidsfragmenten die Willem Holleeders advocaat Robert Malewicz wil laten horen uit de heimelijk opgenomen gesprekken tussen Willem Holleeder en Astrid. Bij elk fragment heeft hij een vraag aan getuige Astrid.

    Het eerste fragment gaat over motorrijden. Malewicz hoort 'gewoon een gezellig sociaal gesprek'.

    Astrid: "Het is geen gezellig sociaal gesprek. Ik doe mijn best normaal te doen, maar wij hebben het nooit gezellig. Ik kán nooit normaal met mijn broer omgaan."

    Overigens geven de Holleeders terloops ook een inkijkje in hun visie op de verkeersregels. 

    Astrid, in het gesprek: "Je mag tegenwoordig overal 130 rijden, behalve dan waar het anders staat aangegeven."

    In een tweede gesprek lijkt Astrid naar Willem te bellen om te vragen of hij naar een afspraak komt. 

    Astrid: "Het zal best dat ik een keer heb gebeld om te vragen waar hij is." 

    Verderop in het fragment geeft Willem kennelijk een cadeau aan een kind. Ooooohs en aaaaaahs. Willem: "Goh, wat een kinderen ineens hier zeg..."

    Malewicz: "Het lijkt een gezellige entree van Willem. Hoe ziet u dat?

    Astrid: "Dit is een toevallige ontmoeting op het Gelderlandplein. Zo kunt u meer ontmoetingen op een rijtje zetten. Als u de andere gesprekken erbij denkt waarin hij zich zo asociaal opstelt, kun je dit niet meer zien als normaal contact. Een ontspannen contact kán al niet meer door wat in het verleden is voorgehouden. Zoals vroeger ook een ontspannen contact met onze (tirannieke) vader ook niet kon, zoals Willem als geen ander weet. Je weet nooit wanneer hij weer kan omdraaien als een blad aan een boom. Je wil hem vooral niet boos maken of het gevoel geven dat wat aan de hand is."

    Astrid: "ik deed tegen mijn vader ook niet meer gewoon aardig. Het is gespeeld. Zo is het ook bij Wim. Wat ik triest vind, is dat je dit steeds zo oprakelt. Geeft dat hem (Willem) een lekker gevoel?"

    Malewicz: "Je kunt ook een andere lading aan het gesprek geven dan u steeds doet."

    Astrid: "Ik vind het heel triest steeds te moeten uitleggen dat die hartelijkheid gespeeld is. Als u me vraagt wat ik het ergste vind aan het terughoren van deze gesprekken... Dat ik mezelf hoor acteren."

    Astrid komt terug op Willems beschuldiging dat Astrid hem had willen laten liquideren, net voor de pauze.

    "Dát is het ergste van vandaag. Dat is het eindstadium. Ik wil hem niet de tbs in hebben, want daar is-ie binnen een jaar weer uit, maar hij heeft het stadium bereikt waarin hij er van overtuigd is dat ik hem wilde laten liquideren; of dat Thomas van der Bijl hem wilde laten liquideren. Het is altijd zo dat híj in zijn hoofd het slachtoffer is. Hij draait het om. Zo ver is het met hem gekomen."

    Holleeder: "Zij belt mij en ze is met de kleinkinderen en de hele familie. Als ik zo gevaarlijk ben en iedereen wil liquideren, ga je mij toch niet bellen om me uit te nodigen bij die hele familie en die kinderen."

  6. Astrid ontploft

    Rechtbankvoorzitter Frank Wieland tegen Astrid Holleeder: "Uw broer zegt: 'Mijn zussen hebben een deal gesloten met justitie over dat Heinekengeld waarvan u jaren heeft geleefd'..."

    Astrid ontploft: "Ho even! Ik heb nóóit van dat geld geleefd. Dat is een ónzinverhaal! Ik heb altijd netjes gewerkt en ik heb er niks mee te maken!"

    Wieland: "Ik bedoel u niet te beledigen, maar als u loon krijgt (Astrid werkte als student kort voor één van de bedrijven die de Heinekenontvoerders met het losgeld hadden opgezet) van een bedrijf waarmee Heinekenmiljoenen zijn witgewassen, bent u ook aan het witwassen. Ik heb met respect naar u geluisterd, maar uw broer zegt dat hij bang was dat u als zussen een deal had gesloten met justitie en dat daar getuigenissen tegenover zouden staan."

    Holleeder: "Dat wíst ik toch niet, wat in die deal stond."

    Astrid: "Hij wíst gewoon wat Sonja kón vertellen, dat hij liquidaties had laten plegen. Dáár ging het om, daar was hij bang voor. Als je dingen doet in je leven, krijg je die ooit in je leven terug."

    Holleeder: "Zij zegt wel steeds dat die opnames van haar bevestigen wat ze verklaard hebben. Dan wil ik weten wanneer die opnames gemaakt zijn. Ik denk dat zij eerst die opnames gemaakt hebben en daarna die verklaringen daarop hebben afgestemd om die te verankeren. Ze is advocaat."

    Astrid: "Die opnames zijn heel makkelijk in de tijd te plaatsen, want die vinden plaats naar aanleidingen van gebeurtenissen waarvan duidelijk is waneer die zich hadden afgespeeld."

    Holleeder herhaalt dat Astrid hem in de heimelijk opgenomen gesprekken steeds uit de tent lokte door dingen te zeggen waarvan ze wist dat hij daar over woedend zou gaan schreeuwen.

    Astrid wordt weer emotioneel: "Mijn zusje (Sonja) moest onderduiken voor hem! Hij dreigde haar het ziekenhuis in te slaan! Heb ik hem dat allemaal expres laten zeggen?! Hij is niet te sturen. Ik kán hem geen dingen laten zeggen. Ik kan best hebben zitten improviseren soms, maar wat hij zegt komt uit hem zelf."

    Astrid, nog steeds woedend: "We doen wel allemaal alsof het heel normaal is als hij zegt dat Sonja de intensive care op wordt geslagen. Stel dat zoiets over jouw moeder wordt gezegd?! Zo iemand steek je toch meteen een mes in zijn ribben?! Maar hier wordt het maar een beetje weggewuifd (door Willem Holleeder en zijn advocaten)."

    Officier van justitie Sabine Tammes vraagt of er inderdaad een opname is waarop Willem Holleeder expliciet tegen Astrid zegt dat hij niets te maken heeft met de liquidatie van Cor van Hout, zoals Willem stelt.

    Astrid: "Nee, natúúrlijk niet!"

    De rechtbank pauzeert voor de lunch.

    Rechtbankvoozitter Frank Wieland: "Mevrouw, voor u met een naar gevoel de lunch in gaat: Wat voor u gesneden koek is, moeten wij voor onzelf helder krijgen. Daarom lijkt het voor u misschien dat we naar de bekende weg vragen. Dat is niet vervelend bedoeld."

  7. Willem Holleeder: 'Jordaancabaret'

    Holleeder zegt dat hij bang was dat Sonja hem van overvallen zou beschuldigen, niet zo zeer van moorden.

    Aanklaagster Tammes: "Met alle respect, die overvallen waren van meer dan dertig jaar geleden..."

    Holleeder: "Ik zit niet achter die moord op Cor. Ik snap daar niet dat justitie Sonja vanaf 1984 achterna heeft gezeten over die Heinekenmiljoenen en dat ze nu ineens zeggen: 'Geef maar een miljoen en dan is het klaar.' Hoe kan dat? Ik was bang voor wat zij de politie allemaal had gegeven van wat de politie graag wilde horen. Dat probeer ik uit te vissen."

    Holleeder herhaalt: "Astrid moet ook die opnames geven waarin ik zeg dat ik niet verantwoordelijk ben voor de moord op Cor!"

    Aanklaagster Tammes: "U denkt dat die er zijn?"

    Holleeder: "U denkt dat er niets meer komt?! We hebben eerder al gevraagd huiszoekingen te doen bij Astrid, zodat we alle opnames nu eens zouden kunnen hebben."

    Officier van justitie Lars Stempher zegt ook niet te begrijpen waarom Holleeder zich zo druk maakt over wat Sonja over hem zou zeggen als hij niets te maken had met moorden.

    Holleeder: "Mensen liegen. Dat gebeurt. Astrid speelt hier nu ook weer een spelletje en dat doet ze best goed. Het is net het Jordaancabaret met op zijn tijd een traantje. Ze heeft me ook op een andere manier geprobeerd weg te krijgen."

    Tegen Astrid: "Je hebt gewoon geprobeerd me te laten liquideren, mafkees?!"

    Aanklager Stempher: "Waar blijkt dat uit?"

    Holleeder: "Ze is ook naar (de familie van) Dino Soerel geweest om te zeggen dat ik hem wat wilde aandoen, om te kijken of hij mij zou laten liquideren."

    Stempher: "Geeft Soerel opdracht voor liquidaties, begrijp ik?"

    Holleeder: "Ik zit hier voor mezelf, dus dat zeg ik niet. Ik ben vandaag zestig geworden en ik heb nog nooit iemand verraaien. Zij (Astrid) is erger dan de zee diep is. Zij is een heel gevaarlijk meissie!"

    Astrid: "Dit is nou net het BOPZ-gehalte (de wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen, op grond waarvan iemand tegen zijn wil opgenomen kan worden) waar ik altijd mee te maken heb. Die paranoïde gedachten! Ik heb hem nooit willen laten liquideren. Hád ik het maar gedaan! Maar dan had ik het wel zelf gedaan, want ik ben niet zoals hij. Echt, Wim, ik vind het heel erg voor jou, maar jij moet gewoon opgeruimd worden. Je spoort gewoon niet!"

  8. Astrid in tranen

    Rechter Margo Somsen zegt dat ze 'een lijfelijke reactie' zag toen de band ging draaien.

    Astrid, in tranen: "Het brengt mij terug, mevrouw. Ik praat hier over het doodschieten van mijn zusje. De krankzinnigheid?! Dit doet iets met je. Dit was niet één keer, hè?! Het is mijn leven. Ik kan niet zeggen: 'O, dit is een momentje'. Het is de stelselmatigheid waarin je in een soort van mishandelingssituatie zit. Probeert u zich er een voorstelling van te maken dat dit over uw zwager gaat, of over uw zusje gaat."

    Advocaat Sander Janssen van Willem Holleeder heeft nog wat vragen over de besproken gesprekken.

    "U weet toch dat het niet waar is dat uw zus Sonja wilde dat Cor van Hout zou worden vermoord, dus dat is onzin volgens u? Moeten we de andere helft van het gesprek dan wél voor waar aannemen?" (Waaruit zou blijken dat Willem Cor heeft laten vermoorden.)

    Astrid: "Dat tekent nou hoe manipulatief hij is."

    Janssen: "Je zou ook kunnen betogen dat hij in zijn boosheid dingen roept die niet waar zijn."

    Astrid: "Dat zou ik ook zeggen als ik u was."

    Rechter Benedicte Mildner tot Holleeder: "Meneer Holleeder, wat bedoelde u nou precies?"

    Holleeder: "Astrid is advocaat en die houdt hier een pleidooi, zo is ze. U moet het zien in de context. Sonja hep een deal gesloten met justitie. Ten eerste hebben ze me dat niet van tevoren gezegd."

    Officier van justitie Tammes: "Waarom?!"

    Rechter Mildner: "Ja, waarom?"

    Holleeder: "Nou, zo gaan wij met elkaar om. Je zégt het toch als je een deal gaat sluiten."

    Holleeder vervolgt: "Ik kon niet begrijpen dat ze al sinds 1984 achterna was gezeten door justitie en dat ze nu ineens een deal kreeg. Dan móet ze me wel zwart hebben zitten maken. Dan doe ik wat ik doe: Ik dreig, ik dreig en ik dreig om uit te vissen wat er aan de hand is. Ik héb Cor niet vermoord! Het gaat mij er om: Wat hebben ze verzonnen om de politie te kunnen geven wat die wil hebben?"

    Wat had Sonja dan kunnen vertellen over Holleeder waar hij bang voor was, wil rechter Mildner weten. "U maakt zich zo'n grote zorgen, maar waarom dan als u Cor niet heeft laten vermoorden?"

    Holleeder: "Ik was bang dat ze onzin over me zouden vertellen waar ik last van zou krijgen."

    De rechtbank vraagt zich af waarom advocaat Janssen vragen beantwoordt in plaats van Holleeder zelf.

    Holleeder: "Mijn advocaat heeft me al zo vaak gezegd dat ik mijn mond moet houden. Ik hoop dat u me nog uitgebreid verhoort over wat ik bedoelde in de gesprekken. Ik heb geen opdrachten gegeven voor liquidaties, maar hier zit een advocaat (Astrid Holleeder) een pleidooi in elkaar te draaien waaruit dat zou moeten blijken. Ik heb ook vaak gezegd dat ik Cor níet heb laten vermoorden, maar waar zijn díe opnames? Ik hoop dat nog uitgebreid te kunnen uitleggen als u me overhoort." (Hij bedoelt verhoort.)

  9. Derde gesprek

    De zitting gaat weer verder met een derde gesprek dat officier van justitie Sabine Tammes getuige Astrid Holleeder wil voorhouden. Het gaat over de auto van de zoon van Sonja Holleeder, waar Willem tot zijn woede niet in mag rijden.

    Holleeder moet in slecht weer op zijn brommer door de stad rijden en is bang dat hij valt.

    Tammes laat een fragment afdraaien.

    Holleeder is nijdig. "Wie zijn ze dán! Vieze hoer! Als ik vál! Ik ben het echt zat hè?! Vieze hoer. Dit is de grootste hondenstreek..."

    Holleeder vervolgt (in de opname) dat 'Peter R. de Vries écht moet oppassen en niet moet denken dat hij slim moet zijn (nu hij zijn boek over de Heinekenontvoering in Amerika wil laten verfilmen. Holleeder houdt daar zijn zus Sonja en De Vries voor verantwoordelijk. Holleeder zegt dat Sonja 'echt verdriet gaat krijgen...' "Zij wilde óók dat Cor eraan ging."

    Astrid, nu: "Door Sonja te beschuldigen, beschuldigt hij in mijn visie zichzelf. Hij is bang dat Sonja over hem gesproken heeft met justitie om haar schikking te krijgen (in haar zaak over het geërfde losgeld van de Heinekenontvoering). Hij 'trekt haar mee' als ze over hem praat, zegt Wim. Hij bedoelt dat hij Sonja ook zal beschuldigen van betrokkenheid bij de liquidatie van Cor. Hij zegt dat ze het 'ook' wilde, dus in mijn ogen bekent hij hier zijn betrokkenheid bij de liquidatie van Cor."

    Astrid: "In zijn ogen kun je geen schikking met justitie treffen zonder justitie iets te geven. Hij is dús bang dat Sonja praat, want ze krijgt een schikking. Dáárom is hij zo kwaad. Hij bedenkt een spel om te voorkomen dat Sonja praat en daarom zegt hij dat zij ook wilde dat Cor van Hout zou worden vermoord. Als hij door haar zou worden veroordeeld, trekt hij haar mee, zegt hij. We wisten ook dat hij op die manier met modder zou gaan gooien als we zouden praten met justitie."

    Astrid: "Hij had mij al eerder gedreigd dat hij zou gaan zeggen dat Sonja ook wilde dat Cor eraan ging als ze over hem zou praten. Ik heb Sonja gezegd: 'Doe niks geks, want hij gaat je d'r in gooien'. Maar Sonja heeft Cor altijd gewaarschuwd. Daar is hij kwaad om. Daarom zegt hij: 'Wát een vieze hoer, hè?!' Begrijpt u hoe gestoord die verhoudingen zijn? Dat je altijd bezig moet zijn met de gedachte dat je door je broer ergens in gegooid wordt, dat je vermoord wordt, dat een ander vermoordt wordt, of je kinderen?"

    Holleeder, in het gesprek: "Als ze praat over Cor heb je een probleem hè?!"
    Hij zegt vervolgens iets onverstaanbaars.

    Astrid, nu: "Hij zegt dat ie het al geregeld heeft! Dat Sonja zou worden vermoord. Dat is later ook als tip binnengekomen bij het Team Criminele Inlichtingen (de geheime dienst van de recherche): dat hij al geld had gegeven om Sonja eventueel te laten vermoorden, aan iemand die nu achttien jaar cel heeft gekregen. Wie dat is? Het is wel mooi zo, dat zeg ik niet."

  10. Tweede opgenomen gesprek

    Officier Tammes schakelt over op een tweede heimelijk opgenomen gesprek, over 'de petten' (corrupte politiemensen).

    Astrid probeerde uit te vinden wie die 'petten' waren, omdat ze zelf in het diepste geheim met de politie zou gaan praten en natuurlijk niet wilde dat Holleeder daar via zijn corrupte contacten lucht van zou krijgen.

    Astrid, nu: "Daarom heb ik geprobeerd bij hem uit te vogelen wie nou die petten van hem waren. Hij ging het me natuurlijk niet zeggen. Anders had ik dat hier allang kenbaar gemaakt."

    Holleeder toont zich in het gesprek bezorgd over 'de petten', omdat hij ruzie heeft met crimineel Danny K.

    Holleeder, in het gesprek: "Ze kunnen informatie geven, maar ze kunnen natuurlijk ook informatie máken." Dus het zou een risico zijn dat de corrupte contacten namens Danny K. informatie zouden fabriceren waarvan Willem Holleeder last zou kunnen krijgen.

    Astrid, nu: "Wim legt mij uit hoe het werkt en hoe je daarmee om moet gaan. Dat je informatie koopt, wist ik, maar dat 'die platten' ook valse informatie kunnen maken, wist ik niet. Dat legt hij me hier uit."

    Tammes wil weten of Willem Holleeder inderdaad weleens informatie heeft 'laten maken'.

    Astrid, nu: "Je ziet toch hoe hij dat doet, ook met media? Hij legt steeds verhalen neer. Hij geeft Peter (R. de Vries) en (Hendrik Jan) Korterink precies de informatie zoals hij dat wil, en Bas van Hout. Hij trapt op de rem als het zijn kant op gaat en laat het gaan als het andermans kant op gaat."

  11. Duidelijk gefluister

    Officier van justitie Sabine Tammes: "Wat mij opvalt is dat hier in een aantal passages weer heel duidelijk gefluisterd wordt."

    Astrid: "Als het gaat om het beïnvloeden van getuigen namens Dino (Soerel) en als het gaat om het bedreigen van Stijn Franken, Holleeders toenmalige advocaat."

    Aanklaagster Tammes haalt nog een passage uit het gesprek aan waarin Willem Holleeder iemand 'een pisbak' noemt. Dat gaat over Dino Soerel, zegt Astrid nu.

    Astrid: "Toen Soerel bang was dat Wim in zijn afpersingszaak zou gaan praten (in 2007), zoals Wim had aangekondigd, schoten ze een granaat in de rechtbank (in 'de bunker') en nu gaat-ie (Soerel) zelf praten (in zijn liquidatiezaak Passage, nadat kroongetuige Fred Ros is gepresenteerd)."

    Het is voor het eerst dat in een rechtszaal in het openbaar aan de orde komt dat Willem Holleeder ervan uitgaat dat Dino Soerel in 2007 die antitankgranaat op 'de bunker' van de rechtbank heeft laten afschieten in de nacht voor de openingsdag van zijn afpersingszaak Kolbak.

  12. Opnames nauwelijks te verstaan

    Aanklaagster Sabine Tammes houdt weer een stuk opgenomen gesprek voor dat nauwelijks is te verstaan.

    Astrid: "Ik heb het bij de recherche terug geluisterd, maar dat is eigenlijk niet te doen. Dit is weer een bespreking van wat Dino Soerel gaat doen nadat Fred Ros hem heeft beschuldigd. Met alles wat hij zegt, zou hij (Soerel) zijn eigen betrokkenheid toegeven. Dus zeggen Soerel en zijn advocaten vanaf dag één dat Wim alles heeft gedaan. Willem weet dat Dino Soerel getuigen heeft omgekocht en (Holleeders toenmalige advocaat) Stijn Franken heeft bedreigd. Wim kan zeggen dat hún (Soerel cum suis) een spelletje hebben gespeeld en hun verhaal in elkaar hebben gedraaid."

    Willem Holleeder anticipeerde in de nu besproken periode al op het gegeven dat hij zelf voor de liquidaties van Kees Houtman en Thomas van der Bijl zou worden aangeklaagd.

    Astrid: "Je kunt alleen maar anticiperen op iets dat je weet dat gaat komen, hè? Willem wist dat er bewijs zou komen dat hij bij die moorden betrokken is geweest."

    In het besproken gesprek zegt Astrid dat Soerel en zijn advocaten 'paniekvoetbal' spelen.

    Willem, in het gesprek: "Het is lullig voor hem, maar die (Soerel) komt er niet meer uit. Hij kan met verklaringen komen, maar dat gaat-ie nu echt niet doen."

    Astrid zegt in het opgenomen gesprek dat Soerel 'geen ankerpuntjes heeft' waaruit blijkt dat zijn beschuldigingen aan het adres van Willem Holleeder kloppen, want Fred Ros heeft dat niet met zoveel woorden gezegd.

    Astrid, nu: "Dino heeft geen ankertje om zijn verklaring te bevestigen. Dus dat is gunstig voor Wim."

    Willem Holleeder bespreekt in het gesprek met Astrid dat hij 'niet gaat verklaren' in het voordeel van Dino Soerel.

    Astrid, nu: "De kracht van Wims verweer is dat zoveel mensen hem hebben beschuldigd in het verleden, dat hij kan zeggen: 'Dat zeggen ze allemaal, iedereen beschuldigt me altijd maar van van alles'. Dat is natuurlijk ook zo. Wim is al van zo veel dingen beschuldigd."

    Astrid herhaalt dat het uitgangspunt van haar opgenomen gesprekken met Willem is dat zij allebei weten dat hij wél opdracht heeft gegeven voor de liquidaties. "Hij zegt ook nooit dat hij het níet gedaan heeft. Wij (zus Sonja, Astrid en hij) weten allemaal dat hij er wél bij betrokken is. We zoeken alleen maar naar manieren om hem er buiten te houden."

    Tammes laat een fragment van het opgenomen gesprek afspelen.

    Astrid zegt dat ze 'niet onder de indruk is'. Willem Holleeder zegt dat Dino Soerel 'denkt dat hij het beter weet, maar dat hij tegenstrijdige belangen heeft'.
    Willem in opgenomen gesprek: "Hij (Soerel) zegt steeds de verkeerde dingen. Hij moet gewoon zeggen: 'Ik heb die man (kroongetuige Fred Ros) nog nooit gezien."

    Astrid en Willem gaan er allebei van uit dat Soerel niet zal worden geloofd in het weerspreken van de beschuldigingen van Fred Ros, want die heeft (in de woorden van Astrid) 'wél ankertjes' (die zijn relaas enigszins bevestigen).

    Astrid en Willem bespreken dat Dino Soerel 'andere mensen' heeft gestuurd om getuigen te beïnvloeden, niet zijn advocaten Nico Meijering en Bénédicte Ficq.

    Astrid: "Dat ga je als advocaat ook niet doen."

    Astrid, in het gesprek: "Als híj nou zo slim was geweest (Soerel), dan had ie één front gevormd met iedereen. Maar dat hep-ie niet gedaan, hè?"

  13. 'Leven met bepaalde wetenschap'

    Astrid houdt weer een hele verhandeling over hoe Willem en zij spraken en 'leefden met bepaalde wetenschap' die niet expliciet hoeft te worden besproken: "In onze gesprekken zie je de bevestiging van wat ik al in 2013 had verklaard over onze manier van communiceren."

    Astrid: "Er zitten een paar uitschieters bij waarin hij wél namen noemt. Als het over Dino gaat, is dat omdat hij bang is dat die over hem gaat praten."

    Astrid en Willem bespreken dat 'het heel dom is wat-ie doet'. (Dat Soerel al een verklaring aflegt) "Hij weet nog helemaal niet wat gaat komme (aan verklaringen van moordmakelaar Fred Ros."

    Astrid had bij Holleeders advocaat Stijn Franken inmiddels al de verklaringen van Fred Ros ingezien. Een passage in het gesprek tussen Astrid en Willem gaat over Soerels advocaat Nico Meijering.

    Astrid: "Volgens Wim wilde hij getuigen omkopen. Ik zei dat Meijering heus zelf die getuigen niet zou omkopen. Zoiets gebeurt buiten hem om en hij (Meijering) denkt dan dat hij authentieke verklaringen heeft. Zo gaat dat altijd."

    Astrid, in het gesprek: "Het enige dat ie (Dino Soerel) moet zeggen is die gozer (Fred Ros) lult uit zijn nek. Als hij (Soerel) gaat zeggen dat Thomas (van der Bijl) is gedaan omdat die Wim wilde vermoorden, geeft hij toe dat hij de opdracht heeft gegeven."

    Astrid, nu: "Daarom was ik ervan overtuigd dat Soerel níet zou gaan praten. Niemand zal een stukje (van zijn betrokkenheid bij de liquidatie) toegeven, want voor je het weet, geef je meer weg."

    Op de website crimesite.nl is Fred Ros als onbetrouwbaar afgeschilderd.

    Holleeder, in het heimelijk opgenomen gesprek: "Crimesite is Nico Meijering."

    Astrid, nu: "Wim zegt dat Crimesite.nl Meijering is omdat die de verslaggeving doen in het voordeel van Nico Meijering en Dino Soerel. Fred Ros wordt daar afgezeken, omdat het onbetrouwbaar maken van de getuige het enige is dat je op zo'n moment kan doen."

    Astrid, nu: "De hele waarheid is dat Thomas van der Bijl Willem wilde laten doodschieten en daarvoor Fred Ros had benaderd, Wim heeft het omgedraaid en Fred Ros Thomas van der Bijl heeft laten doodschieten. Maar dat kon Dino natuurlijk niet zeggen, want dan geeft hij toe dat hij daar van weet en waar houdt zijn wetenschap en bemoeienis dan op?"

    In het gesprek gaat het ook over 'A-tje': Ali Akgün, de beweerde moordmakelaar die gedurende het proces Passage in Istanbul is vermoord. Wat Willem holleeder precies over Ali Akgün had te vertellen, polste Astrid verder niet.

    Nu: "Het is niet zo dat ik vragen kan stellen aan Wim, hè? Ik moet het doen met wat hij zelf aan mij wil vertellen."

  14. Rechtbankvoorzitter opent zittingsdag

    De tijd van rijen voor 'de bunker' is (voorlopig) voorbij. Ook voor de verhoren van Astrid Holleeder, bij wie het tot nu toe steeds druk was. De publieke tribune zit vandaag maar halfvol.

    Rechtbankvoorzitter Frank Wieland opent de twintigste zittingsdag met de vaststelling dat Willem Holleeder vandaag zestig jaar is geworden.

    Zoals zo vaak in rechtbanken is er gedoe met de geluidsinstallatie. Holleeder en zijn zus Astrid zijn nog nauwelijks te verstaan. Rechter Wieland wil dat dat eerst wordt opgelost voor hij aan de zitting begint.

    Officier van justitie Sabine Tammes meldt alvast dat het Openbaar Ministerie getuige Astrid vandaag weer drie gesprekken tussen haar en haar broer Willem Holleeder wil voorhouden die zij heimelijk heeft opgenomen. Het gaat onder meer om gesprekken die opnieuw zijn beluisterd en uitgewerkt.

    Willem Holleeder zegt dat zijn verjaardag 'rustig' is begonnen: "Nu heb ik bezoek."

    Aanklaagster Tammes mag de eerste vragen stellen over de gesprekken. Het eerste gaat om een gesprek kort nadat kroongetuige Fred Ros is gepresenteerd in het hoger beroep van de liquidatiezaak Passage. Willem Holleeder maakt zich zorgen dat zijn ex-compagnon Dino Soerel nu ook gaat praten.

    Willem: "Dino gaat wel een verklaring afleggen."

    Astrid: "Natuurlijk, dat moet wel."

    Willem: "Hij moet zeggen dat hij het niet heeft gezegd."

    Willem gaat ervan uit dat 'ze' in paniek zijn (Dino Soerel en 'zijn hele familie'). "Die gaat in één keer van vrijspraak (bij de rechtbank) naar levenslang."

    Astrid Holleeder, nu: "U moet weten dat het uitgangspunt van het gesprek is dat wij allebei weten hoe het (met Willem) zit. Dino zou wat belastends over Willem kunnen verklaren. Iemand die Willem kent, wilde ook weten of hij in de verklaringen van Fred Ros stond. Die was naar de advocaat van Soerel gegaan en had daar de familie Soerel gezien. Later gaf hij aan Willem door dat de familie Soerel in paniek was."

    Dino Soerel kreeg levenslang voor de liquidaties van Kees Houtman en Thomas van der Bijl.

    Officier van justitie Sabine Tammes: "Was uw broer ook bij die moorden betrokken?"

    Astrid: "Natuurlijk. We hebben daar veel over gesproken. In de loop der jaren is veel besproken over hoe hij daar buiten bleef."

    Tammes: "Heeft hij u rechtstreeks verteld dat hij bij die moorden betrokken was?"

    Astrid: "Dat gaat indirect."

  15. Dag 20: Astrid over liquidatie Van Hout

    Ze is in de veelvoudige liquidatiezaak tegen broer Willem al dagenlang doorgezaagd over algemene criminele en familiaire kwesties en over geluidsopnames die zij en zus Sonja heimelijk hadden gemaakt, maar dinsdag getuigt Astrid Holleeder voor het eerst over een concreet moorddossier.

    Ze wordt vanaf tien uur verhoord over (met name) de liquidatie van Cor van Hout en Robert ter Haak, die min of meer toevallig naast hem stond, op 24 januari 2003 in Amstelveen.

    De moord op haar zwager en Willems gewezen ‘bloedgabber en mede-Heinekenontvoerder grijpt Astrid verreweg het meest aan van alle zaken. Ze kan maar niet verkroppen dat – naar haar volle overtuiging – Willem zijn ex-compagnon, de man van zijn zusje Sonja en de vader van zijn neef en nichten heeft laten vermoorden.

    Net zoals Sonja kreeg Astrid het in haar eerste verhoordagen in ‘de bunker’ van de rechtbank in Amsterdam-Osdorp geregeld te kwaad als ze sprak over de liquidatie van Van Hout – op wie al eerder twee mislukte moordaanslagen waren gepleegd in 1996 en 2000.

    In hun getuigenissen bij de recherche en de (onderzoeks)rechter hebben de zussen al uitvoerig verteld hoe ze er van doordrongen raakten dat Willem het op zijn oude vriend had voorzien en dat die de liquidatie uiteindelijk moet hebben geregeld. Hij zou een wapen op zijn neefje hebben gericht om Sonja onder druk te zetten te verraden waar Cor was en hij zou haar hebben gedwongen de huurmoordenaars zelf te betalen.

    Op zijn beurt is Willem Holleeder weer nijdig om de beschuldigingen van zijn zussen.

    Ongetwijfeld zal de rechtbank ook deze twintigste procesdag weer alle zeilen moeten bijzetten om het verhoor door alle emoties te loodsen.

  16. Spanningen liepen hoog op

    De irritaties tussen het Openbaar Ministerie (OM) enerzijds en Willem Holleeder en zijn advocaten liepen vrijdag op.

    Op de negentiende dag van het megaproces kwamen de twee officieren van justitie herhaaldelijk in aanvaring met Holleeder en raadsman Sander Janssen. Beide partijen wisselden vaak met stemverheffing verwijten uit.

    Het proces gaat dinsdag verder. Dan moet zus Astrid opnieuw getuigen in de rechtszaal.

  17. Binnenhengelen

    Officier van justitie Sabine Tammes wil een gesprek aanhalen waaruit volgens haar blijkt dat Holleeder weduwe Sandra den Hartog van Sam Klepper 'aan het binnenhengelen' is en 'op de knieën heeft'. (Hij zal een relatie met haar beginnen waarna ze miljoenen zal betalen.)

    Holleeder, verontwaardigd: "Bínnenhengelen?! Op de knieën?! Waar hebt u het over?!"

    Tammes: "Nou, u was haar toch aan het binnenhengelen?! U wilde Mieremet iets 'leuks' zeggen, zegt u."

    Advocaat Sander Janssen: "Ik ben het wel met mijn cliënt eens. Wat zijn dit nou voor kwalificaties?!"

    Nadat de rechter het bewuste gesprek heeft doorgenomen, zegt Holleeder, wat cryptisch: "Het gaat er over dat Sandra den Hartog ook niet alles kan zeggen... Als we het over troebel water hebben, hou je dingen achter. In helder water kun je niet verdrinken..."

    Rechtbankvoorzitter Frank Wieland: "Maar wat was er nou zo leuk aan? (zoals Holleeder tegen John Mieremet zegt)?"

    Holleeder: "Het gaat met name om het geld..." Janssen: "Ik heb moeite met het frame dat u (aanklaagster Sabine Tammes) op dit gesprek legt terwijl het helemaal niet zo raar is als meneer (Holleeder) achttien F-ing jaar later niet meer weet wat hij precies bedoelt als hij zegt dat hij iets leuk heeft te vertellen..."

    Het lijkt er op neer te komen dat Holleeder, mede namens Mieremet, blij is dat Sandra den Hartog stap voor stap toenadering zoekt en miljoenen wil gaan betalen, zoals ze hebben gevraagd. Holleeder: "Het is achttien jaar geleden. Het enige dat ik weet, is dat ik met Sandra heb gesproken om geld te vragen namens Johnny (Mieremet). Het gaat niet om hahaha het is leuk..."

    Rechter Wieland: "Maar u zegt dat het leuk is dat de puzzel langzaam in elkaar valt. Wat was dat voor puzzel?"

    Holleeder: "Johnny was aan het kijken wat Sam (de ex-compagnon van Mieremet) zelf buiten Mieremets rug om had geregeld... Ik heb geprobeerd Johnny te helpen én Sandra te helpen..."

    Rechter Benedicte Mildner: "Ik heb het idee dat u hier Sandra geen plezier doet."

    Holleeder: "Jawel. Ik heb haar aangehoord en haar geholpen het onderling weer te regelen (met Mieremet). Dat is mijn karakter, dat heb ik heel mijn leven gedaan. Ik hoef daar ook niks mee te verdienen. Hun (Mieremet en Den Hartog) hadden strubbelingen, konden niet door een deur, en ik heb geprobeerd te helpen. Klaar."

    Rechter Somsen is het gehakketak moe: "Na dit punt gaan we..." (Ze werkt richting de lunchpauze). Holleeder vult aan: "Naar huis!"

  18. 'Gezellige jongen'

    Holleeder bevestigt dat hij in die periode geregeld contact had met Dino Soerel, die hij kende uit de gevangenis. Holleeder: "Ik ben hem eigenlijk pas (vaak) gaan zien toen ik voor John Mieremet met Stanley Hillis heb gesproken. Dino had rechtstreeks contact met Hillis. Dino is ook gewoon een gezellige jongen."

  19. Stanley Hillis

    'Oudste rechter' Benedicte Mildner vraagt Holleeder hoe zijn relatie was met Stanley Hillis begin 2002, toen die onderhandelde tussen de Joegoslaven en John Mieremet. "Ik was niet goed bevriend met hem, maar ben niet met hem in de rondte gesprongen. Ik kon wel gewoon 'Hé, hallo' zeggen als ik hem tegen kwam en als ik dat wilde, kon ik naar hem toe. Ik zag hem wel af en toe, ook op Ibiza geloof ik. Ik heb hem ook gezien omdat hij geld had (ingelegd) bij Willem Endstra."

    In 2002 zag Holleeder Stanley Hillis naar eigen zeggen vaker dan in 2003. Dat Dino Soerel en Stanley Hillis bij Magdi Barsoum over de vloer kwamen voordat die begin maart 2002 zou worden vermoord, zegt Holleeder niet te hebben geweten.

    De woensdag voor zijn liquidatie sprak een rechercheur van de Criminele Inlichtingeneenheid Magdi Barsoum nog in zijn Red Light Bar op de Wallen. Hij was toen ontspannen, nadat hij zich eerder grote zorgen had gemaakt te worden vermoord en zelfs bij zijn broer was ondergedoken. Kennelijk zag hij de uiteindelijke moord op 2 maart 2002 niet aankomen, hoewel hij in die periode volgens de CIE wel conflicten had met én 'de Joego's' én Stanley Hillis en Willem Holleeder.

    Hasjhandelaar Norbert Stok zou hebben gezegd dat 'Joegobaas' Sreten 'Jotsa' Jocic één miljoen gulden eiste van John Mieremet, maar dat Willem Holleeder daar tien miljoen van had gemaakt. Eén miljoen ging naar Jocic, één miljoen naar tussenpersonen en acht miljoen naar Holleeder.

    Holleeder: "Er wordt zoveel gezegd. Wat ik van Mieremet heb gekregen, heb ik aan Stanley Hillis gegeven (vijf miljoen) en de rest heeft Sandra (den Hartog, weduwe van Sam Klepper) aan Hillis gegeven. Als ik acht miljoen zou achterhouden, zouden Jocic of Hillis daar wel om komme. Er wordt zo veel gezegd."

  20. Mieremet

    In een afgeluisterd gesprek tussen John Mieremet en zijn vrouw Ria komt aan de orde dat zij is vertrokken naar het buitenland. Ria zegt dat 'het echt heel, heel erg is',

    John spreekt over 'die kanker-Hells Angels'. Holleeder: "Dat gaat over geld. Van de liquidatie van Sam Klepper weet Mieremet dat Jocic daar achter zat. Dit gaat over geld waarvan Mieremet dacht dat hij het verdiend had. Hij dacht dat Sam Klepper er een teringzooi van had gemaakt samen met de Hells Angels, bij wie hij steeds vaker kwam, en dat zijn geld in gevaar was gekomen. Dit gaat niet over de moord."

    In een afgeluisterd gesprek nadat de tweede aanslag op Cor van Hout is gepleegd, in december 2000, zegt Magdi Barsoum dat 'Dino (Soerel) en Stanley (Hillis) 'die dinges voor Cor hebben geregeld' voor enkele miljoenen guldens.

    Advocaat Janssen: "Ik koppel dat natuurlijk aan een eerder gesprek over Stanley Hillis die de onderhandelingen (tussen Mieremet en de Joegoslaven) van Barsoum had overgenomen."

    Janssen: "Dit zijn allemaal bewijzen die kunnen invullen wat aan de hand was, over zaken die nu, veertien, vijftien, zestien jaar later (door justitie) heel makkelijk op het conto van Willem Holleeder worden geschreven. Dit bewijst dat het wel degelijk zo is zoals Holleeder eerder heeft verklaard."

    Op de dag van de liquidatie van Sam Klepper (10 oktober 2000) vloog Stanley Hillis volgens de politie naar Spanje. (Zelf is Hillis in 2011 geliquideerd.)

    Magdi Barsoum zei begin 2002 dat hij niet bang was te worden doodgeschoten. Dat gebeurde op 2 maart 2002, in de Bloedstraat op de Amsterdamse Wallen.

Voorbeschouwing

Op 8 februari begon de inhoudelijke behandeling van het monsterproces tegen crimineel Willem Holleeder. Lees hier het blog van de eerste vijf weken terug. Hier vind je de planning van het proces.