Plus Klapstoel

D66-Kamerlid Vera Bergkamp: ‘Het vrouwencafé vond ik te eng’

Vera Bergkamp (1971) is Tweede Kamerlid voor D66. Ze is initiatiefnemer van de gezamenlijke boot van vijf politieke partijen die zaterdagmiddag meevaart tijdens de Canal Parade.

Vera Bergkamp. Beeld Harmen De Jong

Amsterdam

“Ik ben geboren aan de Jacob van Lennepkade, maar heb mijn jeugd doorgebracht in Oud-Zuid. Een heel fijne tijd. Mijn vader was verkoper van sanitair, mijn moeder werkte in een lederwarenzaak. Ik herinner me dat ik haar weleens ophaalde uit de winkel. Ze kon echt behendig verkopen! Dan zei ze bij een leren tasje: ‘Als u nu eens dit sjaaltje erbij probeert...’ En ja hoor, dat lukte haar. Mijn vader was het loyale type. Altijd op tijd op zijn werk. Ook al staakte het openbaar vervoer, hij was er. Dat plichtsbesef heb ik van hem overgenomen. Het moet heel gek lopen wil ik ergens niet op tijd verschijnen of zelfs afzeggen.”

Coming-out

“Op mijn 17de vertelde ik thuis voor het eerst dat ik niet op jongens, maar op meisjes viel. Het was een periode van zoeken en twijfel: wie ben ik eigenlijk? Ik voelde dat ik anders was, maar wist lang niet hoe dan precies. Ik heb ook nog gedacht biseksueel te zijn. Die zoektocht was vooral een intern proces; ik sprak er met bijna niemand over.”

“Toen ik een jaar of 19 was, las ik in de krant over vrouwencafé Vivelavie aan de Amstelstraat. Daar was ik net twee stappen over de drempel toen ik het toch te eng vond. Eigenaresse Mieke kwam achter me aan en trok me bijna letterlijk terug naar binnen. Ik keek mijn ogen uit toen ik eenmaal aan de bar zat. Ik sprak twee vrouwen die overduidelijk hartstikke verliefd op elkaar waren. Zo kan het dus ook, zag ik. Geweldig om te zien.”

“Pas toen ik op mijn 21ste voor het eerst een echte relatie had, heb ik er uitgebreider over gesproken met mijn ouders. Achteraf hoorde ik dat ze het er in de tussenliggende jaren best moeilijk mee hadden gehad. Ze vreesden dat ik het zwaar zou krijgen omdat ik van de norm afweek en maakten zich zorgen. Toen ik voor de tweede keer een vriendin kreeg, was het voor mijn ouders geen onderwerp meer: zij hoorde er gewoon bij.”

Martina Navratilova

“Ik was tiener in de jaren tachtig: een tijd met weinig homoseksuele rolmodellen op televisie, maar zij was echt een geweldig voorbeeld voor mij. Ik was altijd al tennisfan en zag op Wimbledon voor het eerst een sportvrouw die openlijk lesbienne was. Toen ze dat toernooi weer eens won, beklom ze de tribunes om haar familie te knuffelen. Daar omhelsde ze ook haar vriendin, die ik een ontzettend mooie vrouw vond. Prachtig dat ze daar zo open over was. Ik was elke wedstrijd voor Martina, ook omdat ze zo mooi kon volleren trouwens.”

Pride

“De eerste keer op een boot door de Amsterdamse grachten kan ik me nog goed herinneren. Ik voer mee namens het COC, waarvan ik vanaf 2009 vijf jaar voorzitter ben geweest. Och, wat was het fantastisch om onder die eerste brug door te varen. Die vrolijke mensenmassa die zich daarna ontvouwde! Die vlaggetjes, de blijdschap en de strijdbaarheid aan boord! Hoe kun je daar niet van onder de indruk zijn?”

“En vergis je niet: het is nog steeds nodig, hè. Klein voorbeeld: afgelopen zomer liepen mijn vrouw en ik hand in hand over een Zeeuwse boulevard. We bleken een attractie te zijn. Er keken zoveel mensen om, een man fietste bijna tegen een lantaarnpaal. Jeetje, dacht ik, dat dit in Nederland nog aan de hand is. Ik heb de volgende dag mijn vrouw gewoon weer vastgepakt, maar ken genoeg mensen die zeggen: ‘Ik voel me niet veilig genoeg om mijn partner op straat een zoen te geven.’ Natuurlijk: je moet relativeren. In vergelijking met heel veel andere landen is Nederland op dit vlak fantastisch, maar er is nog wel werk te doen.”

Politieke boot

“Ik wilde al langer één politieke boot tijdens de Canal Parade, dat leek me een krachtig signaal. Dit jaar leek het juiste moment voor een poging, omdat er wordt stilgestaan bij de rellen in Stonewall van 50 jaar geleden – waarbij de politie een homobar in New York ontruimde en de lhbti-beweging een gezicht kreeg.”

“Van alle partijen met een eigen roze afdeling wilde er maar eentje niet meedoen: GroenLinks. Ik heb er echt moeite voor gedaan, maar ze wilden liever hun eigen boodschap uitdragen. Erg jammer, omdat het mij erom ging de handen ineen te slaan. In de politiek gaat het al zo vaak om het uitvergroten van verschillen. Ik geloof dat broederschap of sisterhood de wereld mooier maakt. Gelukkig varen de PvdA, de VVD, het CDA en de SP wel mee.’’

Staatswiet

“Ik heb een hekel aan dat woord; het is een frame van de wat meer christelijke partijen in de Kamer. In de wietwet heb ik veel werk gestoken. Wiet is het enige product dat in Nederland legaal wordt verkocht, maar niet op kwaliteit wordt getoetst. Je weet niet wat je precies rookt. Dat willen we veranderen.”

“In het regeerakkoord staat dat we wiet­experimenten gaan uitvoeren om te kijken hoe we de route via de achterdeur het best kunnen regelen en controleren. Daarover wordt al 40 jaar gepraat. Eindelijk gaan we wat doen. Natuurlijk: ik zou willen dat het landelijk wordt gereguleerd, maar dit is een mooie tussenstop.’’

Leeuwinnen

“Ik heb bijna elke minuut van hun WK gezien. Zat te roepen voor de televisie. Misschien dat ik een beetje harder schreeuwde, omdat de opkomst van het damesvoetbal zo goed is voor de emancipatie. Heel krachtig hoe zij jonge meisjes lieten zien dat je door te vechten en hard te werken iets moois kunt bereiken. Los daarvan: ik vond het leuk te zien hoe open enkele dames vertelden dat ze een vriendin hebben. Dat is bij hen helemaal geen belemmering meer. De omgeving is er blijkbaar veilig. Hoe anders is dat nog steeds bij het herenvoetbal. Wat zou het prachtig zijn als daar ook een rolmodel zou opstaan.”

Grace Jones

“Ik ben al heel lang fan. Wat een rasartiest is zij! Haar album Nightclubbing met Pull Up to the Bumper erop heb ik grijs gedraaid. Ik zag recent de film over haar leven. Prachtig hoe die vrouw volkomen zichzelf is. En ik wist niet hoe heftig haar jeugd is geweest. Heel sterk hoe ze zich aan haar streng religieuze ouders en vooral grootouders heeft ontworsteld. Nee, ik heb haar nooit live gezien. Ik ga niet veel naar concerten, maar ben laatst wel naar Anouk geweest in de Ziggo Dome. Dat vond ik mooi.”

Half-Marokkaans

“Hoezo? Ik ben gewoon Nederlands. Dat is mijn nationaliteit. Ik heb maar één paspoort. Mijn vader is inderdaad geboren in Marokko. Hij woont al meer dan 50 jaar in Nederland. Als kind gingen we soms op vakantie naar Marokko. Heel bijzonder om een andere cultuur te ­leren kennen. Dat verrijkt. Maar ik kom er niet meer. De nabije familie van mijn vader leeft niet meer. Het familieleven heeft een andere dimen­sie gekregen.”

Moederschap

“Mijn vrouw en ik hebben twee dochters. Ik was geen meisje dat al op jonge leeftijd fantaseerde over het moederschap – die behoefte is na mijn dertigste geleidelijk gegroeid. Geweldig dat ik een vrouw heb gevonden die er hetzelfde over dacht als ik.”

“Moeder zijn is net zo leuk als ik hoopte. Het heeft een gevoel opgeroepen waarvan ik niet wist dat ik het bezat. Vanaf het moment dat onze eerste dochter werd geboren, voelde ik het: nu kan alles om me heen instorten, maar voor jou blijf ik zorgen. En het werkt ook relativerend. Ik was altijd het type van drie dingen tegelijk, maar als mijn dochtertje wil spelen, ben ik er helemaal voor haar.”

Ouderschap

“Ons familierecht moet worden gemoderniseerd. Ons hele rechtstelsel is gebaseerd op twee ouders, maar dat is al lang niet meer de realiteit. Ik ben erg blij dat we het voor elkaar hebben dat er een regeling voor draagmoederschap komt. Dat betekent dat bijvoorbeeld homostellen eenvoudiger juridisch ouder kunnen worden. Ook kunnen meer ouders deel­gezag krijgen en zo meebeslissen over de dagelijkse zorg van hun kind. Wat mij betreft een tussenstap naar volledig gezag.”

“Helaas is het echte meerouderschap nog niet geregeld. Een derde ouder zou ook juridisch gezien ouder van het kind moeten kunnen worden. D66 heeft hier wel voor gepleit en blijft hiervoor strijden, maar soms zijn tussenstappen nodig. De openstelling van het burgerlijk huwelijk voor homo’s en lesbiennes was er ook niet in één keer.”

Rob Jetten

“Ik heb groot respect voor de manier waarop hij de grote schoenen van Alexander Pechtold vult. Of hij onze lijsttrekker is bij de Tweede Kamerverkiezingen? Die vraag stel je te vroeg. Rob Jetten heeft nog niet kenbaar gemaakt of hij beschikbaar is, en daarbij hebben we in de partij nog niet over een lijsttrekkersverkiezing gesproken. Of ik mee wil doen? Ook dat is te vroeg om te zeggen. Het is in elk geval fijn om te weten dat er in onze partij meerdere mensen zijn die uitermate geschikt zijn om lijsttrekker te worden.”

Zomervakantie

“Eerst in Zeeland. Ondanks die vervelende ervaring die we er vorig jaar hadden, blijft de kust prachtig. Zeker voor onze twee jonge dochters. De tweede week zijn we naar een stacaravan in Bakkum verkast, ook vlak bij de zee.”

Ron Blaauw

“Toonaangevende Amsterdamse kok. Ik heb een keer gegeten in zijn restaurant aan de Amstelveenseweg. Was heerlijk. Ik las laatst nog een interview met hem. Mooi om te zien hoeveel passie hij heeft voor wat hij doet. Daar herken ik me wel in.”

De Canal Parade vaart zaterdagmiddag om 12.30 uur af vanaf het Scheepvaartmuseum. Volg alles in ons blog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden