Plus Reportage

Buurtboerderij Westerpark zorgt al 10 jaar voor structuur en sociale contacten

Volle bak in het restaurant. Beeld Jurre Rompa

Vrijwilligers met een depressie, burn-out of een verslavingsachtergrond runnen al tien jaar de Buurtboerderij in het Westerpark. Exploitant De Regenboog Groep viert dit jubileum vrijdag met de medewerkers, oud-krakers en de buurt.

Vrijwilliger Esther Honkoop (51) zit aan de kleurige, met mozaïek belegde bar van het restaurant in de voormalige stallen van de Buurtboerderij. Ze is vijf jaar geleden als afwasser in het keukenteam begonnen en inmiddels een van de vier ‘herders’ van de 21 schapen die achter in het weiland lopen. 

Ze vindt het heerlijk op de idyllisch gelegen boerderij aan de Spaarndammerdijk. “De boerderij heeft me zo veel gegeven: vooral het gevoel dat ik erbij hoor en dat ik nuttig ben. Het houdt me op de been en weerhoudt me van een teruggetrokken en eenzaam leven. Ik beteken graag iets,” zegt Honkoop.

Het is eigenlijk voor het eerst dat ze over haar verleden praat, zegt ze. Ze heeft zestien jaar op straat geleefd. Door het gebruik van drugs kreeg ze een huurachterstand en werd ze uit haar huis gezet. Ze woonde enige tijd in een caravan op camping Zeeburg, verbleef vervolgens in Ruig­oord en belandde uiteindelijk bij de stadsnomaden op het ADM-terrein. “Ik kwam wegens een infectie in het ziekenhuis en wilde eigenlijk niet meer leven.”

Vaste bezoekers Aletta (l) en Piet (r) snuffelen in de weggeefwinkel. Beeld Jurre Rompa

Na de ziekenhuisopname werd Honkoop, die een 26-jarige dochter en een kleinzoon van 5 heeft, opgevangen door HVO-Querido. Het daklozenbestaan ligt alweer vijf jaar achter haar. Ze woont in een woning van HVO-Querido. Haar bestaan is 180 graden omgedraaid.

Vier middagen per week helpt ze als een van de ruim vijftig vrijwilligers mee op de boerderij. “De andere vrijwilligers zitten in hetzelfde parket. Dat helpt. Je ziet dat je niet de enige bent,” zegt Honkoop, die vaak de schapen koestert. “Ik knuffel ze vooral erg veel. Ik ben een knuffelaar,” zegt ze lachend.

Het werk wordt gedaan door 52 vrijwilligers. Van cliënten spreken ze hier liever niet. Negentig procent van deze vrijwilligers zijn mensen met een ‘psychologische uitdaging’.

“Ze hebben een burn-out, depressie, posttraumatische stressstoornis of een verslavingsachtergrond. Zij vinden hier structuur, sociale contacten en waardering,” zegt Bart Blaauw, psycholoog en manager van de Buurtboerderij van de Regenboog Groep. Deze organisatie zet zich al meer dan veertig jaar in voor dak- en thuislozen, verslaafden en mensen met psychische problemen.

“Tussen de vrijwilligers zitten Syrische jongeren, een stel uit Jamaica, een vrouw uit Zimbabwe,” zegt Blaauw. “Er zijn in totaal 18 verschillende nationaliteiten.”

Trouwpartijen

Deze vrijwilligers ‘met een afstand tot de arbeidsmarkt’ werken in de bediening, de keuken of de tuin en helpen mee bij trouwpartijen en feestjes. In de voormalige stallen van de Buurtboerderij aan de Spaarndammerdijk worden lunches en diners geserveerd. Twee dagen in de week is er livemuziek en ’s zomers is er een openluchtbioscoop. In de boerderij is een yogaruimte en wordt een ‘vadercafé’ georganiseerd.

Blaauw: “We maken ook uitstapjes naar een museum of naar de film. En als het even niet lekker loopt, maak ik een wandelingetje en een praatje om te kijken hoe het verder moet. Ik ben er ook voor om sommigen naar betaald werk of een opleiding te helpen.”

Omringd door het groen van het Westerpark ligt Buurtboerderij Ons Genoegen. Beeld Jurre Rompa

De boerderij uit 1880 was tot 1999 in handen van de boerenfamilie Hogenes. Na het overlijden van de laatste boer en het vertrek van zijn weduwe, trokken krakers er in en ze bleven tien jaar. Vrijwilliger Hans Mulder (58) heeft het staartje van die periode nog meegemaakt. Hij is blijven hangen toen de Regenboog Groep de Buurtboerderij, die met Europees geld is gerestaureerd en in het bezit is van de gemeente, tien jaar geleden mocht exploiteren.

“Ik stond daar achter de bar en in de keuken. Maar het werd me te benauwd. De regels omtrent de hygiëne zijn zo streng. Ik ben een vrije geest, een kunstenaar. Een vaste baan van ­negen tot vijf, daar kan ik niet tegen.”

Aardbeienberg

Samen met Heleen (61) – haar achternaam wil ze niet zeggen – zit Hans Mulder nu in het tuinteam. Het tweetal geeft een rondleiding door de moestuin. “We hebben frambozen, bramen, appel- en perenbomen maar verbouwen ook groentes als prei, courgettes en pompoenen,” zegt Heleen, oud-onderwijzeres. Ze lopen over het paadje langs de kruidenspiraal, de aardbeienberg en de munt- en tijmplantjes.

Mulder wijst naar de sierkiwi die welig tiert tegen de muur van de boerderij. “Ik noem hem de Danny de Munckplant naar ‘Ik eindig toch wel in de goot’ uit zijn liedje. Dat ding groeit maar door.”

Naast de tuin staat een weggeefwinkel waar kleding, schoenen, boeken, cd’s en dvd’s, spellen, speelgoed en servies gratis meegenomen mogen worden. Rob van Poppel (64), oud-tandarts en vrijwilliger bij het klussenteam van de Regenboog Groep, heeft tussen de spullen een paar beige schoenen gevonden. “Niet helemaal mijn kleur maar wel precies mijn maat,” zegt hij.

Hannie van Dijk (69), die er enkele dagen in de week de scepter zwaait, grapt: “Ze lijken wel erg groot, maar ach, je leeft toch op grote voet.”

De weggeefwinkel kent veel vaste bezoekers. “Het is ook een ontmoetingsplek. Ze komen voor een kop koffie en een praatje. Ik was vroeger al gastvrouw bij Sonja Barend en werkte in restaurants van de Fagels. Dit is toch heerlijk werk. Ik heb liefde voor deze mensen.”

Vrijwilliger Manoe en chef Erwin. Beeld Jurre Rompa
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden