PlusReportage

Bso weer open: ‘Oh, ik hoop dat we couscous gaan eten, die is hier zo lekker’

Na de kinderopvang en de basisscholen mag sinds maandag ook de buitenschoolse opvang (bso) weer open. ‘Het spelen met iedereen heb ik erg gemist én het warme eten in de middag.’

Een groepje kinderen mag na vier maanden sluiting weer naar BSO Nella Della op het Columbusplein in Oud-West. Beeld Nina Schollaardt
Een groepje kinderen mag na vier maanden sluiting weer naar BSO Nella Della op het Columbusplein in Oud-West.Beeld Nina Schollaardt

Zodra de schooldag voorbij is, gaat de deur open en rennen de leerlingen van basisschool De Visserschool vliegensvlug naar buiten. De meesten worden door hun ouders op het schoolpleintje opgehaald, maar een vijftal kinderen niet. Zij mogen mee met drie medewerkers van BSO Nella Della op het Columbusplein in Oud-West.

Na wat getreuzel worden de bso-hesjes aangetrokken en pakken ze elkaars handje vast. Een groepje van drie meisjes loopt op juf Rosan van Buuren (27) af. “Ik heb een tekening gemaakt, zegt Luna (5). Van Buuren kijkt vrolijk naar Luna die naar haar tas wijst waar de tekening in zit. Dan ziet Luna dat er iets anders is aan juf Rosan. “Je hebt je haar geknipt!”

Op de korte route van het schoolgebouw naar de bso vertelt Luna aan beste vriendin June (6) dat ze vooral uitkijkt naar het spelen zo meteen. “En het warme eten in de middag heb ik ook wel gemist.”

Alternatieven

In Nederland gaan ongeveer 500.000 kinderen naar de bso. De naschoolse opvang was sinds half december gesloten, er was alleen noodopvang voor leerlingen met een lastige thuissituatie en kinderen van ouders met een cruciaal beroep. Veel ouders moesten dus tot maandag op zoek naar een alternatieve oplossing.

Etienne Slagman (39), de vader van Luna, is blij voor zijn dochter én voor zichzelf dat ze weer naar de naschoolse opvang mag. “Met de ouders van June hadden we een afspraak gemaakt: de ene dag waren die twee bij ons, de ander bij June. Af en toe regelden we een oppas. Voor ons handig en voor Luna leuk. Soms gingen we in de middag wel eens met onze dochter naar de speeltuin, maar nooit te lang. Het werk gaat overdag wel door.”

Voor de kinderen op de bso gelden dezelfde maatregelen als op de basisschool. Dat betekent dat ze geen afstand tot elkaar en medewerkers hoeven te houden. “Als een kind je een knuffel geeft, dan weiger ik dat niet,” zegt Van Buuren. “Dat is namelijk een gek gezicht voor de kinderen. Wel proberen we zoveel mogelijk afstand te houden met het personeel onderling.”

null Beeld Nina Schollaardt
Beeld Nina Schollaardt

Iets leger

“En weten jullie wat er na vier maanden is veranderd,” vraagt van Buuren aan de kinderen bij binnenkomst. “Handen wassen,” roept iedereen in koor, terwijl ze naar de wasbak lopen. De kinderen lopen wat rond, een enkeling noemt op wat er anders is aan het interieur. “Het is hier nu vooral wat leger, maar dat komt omdat jullie knutseltjes er niet meer hangen,” zegt eigenaar Songül Akgün (36).

“Mijn groep was gewoon niet compleet,” vertelt ze. “Ik heb iedereen erg gemist, omdat je met elk kind een band opbouwt.” Daarnaast vond Akgün het vervelend dat ze sommige kinderen moest weigeren, terwijl andere kinderen hier dagelijks kwamen. Zo was er een meisje dat ze elke dag op het schoolplein zag, wel een knuffel gaf, maar vervolgens niet naar binnen mocht laten. “Dat was een beetje ongemakkelijk voor die kinderen. Gelukkig zijn ze er nu allemaal.”

Moeder Zina Tchatikpi (29) vertelt dat het voor haar zoon Noah (6) een klap in het gezicht was toen de bso’s dichtgingen. “Hij heeft een hele goede klik met de leidsters en de kinderen. De bso voelt heel huiselijk en hij baalde echt toen hij daar een aantal maanden niet meer mocht komen,” zegt ze. “Combineren met mijn werk in de makelaardij was een uitdaging en soms niet te doen.”

Als alleenstaande moeder vond Tchatikpi het een lastige tijd zonder naschoolse opvang. “Gelukkig heb ik een hele community waar ik op kan bouwen. Zo werd Noah vaak opgehaald door zijn oma, de buurvrouw of een van mijn vriendinnen.”

Tafelvoetbal

Bso Nella Della heeft twee locaties. Op de andere locatie in de Ten Katestraat zit Adam Ashaitait (8) aan tafel met een groepje van vier jongens. Ook zijn ouders hebben geen cruciaal beroep en dus mocht hij hier vier maanden niet komen. “Vooral het spelen met iedereen heb ik erg gemist. Hier heb je altijd veel spellen die je kan doen, zoals tafelvoetbal en dammen. Oh, en ik hoop dat we snel weer couscous gaan eten. Die maken ze hier altijd zo lekker.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden