PlusAchtergrond

Bomen in Meerwaldtplantsoen komen maar niet van hun natte voeten af

Het lukt maar niet iets te doen tegen de hoge grondwaterstand in het Meerwaldtplantsoen in Slotermeer. Monumentale bomen dreigen er het loodje te leggen.

Patrick Meershoek
De monumentale driestammige vleugelnoot. Beeld Sophie Saddington
De monumentale driestammige vleugelnoot.Beeld Sophie Saddington

Het is dat vleugelnootbomen niet kunnen vloeken. Een monumentaal exemplaar in het Arthur Meerwaldtplantsoen in Slotermeer staat al jaren met de wortels in het grondwater en het lukt maar niet om daar iets aan te doen. “De gemeente heeft beloofd nog een ultieme reddingspoging te ondernemen,” zegt Marijke Kohinor, de lokale bomenridder die waakt over het welzijn van de bomen in de buurt. “Maar het is zeer de vraag of hij het gaat redden.”

De waterproblematiek is hardnekkig in het langgerekte plantsoen langs de burgemeester Vening Meineszlaan. In 2018 ging een grootscheepse en kostbare renovatie van start om het verwaarloosde plantsoen op te knappen. Daarbij werden ook maatregelen genomen om de afwatering te verbeteren. Kohinor: “Na afloop bleek de situatie helaas verslechterd. Grote delen stonden blank in de natte maanden en de nieuwe aanplant bleek weinig levensvatbaar.”

Monumentalebomenlijst

Kohinor stapte maar weer eens naar het stadsdeel, waar ze al jaren vriendelijk, constructief en vasthoudend aanklopt om het bestuur te wijzen op het bomenverdriet. Ze kreeg het eerder voor elkaar dat de bestuurscommissie unaniem een motie aannam om een aantal beeldbepalende bomen in en rond het plantsoen een plek te geven op de lijst van monumentale bomen, een voornemen dat vier jaar later overigens nog steeds wacht op uitvoering.

Nu is op haar verzoek een evaluatie uitgevoerd van de renovatie. Uit het onlangs verschenen rapport daarover blijkt onder meer dat de grondwerkzaamheden op basis van verkeerde veronderstellingen zijn uitgevoerd. De aanname was dat de wateroverlast werd veroorzaakt door een gevoelige toplaag en een slechte drainage van de ondergrond. Na de renovatie kwam aan het licht dat er sprake was van een hoge grondwaterstand als gevolg van de vervanging van een riool in 2011.

De teleurstellende resultaten leidden in 2020 tot een nieuwe poging iets aan de natte bodem te doen. Het ingeschakelde Buro Regen & Water kwam met het originele plan op de proppen om een aantal wadi’s aan te leggen in het plantsoen, een natuurlijke buffer waarin het overtollig hemelwater kan worden opgevangen. De wadi’s liggen er inmiddels een jaar, verzucht Kohinor, maar uitgerekend die bij de vleugelnoot wachten nog steeds op aansluiting op de riolering.

Fout in de kapvergunning

Het sneven van de beeldbepalende vleugelnoot zou wat de bomenridder betreft het dieptepunt zijn van een toch al moeizaam verlopen proces. “Voor de renovatie moesten 237 bomen worden gekapt. Uit de evaluatie blijkt dat naar dat besluit weinig kritisch is gekeken. Het hadden er ook minder kunnen zijn.”

Pijnlijk was de kap van een monumentale es waarvan juist was afgesproken dat deze behouden zou blijven. Een vergissing in de kapvergunning, bleek achteraf.

De evaluatie kraakt ook een behoorlijk harde noot over de gebrekkige voorbereiding van de renovatie. De grondwaterproblematiek in het Meerwaldtplantsoen vertoont grote overeenkomsten met die in het Oosterpark en het Bijlmerpark, ook plekken waar de overlast na afloop van de werkzaamheden groter was dan ervoor. Met de ervaringen uit die parken is door het stadsdeel en de aannemer niets gedaan, luidt de kritiek.

Het is een stadsbrede problematiek, zegt secretaris Wouter van der Wulp van de gemeentelijke adviescommissie beschermwaardige bomen. “Het besef breekt door dat we niet alleen naar de boom, maar ook naar de bodem moeten kijken. Eigenlijk wil je onder de kroon van een bijzondere boom geen activiteit. In elk geval geen maaimachines of ander zwaar materieel. Een beschadigde bast of wortel maakt een boom kwetsbaar voor ziekten.”

Dikrandtonderzwam

In het Meerwaldtplantsoen wijst Kohinor naar de bandensporen die kriskras door de grasmat lopen. “Ik ben in de loop van de jaren gaan inzien dat het geen onverschilligheid is. De afstemming gaat zo moeizaam, dát is het probleem.”

De bomenridder poetst haar harnas alweer op voor de volgende slag, het voornemen om zeven vleugelnootbomen langs de Vening Meineszlaan te kappen omdat ze zijn aangetast door de dikrandtonderzwam. “Ze zouden in slechte conditie zijn, maar ik betwijfel of dat waar is.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden