Amsterdam Bewaar

Bewoners Markermeerdijken eisen alternatieve verzwaring

De Durgerdammerdijk is ook onderdeel van de Markermeerdijken
De Durgerdammerdijk is ook onderdeel van de Markermeerdijken © Floris Lok

Boze bewoners langs de historische dijk tussen Hoorn en Amsterdam eisen aandacht van de politiek voor een alternatief plan voor de dijkverzwaring, geschreven door twee gepensioneerde ingenieurs van Rijkswaterstaat.

Gaan Carola Smit en Frank Spaargaren samen de historische dijk tussen Hoorn en Amsterdam redden?

De voormalige zangeres van BZN zong vrijdag tijdens een bijeenkomst in het Volendammer hotel Spaander een protestlied tegen de dijkverzwaring, en wel met zo veel gevoel dat zelfs de meest geharde ingenieur in de natte weg- en waterbouw het vermoedelijk niet droog houdt.

Alternatief plan
De gepensioneerde ingenieur Spaargaren was samen met zijn vroegere collega Cees Vroege naar Volendam gekomen om hun alternatief voor de dijkverzwaring te presenteren. Bepaald geen prutsers, die Spaargaren en Vroege.

De beide mannen werkten vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw onder meer aan de bouw van de Oosterscheldekering en de Haringvlietdam. En nu hebben ze een alternatief plan bedacht voor de ingrijpende verzwaring van de eeuwenoude dijk die langs het Markermeer van Hoorn naar Amsterdam kronkelt.

Een consortium van het waterschap Hollands Noorderkwartier, Boskalis en VolkerWessels presenteerde vorig jaar een plan dat de afgekeurde dijk door middel van grootschalige verzwaring op bijna het gehele traject voor 2021 veilig moet maken. Geschatte kosten: 400 miljoen euro.

Markermeerdijk

De Markermeerdijken tussen Hoorn en Durgerdam (33 kilometer) werden in 2006 afgekeurd. Ze zijn niet sterk genoeg om de polder in extreme ­omstandigheden te beschermen. Het Hoogheemraadschap heeft samen met Boskalis en VolkerWessels een plan gemaakt om de dijken te verbeteren. Kosten: 400 miljoen euro.

Modern gemaal
Spaargaren en Vroege denken de klus voor 155 miljoen te kunnen klaren, en de dijk ook nog eens in zijn huidige staat te kunnen laten voortbestaan. 

Daarvoor zijn een modern gemaal nodig in de Houtribdijk, waarmee het waterpeil in het Markermeer onder controle kan worden gehouden en langs het traject een flauw hellend talud in het water, waarmee wordt voorkomen dat bij noodweer de golven over de dijk slaan. Dat klinkt bijna kinderlijk eenvoudig in vergelijking met de operatie die het consortium langs de dijk op touw wil zetten. 

Het verschil, zei Spaargaren gisteren tijdens de presentatie voor een stampvolle zaal met dijkbewoners, is dat het consortium zich baseert op computermodellen over de kracht van water en dijk die allemaal uitgaan van gegarandeerde zekerheden, en de beide ingenieurs vertrouwen op hun kennis uit de praktijk. 

Waardeloos rapport
Spaargaren: "Ik heb nog nooit een dijk zien bezwijken zonder aanzienlijke verhoging van het waterpeil. Dat is één keer gebeurd, in 2003 in Wilnis, maar daar was sprake van een verdroogd dijkdeel. Maar als we met een modern gemaal met een flinke capaciteit, zoals die bijvoorbeeld in Singapore te vinden is, het Markermeer op NAP kunnen houden, kan deze dijk prima voldoen." 

Van het verantwoordelijke ministerie van Infrastructuur en Milieu hebben de ingenieurs inmiddels een brief gekregen met de mededeling dat hun plan is afgewezen. "Dat is gebeurd op basis van een waardeloos rapport," moppert Spaargaren, die vermoedt dat er andere zaken spelen. "Een gemaal in de Houtribdijk zou onder verantwoordelijkheid van het ministerie vallen. En Rijkswaterstaat heeft gewoonweg niet meer de knowhow in huis om zo'n klus te klaren." 

Het waterschap wil zekerheid en de baggeraars willen gewoon een grote hoeveelheid grond verzetten.

Strohalm 
De bewoners uit de dorpen langs de dijk hopen dat de plannen van Spaargaren en Vroege onder druk van de landelijke politiek nog eens goed worden bekeken. 

Het is hun laatste strohalm, zei Simon Groen namens de dorpsraad van Uitdam.

"We zijn al negen jaar in gesprek met het waterschap en geen steek opgeschoten. Alle suggesties worden enthousiast in ontvangst genomen om vervolgens na veel onderzoek, notities, overleggen en werkateliers weer te worden afgeserveerd. Mij is het patroon inmiddels wel duidelijk: het waterschap wil zekerheid en de baggeraars willen gewoon een grote hoeveelheid grond verzetten. Voor het cultureel erfgoed van onze dijk is dat een fatale combinatie."