Amsterdam Bewaar

Benno Vink (1989-2017): Ook van zijn sterven wist hij iets te maken

Benno Vink
Benno Vink © -

Zoals de leden van motorclub de Gewone Jongens twee weken geleden als eerbetoon voor hun ten dode opgeschreven vriend en oprichter Benno Vink in optocht door Amsterdam gingen, komen de motorrijders maandag weer bijeen.

Dan begeleiden ze Vink, die dinsdag op 27-jarige leeftijd stierf aan de gevolgen van acute myeloide leukemie (AML), op zijn laatste tocht. Zijn vriendin Gemma Hoogenstrijd voert de stoet rijders aan.

Toen duidelijk was dat Vink was uitbehandeld, werd hij eind juni overgebracht van het ziekenhuis naar zijn ouderlijk huis aan het Sarphatipark. Daar genoot hij vol overgave van zijn laatste weken, van de vogels die hij hoorde vanuit het park, van de wereld vol kleuren na de grijze kamer van het AMC, van de verse ontbijtjes, en vooral van de aanwezigheid van zijn vriendin, vrienden en familie.

Dat was ook Benno Vink ten voeten uit. De zoon van de Amerikaanse kunstenaar Michael Byron en de Amsterdamse kunstenares Sacha Vink was volgens zijn moeder supersociaal en had van jongs af aan graag mensen om zich heen. "Hij was een heel relaxte, überchille dude." 

Hij was ook ondernemend, schetst Hoogenstrijd. "Een dromer, maar een die zijn dromen omzette in plannen." 

Plannen maken
Vink, een echte sportman die het CIOS had gedaan en hockeytrainer was, werd twee jaar geleden ziek. Maar hij bleef die plannen maken, hield zich vast aan het idee dat hij als hij beter werd professioneel golfer zou worden.

Ook maakte hij met zijn Gewone Jongens een motortocht door Engeland.Toen bleek al dat de nieuwe stamcellen die hij bij een transplantatie had gekregen vijandig reageerden op zijn lichaam, de graft-versus-hostziekte.

Zijn moeder: "Maar hij wilde toch naar Engeland, zo'n rit dat je denkt: my god. Dat zei ik tegen hem. Maar hij was ook eigenwijs en koppig. Prettige eigenschappen, vind ik. Anders krijg je niks voor elkaar. Maar hij kwam doodziek terug, de jongens hebben hem van Calais rechtstreeks naar het AMC geëscorteerd."

Schouders eronder
Toen Vink had verwerkt dat hij geen maanden meer te leven had, maar dagen tot een paar weken, was het voor hem: schouders eronder en er weer wat van maken.

"Dat heeft hij echt opgepikt. Al die maanden in het AMC had hij geen doel gehad, toen hing het zwaard van Damocles boven hem: je gaat dood, maar hoe dan en wanneer? Nu werd zijn doel: goed sterven, en dat heeft hij absoluut gedaan. Hij vond het fijn om de regie te hebben, wilde zelf bepalen wat en hoe. En hij schuwde niet wat hem te wachten stond."

Zijn Gewone Jongens willen in de toekomst geld inzamelen voor meer onderzoek naar graft-versus -host. Ook kunnen ze door met een van de andere toekomstplannen die Vink maakte, voor een motorhangout waar de rijders kunnen sleutelen aan hun motoren.

Sacha Vink: "Daar heeft hij vanuit zijn bed een heel businessplan voor geschreven. Die droom, die gaan de jongens wel inkoppen."

Zie ook: De motor geeft vrijheid, zelfs vanaf je ziekbed