Antoinette Reuten (1948-2020)

PlusTen slotte

Antoinette Reuten (1948-2020): onvermoeibaar promotor van de kunst

Antoinette Reuten (1948-2020)Beeld Oscar van Gelderen

Voor Antoinette Reuten bestonden domme vragen niet. Zelfs de dooddoener ‘dat kan mijn neefje van drie ook’ was voor de galeriehouder aanleiding om een gloedvol betoog af te steken over de bedoelingen van een kunstenaar, hoe die passen in zijn oeuvre en liefst ook in de westerse kunstgeschiedenis. 

Dat deed ze zo oprecht gepassioneerd dat zelfs de grootste scepticus werd meegezogen in haar verhaal. Haar goede oog stond buiten kijf, maar haar vermogen te enthousiasmeren was haar werkelijk grote gave. 

Docent kunstgeschiedenis

Reuten, die afgelopen vrijdag overleed na een kort en hevig ziekbed, had diepe wortels in het kunstvakonderwijs. Ruim dertig jaar doceerde zij hedendaagse kunstgeschiedenis. Met een combinatie van bescheidenheid, grote kennis en nog grotere vastberadenheid zette zij zich in als mentor van jonge, beginnende kunstenaars.

“In 1981 wist ze Joseph Beuys een week naar de Rotterdamse kunstacademie te krijgen,” vertelt Olphaert den Otter, toentertijd student en later meermalig exposant bij Reuten. “Ik zat twee weken voor mijn eindexamen, maar zij regelde dat ik een uur solo met de grote Beuys kon praten. Zij zag: dat is goed voor hem. En dat regelde ze dan.”

Tentoonstellingsmaker

Die persoonlijke toewijding aan kunstenaars tekende ook Reutens praktijk als Amsterdamse galeriehouder. Vanaf 1992 bracht ze jonge, vaak nog volslagen onbekende kunstenaars. Ondanks het financiële risico gunde zij die meteen een solo. Maar haar enorme talent als tentoonstellingsmaker kwam vooral tot uiting in groepspresentaties als de zomersalons van de afgelopen jaren. Zij verstond de kunst om met werk van een dozijn kunstenaars en in een relatief kleine ruimte een inhoudelijk coherent en visueel aantrekkelijk verhaal te vertellen.

Niet al die kunstenaars zaten overigens in haar ‘stal’. Als iemand geen behoefte had aan een galerierelatie dan vond zij dat geen probleem. Ze bleef zo’n kunstenaar onvoorwaardelijk steunen, liet zich zien bij openingen en liet niets na om het werk te promoten. Dat deed ze ook op beurzen als ze bij de buren een kunstenaar ontdekte die ze goed vond. Dan stuurde ze haar bezoek graag door. Want voor Reuten gold: kunst moet je vooral met zoveel mogelijk kracht de wereld in helpen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden