Hesdy Gerges.

Amsterdamse topvechter Hesdy Gerges bekent alsnog: ‘Ik haalde 128 kilo cocaïne op’

Hesdy Gerges.Beeld Paul Tolenaar/Lumen

De Amsterdamse topvechter Hesdy Gerges vocht óók tegen de beschuldiging dat hij met criminelen coke binnenhaalde. In zijn biografie Fighterheart bekent hij alles, en meer.

Zijn bijnaam staat in grote letters getatoeëerd op de rug van K1-wereldkampioen Hesdy Gerges (Amsterdam, 1984). Fighterheart. Ze noemen hem zo omdat hij nooit opgeeft. Dat geldt in de beide gevechten die hij parallel aan elkaar voerde sinds hij in 2010 in Antwerpen was gepakt voor het invoeren van 128 kilo cocaïne – met zijn neef, twee inmiddels geliquideerde Amsterdamse criminelen en nog twee anderen.

Hij ontkende vurig, maar kreeg 4,5 jaar cel en had in zijn carrière veel last van die veroordeling en de publiciteit in onder meer Het Parool. Hij bleef herhalen: hij was voor de lol mee geweest op een weekendtripje en had geen idee dat iets met drugs speelde. Zijn familie bleef hem geloven.

Nu criminoloog Frank van Gemert (Vrije Universiteit Amsterdam) zijn levensverhaal op­tekent in de biografie Fighterheart, speelt Gerges alsnog open kaart. Hij schetst hoe hij als jongen van de straat is gezwicht voor de verleiding van drugshandelaar Patrick Brisban, die hij tot aan diens liquidatie eind 2012 vooral als een aardige vent heeft gezien.

Gerges beschrijft zijn jeugd in Badhoevedorp, waar hij als een prins wordt behandeld door zijn Egyptische stief­vader, Nederlandse moeder en jongere zussen. Vader onthaalt hem met kipschnitzels als hij weer eens in een politiecel is beland, ‘wel twintig keer’.

Op zijn vijftiende gaat Gerges van school. Op straat doet hij wat straatjongens doen. Knokken, inbreken in een winkel of café. Scooters stelen, of autovelgen. Gokkasten leegtrekken. Veel drinken, als adolescent, wat pillen slikken. Pa slaat er ook op los, in het verkeer of in zijn shoarmazaak in de Damstraat, dus fysiek geweld op straat is geen taboe.

Strategie: blijven ontkennen

Op zijn zeventiende begint Gerges in Hoofddorp aan zijn kickbokscarrière. Die komt vlot op gang. In zijn eerste partij slaat hij zijn tegenstander knock-out op de tafel waar de trofeeën staan uitgestald. Het publiek gaat uit zijn dak.

Zijn enige legale baantje, ondertussen: stenen sjouwen voor stratenmakers. Op de Wallen verdient hij aardig bij als clandestiene ordehandhaver.

In 2004 gaat het goed mis. Gerges krijgt in een Amstelveens café ruzie over de opbrengsten van een inbraak. Buiten slaat hij zijn rivaal in coma, en diens vriend een gebroken neus. Hij krijgt ruim zeven maanden cel en een taakstraf van 200 uur en moet het slachtoffer 11.000 euro schadevergoeding betalen.

Eenmaal uit de cel gaat hij vechten voor de beroemde kickbokstrainer en coach Thom Harinck, ‘een soort vaderfiguur’. Hij krijgt een zoon. In de ring boekt de twee meter lange Gerges successen, maar hij werkt ook voor criminelen (‘Spullen rijden, een beetje drugs verkopen’). Hij laat zich de erkenning van zware jongens graag aanleunen, is hun ‘soldaat’. Beroepscrimineel Brisban palmt Gerges in met limousines en vipfeesten (‘Ze wilden met mij gezien worden’).

In 2010 trekt het groepje, waar ook crimineel Lucas Boom deel van uitmaakt, naar Antwerpen. Makkelijk geld verdienen. Ze moeten 128 kilo cocaïne uit een container uit Ecuador halen en aan de koper overdragen. Ze worden gepakt en berecht.

De media-aandacht voor de zaak, gala’s waarvan hij wordt geweerd: Gerges heeft er zijn hele verdere carrière last van. Zijn strategie: blijven ontkennen (‘Ik zat op een gegeven moment zo in het verhaal dat ik zelf geloofde dat ik onschuldig was’). Door slepende (beroeps)procedures blijft de veroordeling boven zijn hoofd hangen terwijl zijn loopbaan ups en downs kent, tot die uiteindelijk in een voorwaardelijke straf wordt omgezet en Gerges niet terug de cel in hoeft.

Blessing in disguise

Nu, nu alles voorbij is, ziet de atleet ‘Antwerpen’ als blessing in disguise. (‘Als het was gelukt, dan ga je door, door, door. (..) Dan is het einde een lange gevangenisstraf of je wordt afgeknald.’)

Nu belooft hij te zorgen voor zijn huidige vriendin, topvechtster Denise Kielholtz, en zijn licht autistische zoon. ‘Liefde en verantwoordelijkheid voor je kind is toch echt iets heel anders. (..) Alles wat ik heb laten liggen in mijn leven door stomme dingetjes die ik heb gedaan of misschien niet de juiste begeleiding, die probeer ik hem wel te geven.’

Alles staat zwart-op-wit in een boek nu, dus Gerges kan door.

Just Publishers, €20, 256 blz.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden