Plus

Amsterdam raakt met Maison van den Hoogen weer een iconische winkel kwijt

Amsterdam raakt weer een iconische zaak kwijt. Dit keer is het feestkledingwinkel Maison van den Hoogen. Corona gaf het laatste zetje. Maar er is hoop, een klein beetje.

Drie generaties van de feestkledingzaak Maison van den Hoogen. Links Kitty, de dochter van Hans Suselbeek (r), en in het midden Olga van den Hoogen.Beeld Jean-Pierre Jans

Feestkledingwinkel Maison van den Hoogen aan het Sarphatipark is een begrip in de stad. Welke Amsterdammer heeft er niet ooit een smoking gehuurd?

“Er kwam eens een jongen zijn trouwpak halen, die zei: mijn opa heeft hier ook zijn trouwpak gehaald,” vertelt eigenaar Hans Suselbeek. “Mensen wisten vaak onze naam niet precies, maar ze wisten wel precies waar we aan het Sarphatipark zaten. Of iemand zei: ik fiets hier al vijftig jaar langs, ik kom nu eens een keer binnen kijken.”

Daar is het nu te laat voor. De twee panden zijn verkocht, alle feestkleding (zes etages vol) ligt opgeslagen in acht zeecontainers. Suselbeek blijft hopen op betere tijden. “Ik noem het geen faillissement, maar een winterslaap. Ik weet niet hoe de wereld er over drie jaar uit zal zien. Dan maak ik een doorstart, of alles gaat naar de veiling.”

Maison van den Hoogen begon in 1928 als hoedenzaak. Eigenaresse Johanna van den Hoogen was de eerste vrouw die zich in Amsterdam inschreef in de Kamer van Koophandel. Later kwam daar de verhuur van bruidskleding bij. Sinds 1936 zat Maison van den Hoogen aan het Sarphatipark.

Gouden jaren

In 1979 nam Olga Blom-van den Hoogen de zaak over van haar moeder, maar al snel was schoonzoon Hans Suselbeek de opvolger. De komst van de kleurentelevisie bezorgde hem een eindeloze lijst klanten van orkesten en televisieseries. Maar de gouden jaren waren rond het millennium. Suselbeek: “Wat je ook had hangen, of het paste of niet – ­iedereen ging naar feesten.” 

De laatste jaren heeft de branche het zwaar. Suselbeek: “Dat komt door internet. Mensen huren niet meer, maar kopen een carnavalspakje uit China voor een tientje en gooien het daarna weg – kan jou het schelen. En de grote bedrijven, die vroeger een stylist stuurden, willen nu alles online zien.”

Trouwe werknemers

Daarom had hij net de website vernieuwd, met duizenden foto’s van alle kostuums. “Eind vorig jaar waren we klaar, we hadden goede respons. En toen kwam corona. Heel zuur, want we hadden goede hoop. Alles werd geannuleerd. We draaiden nul, helemaal nul. Als ik was doorgegaan, was ik binnen een half jaar failliet.”

Het ergste was het ontslag van de acht trouwe werknemers. “Sommigen werkten al twintig of vijfentwintig jaar bij ons. Alsof je familie vaarwel zegt, zo voelt het.”

Onzekere tijden

Suselbeek hoopt zijn vaste klanten – de evenementenbranche zodra die weer op gang komt, de RAI, de VU (alle toga’s) – nog van dienst te kunnen zijn vanuit Purmerend waar hij een bedrijfspand heeft gevonden. “Zo hou ik het nog een beetje aan de gang. Maar als ik over een paar jaar weer terug in business ga, moet ik weer naar Amsterdam. Maar waar kom ik dan terecht? En wat kost die huur dan?”

Eerlijk gezegd heeft Suselbeek er een hard hoofd in. “Mijn dochter Kitty zou de zaak graag voortzetten, maar het moet wel kunnen. En het wordt sowieso een andere plek, dus het gevoel zal altijd anders zijn.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden