David Hielkema Beeld Artur Krynicki
David HielkemaBeeld Artur Krynicki

Amsterdam mag trots zijn op wethouder Moorman, al is het niet alleen maar hosanna

PlusRepubliek Amsterdam

David Hielkema

Tijdens al het publicitaire geweld rond het nieuwe regeerakkoord ging het deze week ook over het lerarentekort. Er zijn nieuwe cijfers die weinig hoop bieden. Het tekort ligt op circa vijftien procent en als de trend zich voortzet, zijn er in 2025 in Amsterdam twintig procent minder leraren dan noodzakelijk.

Concreet zal één op de vijf vacatures dan niet meer kunnen worden gevuld. Eén op de vijf. De rijkeren in de stad zullen het minst hard geraakt worden; al langer is bekend dat het voornamelijk de scholen in Nieuw-West, Zuidoost en Noord zijn waar de klappen vallen. De gebieden waar kinderen al decennia de minste kansen krijgen en het vaakst in armoede leven.

Wethouder Marjolein Moorman (Onderwijs) verzet zich hier al jaren tegen. Is het niet in de Amsterdamse gemeenteraad of bij onderwijsminister Arie Slob (CU), dan wel in de serie Klassen of bij een of andere talkshow.

Haar mantra werd deze week in Den Haag beantwoord: loonkloven worden gedicht, in het onderwijs wordt structureel meer geld geïnvesteerd en docenten die in kansarme wijken werken zullen beter worden beloond. Kort na de bekendmaking van het coalitieakkoord zei Moorman dat de Amsterdamse onderwijsagenda ‘blijkbaar op tafel’ heeft gelegen bij het schrijven.

Ere wie ere toekomt: Amsterdam mag trots zijn op een wethouder die zich zó duidelijk profileert met beleid dat overslaat op Den Haag. En niet alleen daar, ook haar tegenstanders in Amsterdam omarmen het.

De VVD schrijft in aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen voorstander te zijn van een ‘toelage op het salaris’ en wil dat ‘de onderadvisering van mensen met een migratieachtergrond’ stopt. De zelfbenoemde (maar niet door iedereen erkende) onderwijspartij D66 kopieert in haar onderwijsagenda 2022-2026 veel punten, zoals het uitbreiden van het aantal woningen voor docenten.

Moorman heeft het hier ook al jaren over. Woningen. Nog deze week somt ze in een brief op wat Amsterdam doet om het lerarentekort tegen te gaan. De voorrangsregeling voor huurwoningen bijvoorbeeld.

Is die er? Ja. Maar de cijfers spreken hier niet in Moormans voordeel. In 2020 hebben slechts 41 docenten een woning aangewezen gekregen. De regeling werkt voor veel docenten niet, al is het maar omdat ze zelf een gezin hebben en niet zitten te wachten op een huurwoning.

Een logische stap is om dan de stad uit te gaan, vaak naar buurgemeenten waar woningen nog wél betaalbaar zijn. Ook in die dorpen of steden zijn leraren nodig – landelijk ligt het tekort immers op 8,5 procent. En wie wil niet dichter bij huis werken?

Ik herhaal nog maar even: over ruim drie jaar zal één op de vijf docentenvacatures niet gevuld kunnen worden in Amsterdam. De kwaliteit van het onderwijs gaat bijna onzichtbaar achteruit. Moorman heeft dat geluid knap zichtbaar gemaakt, met als kers op de taart het nieuwe regeerakkoord. Maar ondertussen wordt het probleem steeds ingewikkelder, dus zal ook het verzinnen van nieuwe oplossingen door moeten gaan. Ook over woningen – en niet alleen op papier.

Politiek verslaggever David Hielkema belicht in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? d.hielkema@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden