Amsterdam kan daklozen niet kwijt: 250 extra plekken nodig

Een slapende dakloze op de Stadhouderskade. Beeld Dingena Mol/ANP

Daklozen die langere tijd in de volle noodopvang slapen, moeten van de gemeente Amsterdam vertrekken om plaats te maken voor anderen. ‘Op straat ga ik weer naar de kloten.’

Het stadsbestuur kan het eigen daklozenbeleid niet uitvoeren. Wie volgens de gemeentelijke spelregels recht heeft op een eigen woning, krijgt die niet, of pas na heel lange tijd. De 10 miljoen euro extra die de gemeente in juli beschikbaar stelde, is niet toereikend om het probleem op te lossen.

Daklozen spraken donderdag in de Stopera met wethouder Simone Kukenheim. Zij noemden haar beleid schandalig, mensonterend en lachwekkend. Omdat er een lange wachtlijst is voor de acute daklozenopvang moeten degenen die al langer dan drie maanden in de nood­opvang verblijven, plaatsmaken voor acutere gevallen. Dat kregen de bewoners van de Leger des Heils­locaties Zuiderburgh (Zuid) en Gastenburgh (Centrum) deze week te horen. Voor 1 december worden ze eruit gezet.

Winteropvang

Waar moeten die daklozen naartoe? Zelf weten ze het niet, en dan blijft er niets anders over dan – opnieuw – de straat. Kukenheim had evenmin een pasklaar antwoord. Misschien kon de winteropvang worden uitgebreid, zei ze. Wellicht kwamen er op den duur meer huizen beschikbaar met begeleidwonenplekken. Mogelijk kon staatssecretaris Paul Blokhuis (Volks­gezondheid) vanuit Den Haag uitkomst bieden.

Het grote probleem: er zijn meer daklozen dan voorzieningen. Bovendien lukt het niet om mensen vanuit de noodopvang door te ­sluizen naar een permanent onderkomen. Zo kan iemand met psychosociale problemen met de juiste begeleiding zelfstandig wonen, maar het ontbreekt simpelweg aan begeleiders en wonin­gen.

“Als ik kan doorstromen naar een woning wil ik mijn bed in de noodopvang graag aan iemand schenken die acute opvang nodig heeft,” zei de in Amsterdam geboren Giovanni (54) tegen ­Kukenheim. “Maar de doorstroming stokt, want ik wacht al anderhalf jaar op een huis. Dankzij de noodopvang ben ik nu godzijdank opgelapt. Als ik op straat word geflikkerd, ga ik misschien weer naar de kloten. Dan kom ik opnieuw in de noodopvang en herhaalt het hele verhaal zich.”

Hostels

Advocaat Thomas Vetter wil weten of het ­Amsterdamse daklozenbeleid rechtmatig is. Voor het einde van het jaar vraagt hij de rechter om een uitspraak. Zijn cliënt heeft volgens de gemeente recht op een eigen kamer, maar krijgt die niet. Voordat de man een containerwoning in Noord vond, sliep hij in hostels door heel Neder­land. “Als gevolg van politieke keuzes en gebrek aan financiële middelen voert Amsterdam het eigen daklozenbeleid niet uit,” zegt Vetter. “Dat mag niet, denk ik.”

Het aantal daklozen in Nederland is de afgelopen tien jaar gestegen van 18.000 naar 40.000, meldde het CBS in augustus. Volgens de ­Amsterdamse GGD telt Amsterdam 500 tot 1000 daklozen.

“Er moeten 250 plekken bij om iedereen van de straat te krijgen,” aldus Dennis Lahey van de Belangen­vereniging Druggebruikers, die de bijeenkomst in de Stopera organiseerde. “Ik zou de gemeente adviseren het Slotervaart­ziekenhuis in te richten als daklozenopvang.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden