Plus Achtergrond

Als je naast een doelwit woont: ‘Een plofkraak is echt een bomaanslag’

Door het grote aantal plofkraken wil Amsterdam geen geldautomaten meer in de buurt van woningen. Amsterdammers over de dag waarop de geld­automaat vlak bij hun huis (bijna) ontplofte.

Jeroen Mirck. Beeld Eva Plevier

‘Ik was eerst juist blij dat ik dicht bij huis kon pinnen’

Jeroen Mirck (47) woont een paar verdiepingen boven de geldautomaat aan de Hendrik de Bruynstraat, die op 18 november tot ontploffing werd gebracht.

“Ik was nog wakker rond half drie ’s nachts en liep naar het raam toen ik de knal hoorde. Toen ik het rolgordijn opende, zag ik rookwalmen en twee jongens wegrijden op een scooter. Je schrikt enorm, maar ik wist meteen wat het was, omdat hier op dezelfde plek twee maanden eerder al een plofkraakpoging was. Mijn zoontje was niet thuis gelukkig, hier was hij zeker van geschrokken.”

“Er wordt weleens lacherig gedaan en men denkt misschien: het is maar een plofkraak, maar het is wel echt een bomaanslag. Het is heel gewelddadige criminaliteit, de daders nemen moedwillig het risico dat er allerlei nare dingen gebeuren. Gebouwen zijn over het algemeen stevig, maar het is niet normaal dat je een bom plaatst zo dicht bij huizen waar mensen wonen.”

“Bij mijn onderbuurman is de schade erger. Na de ontploffing nam hij meteen contact op met de bank en liet hij ze weten dat hij permanent van de automaat af wil. De spandoeken die bij de automaat staan met ‘ABN we willen hem niet terug’ zijn ook van hem. Laatst zei hij tegen me dat hij ervoor gaat liggen als ze van plan zouden zijn een nieuwe automaat te plaatsen. Gelukkig komt die er niet. Ik woon hier nu negentien jaar en merk dat plofkraken echt iets van het laatste jaar zijn.”

“Ik wil eigenlijk verhuizen naar een huis met een tuin, maar als er een pinautomaat naast de woning staat, zou ik het huis niet kopen. Het is toch raar dat je gaat denken: ik wil niet in de buurt van een pinautomaat wonen, terwijl ik eerst juist blij was dat ik zo dicht bij huis geld kon pinnen.”

Marleen Ter Welle. Beeld Eva Plevier

‘Ik heb mezelf samen met mijn katten opgesloten’

Marleen ter Welle (36) woont boven de Geldmaat op de Banne Buikslootlaan, waar op 30 oktober een poging tot plofkraak werd gedaan.

“Als de bom was geëxplodeerd, was ik waarschijnlijk vol glasscherven in mijn gezicht wakker geworden. Om een uur of zeven ’s ochtends werd ik door de politie uit mijn bed gebeld, ze wilden mijn dakterras op. De hele rotonde was afgezet met linten, mensen mochten de parkeergarage niet in of uit. Ik zag de Explosieven Opruimingsdienst en ambulances, maar de politie mocht me niet vertellen wat er precies aan de hand was. Daar kwam ik natuurlijk wel vrij snel achter.”

“Ik werd bang en sloot mezelf samen met de katten op in mijn slaapkamer, maar ging vanuit daar toch af en toe zitten gluren op mijn balkon. Vanaf daar had ik perfect zicht op de situatie. Ik zag hoe een robot in ongeveer een uur de bom onklaar maakte, samen met een medewerker van de opruimingsdienst in een zwaar beschermend pak. Ik moet er niet aan denken wat er met me was gebeurd als bij de ontmanteling iets fout was gegaan. Het was natuurlijk ook niet slim om te gaan staan kijken en ik moest zorgen dat de politie me niet zag, maar de nieuwsgierigheid wint het op zo’n moment toch van de angst.”

“Het was een heel raar tafereel, om met mijn ochtendjas aan te staren naar zo’n marsmannetje dat met een soort maanrobot bezig is met draden en een blok in folie. Van mij mag die geldautomaat zo snel mogelijk worden weggehaald, ik zal hem in elk geval niet missen.”

Lucas van Kuiken. Beeld Eva Plevier

‘Ik schrok wakker van het gekletter van metaal en glas’

Lucas van Kuiken (37) woont schuin boven de geldautomaat op de Postjesweg, die op 19 juni van dit jaar werd opgeblazen.

“Toen ik hier in maart dit jaar kwam wonen en de geldautomaat op de hoek zag, besefte ik meteen dat het een kwestie van tijd was tot hier een plofkraak zou worden gedaan. Een paar maanden geleden was het dan inderdaad zover. Het gebeurde rond half vier ’s ochtends, ik schrok wakker van de knal en het gekletter van metaal en glas. Ik wist meteen dat het een plofkraak was, het klinkt heel anders dan bijvoorbeeld vuurwerk. De dreun is tien keer zwaarder.”

“Ik stond op omdat ik wilde checken of de ruiten nog heel waren. Onbewust was ik toch wat angstig om echt te gaan kijken, ik stond tegen de muur aan een beetje te gluren. Buiten zag ik niets, er was een enorme rookwolk opgetrokken. Alarmen van scooters en auto’s uit de straat loeiden.”

“Ik vond het heftig om mee te maken, je kunt wel stellen dat dit een behoorlijke inbreuk op je wooncomfort vormt. Ik vind het vooral ongelofelijk asociaal van die gasten. Het zijn zulke serieuze explosieven die ze gebruiken, ik heb het gevoel dat ze geen idee hebben waar ze nou eigenlijk mee bezig zijn.”

“Het is goed nieuws dat de gemeente van plan is geldautomaten in woongebieden weg te halen. De cijfers wijzen ondertussen uit dat het echt veel te vaak misgaat. Als je geld wilt pinnen, doe je dat gewoon in de supermarkt of bij een bank – daar moet je dan maar iets inventiever in zijn.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden