PlusAchtergrond

Alles op het Nouriplein in Geuzenveld ademt Nouri. ‘Niemand kon zo goed voetballen’

Het veldje in Geuzenveld waar Ajaxtalent Abdelhak Nouri altijd voetbalde, wordt zondag naar hem vernoemd. Vijf jaar geleden werd hij getroffen door een hartstilstand die een einde maakte aan het leven zoals hij dat kende. ‘Appie is een voorbeeld.’

Marc Kruyswijk
Mimshach Antonio, Samuel, Yusuf en Danyal op het Nouriplein. Beeld Jakob van Vliet
Mimshach Antonio, Samuel, Yusuf en Danyal op het Nouriplein.Beeld Jakob van Vliet

Op Yassins rug staat Messi, maar terwijl hij schiet roept hij: “Nouri. Nouri.” Zijn vriendje heeft vandaag een Liverpoolshirt aan, maar ook hij spiegelt zich graag aan Abdelhak Nouri, het Ajaxtalent dat zo vaak op dit voetbalveldje te vinden was. “Nouri was misschien wel de beste voetballer aller tijden geworden,” zegt hij. “Ik heb ook nog een shirt thuis met zijn naam achterop.”

Ze zijn beiden 11 jaar, kunnen zich de belofte die Nouri in de zomer van 2017 was eigenlijk niet herinneren. Maar ze kennen de voetballer wel, ze praten over hem, kijken nog naar de filmpjes waarin hij zijn trucjes deed. Yassin: “We proberen ze na te doen. ‘Veel oefenen, dan kom je er wel,’ zei hij altijd.” Of ze het echt uit zijn mond hebben vernomen, weten ze eigenlijk niet meer.

Hartstilstand

Dat maakt ook niet uit: hier, op dit plekje in Geuzenveld is de geest van Nouri volop aanwezig. Op het Michel de Klerkhof, een uitstulping in de Aalbersestraat, waar de familie Nouri even verderop woont. Het veldje ademt Nouri. Niet alleen omdat zijn naam is verwerkt in de stalen afscheiding tussen het voetbalveldje en de sportapparaten erachter, ook omdat er een spandoek hangt met de afbeelding van de voetballer erop.

Abdelhak Nouri was net 20 toen hij tijdens een oefenwedstrijd tegen Werder Bremen in Oostenrijk in elkaar zakte. Een hartstilstand, gevolgd door zuurstofgebrek waardoor hij ernstige hersenschade opliep. Een van de grootste talenten uit de Ajaxopleiding, zijn roem was hem jaren daarvoor al vooruit gesneld. Het seizoen dat volgde had zijn doorbraak moeten betekenen, maar in plaats daarvan lag hij in coma. In 2018 maakte de familie bekend dat hij in ‘een lage staat van bewustzijn’ was, waarin hij wel met zijn ogen knipperde en kon glimlachen, maar niet aanspreekbaar was.

Nigel de Jong

Hij woont er nog steeds, om de hoek bij het veldje waar hij zo vaak voetbalde, net voorbij de Goeman Borgesiusschool waar hij op zat. Het wordt al jaren het Nouriveldje genoemd, hoewel het aanvankelijk was vernoemd naar Nigel de Jong, de Ajaxvoetballer van een generatie eerder, die ook in deze buurt opgroeide. Hij droeg het veldje met liefde over aan Appie.

Het afgelopen jaar onderging het veldje een transformatie: het werd opgeknapt en strakgetrokken, in uitgebreide samenspraak met de familie, vrienden, omwonenden en de gemeente. Wat eerst nog een strook asfalt was met voetbalbelijning, is nu veel meer geworden: een ontmoetingsplek voor de buurt, toegankelijk voor alle leeftijden.

Niet zomaar een veldje

Er wordt uitgebreid gebruik van gemaakt: er is vrijwel altijd iemand te vinden die in de weer is met een bal. Zelfs woensdagmiddag terwijl de regen met bakken uit de hemel valt, draven drie jongetjes heen en weer met een bal aan de voet. “Het is helemaal niet erg om nat te worden,” zegt er een eentje. “Ik trek thuis wel weer iets droogs aan,” zegt een andere.

Dat dit niet zomaar een voetbalveldje is, hebben de jongetjes uiteraard meegekregen. “Nouri,” zeggen ze in koor. “Die had nu zeker bij Barcelona gespeeld, als hij geen hersenbeschadiging had opgelopen. Wij zagen hem hier vroeger best vaak, ik heb nog nooit iemand gezien die zo goed kon voetballen.”

Geen rottigheid

Maar er is meer aan de hand met Abdelhak Nouri dan een in de knop gebroken topsportcarrière. “Hij was altijd heel begaan met de mensen hier in de buurt,” zegt Jenairo Vrede, die een dagje later, als de zon uitbundig schijnt, bij het veldje rondhangt. “Hij sprak mensen aan, op een goeie manier. Zorgde ervoor dat het rustig bleef, dat niemand rottigheid uithaalde. Echt een voorbeeld.”

Een rolmodel, het is vaker gezegd over Nouri. Zijn vader Mohammed knikt als hij hoort hoe over zijn zoon wordt gesproken. Hij is deze middag even komen kijken of het veldje er netjes bij ligt voor de officiële opening zondagmiddag om 12.30 uur.

“Het stemt me trots als ik hoor hoe mensen over mijn zoon spreken. Hij heeft indruk op ze gemaakt, gewoon door zich open op te stellen, door ze aan te spreken en ze te laten weten dat ze er waren. Het is een troostende gedachte dat Abdelhak voor veel mensen een verpersoonlijking is van saamhorigheid en verbroedering.

Mohammed was net nog bij zijn zoon met wie het, zegt hij, naar omstandigheden goed gaat. “Abdelhak weet dat zijn oude voetbalveldje is opgeknapt en dat het zondag wordt geopend. Ik heb het hem verteld. Wij hebben altijd hoop gehouden dat het beter met hem zou gaan, met de hele familie en met de mensen om hem heen verzorgen we hem. Zo zitten wij in elkaar, zo moet dat van ons geloof. Het waren zware jaren, voor hem en ook voor ons. Maar we doen het met liefde.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden