Plus Achtergrond

107 hotelkamertjes in de Sint-Ritakerk in Noord

In Noord gaat dit najaar budgethotel Bunk open in een voormalige kerk. Oude gebedshuizen lenen zich prima voor bijzondere hotels. Maar bij een kerk in Oost is dat vooralsnog geblokkeerd.

In het schip van de oude Ritakerk komen 107 kamertjes. Beeld Lin Woldendorp

‘Zelfs in guren wintertijd bloeien lenterozen op St. Rita’s gebed.’ De geveltekst van de Sint-Ritakerk in Amsterdam-Noord – vernoemd naar de beschermheilige van hopeloze gevallen – spreekt boekdelen. De ex-kerk mag dan na de paasviering in 1995 duchtig zijn ontheiligd, nu er rigoureus wordt vertimmerd bloeien allerlei muurbloempjes op. “Toen we achter in de kerk de gipswanden weghaalden, kwamen we in de muur twee sculpturen tegen,” zegt Joachim de Looij van hotelstart-up Bunk, die de ­Ritakerk verandert in een budgethotel. “Een cadeautje. Alleen moesten we toen de indeling omgooien om ze zichtbaar te houden.”

Jaren zat mediagigant Universal in het gebouw in de Van der Pekbuurt. “Die hebben het 25 jaar geleden redelijk bruut verbouwd, niet helemaal wat een Rijksmonument verdient,” aldus de hotelier van Bunk. “Alle muren waren weggestopt, er zaten systeem­plafonds in. Je zag het dak niet meer. Wij geven dit monument het monumentale weer terug.”

Toch zijn ze stiekem blij met de rücksichtslose hand van de Amerikaanse amusementgigant. “We zouden er nou nooit meer die dakramen in hebben gekregen,” zegt vastgoedman Robin Hagedoorn van Bunk. Ook maken ze vrolijk gebruik van de aangebrachte verdiepingen.

Geheime deur

107 kamertjes krijgt het hotel, over vijf hotseknotsverdiepingen in het schip van de ex-kerk. “We bouwen een soort Italiaans bergdorpje, met heel kleine kamers. Het bed zit er in als een bedstede, vandaar de naam Bunk. Het is een goed bed, een goeie douche. Daardoor kunnen we heel veel kamers kwijt.”

“Daarnaast hebben we ook een hosteldeel met pods waar je met z’n tweeën kunt slapen, met een gordijntje ervoor en gezamenlijke douches, op een Aziatische manier.” In totaal telt het hotel 300 kussens. Ze denken aan vanafprijzen van 24 euro voor zo’n bed of 69 euro voor een kamer. “Maar in het hoogseizoen gaat dat zeker omhoog.”

Een aantal kamers wordt het domein van kunstenaars die Bunk wisselend wil laten inwonen. Ook de oude kluis, voor de kerkschatten en de donaties, wordt een kunstproject. De kelder is net droog. “Die leent zich heel goed voor een speakeasy voor de buurt.” In het voormalige koor, nu nog opslagplek voor kerkbanken, komt een geluidsstudio. Bereikbaar via een Harry Pottertrap achter een geheime deur.

Miljoenenverbouwing

Hagedoorn verbouwde in Utrecht al drie keer een kerk, twee tot woonhuis, eentje tot de pas geopende eerste vestiging van Bunk. “We hebben dit in een avond bedacht, met een vriend die interieurarchitect is.” Miljoenen euro’s gaan in de verbouwing. Deels van huisbank Rabobank, deels van de vier aandeelhouders – allen met een vastgoedachtergrond.

En dat juist in een stad die van plan is de budgettoerist te ontmoedigen door hem extra aan te slaan met een opslag op de toeristenbelasting. Bunk begrijpt het niet. “Er is ontzettend veel overlast van Airbnb,” zegt Hagedoorn. “Met onze prijs en ons product geven wij daar een antwoord op. Ik zie ook niet dat de gasten die wij trekken overlast veroorzaken.”

“We bewijzen in het lagere segment dat je bijzondere hotels opzet die ook iets betekenen voor de buurt waarin ze staan. We moeten betaalbaar zijn, anders komt de buurt hier niet ­binnen. De Van der Pekbuurt was ooit een vogelaarwijk, maar hiernaast zijn net appartementen voor negen ton verkocht. Die gelaagdheid willen wij ook bieden. Als de keuze is: een faire prijs of een hoofdprijs, dan liever een faire prijs.”

Robin Hagedoorn vastgoedexpert van Bunk. Beeld Lin Woldendorp
Joachim de Looij, bij Bunk verantwoordelijk voor de hotelsectie. Beeld Lin Woldendorp

Ouderwets stencilen betrekt de buurt erbij

Het Amsterdamse hotelbeleid is een tombola geworden. Terwijl in Noord Bunk wordt afgetimmerd, haalde de rechtbank een streep door de ombouw van de Christus Koningkerk in Oost.

Net als de Ritakerk is de Koningkerk in de James Wattstraat een oud­gediende in de lijst hotelplannen, van ver voordat Amsterdam de komst van nieuwe hotels aan banden legde.

Met de combinatie boetiekhotel met 77 kamers, café en theater dacht eigenaar Lenny Balkissoon, die eerder de Chassékerk in West tot dansstudio ombouwde, ook aan het predicaat ‘bijzonder’ te voldoen. Maar hij kreeg veertien buurtbewoners tegen zich die aantasting van het woongenot vrezen.

Na een rechterlijk fiat in februari ging het vorige maand mis. De gemeente heeft volgens de rechtbank niet duidelijk gemaakt dat het oude hotel­beleid nog geldt en moet het plan opnieuw waarderen. Balkissoon heeft nog hoop; hetzelfde gebeurde vorig jaar bij het Soho House in de Spuistraat, dat vervolgens bij de Raad van State won.

Het had gemakkelijk ook de Ritakerk kunnen overkomen. “Maar wij hadden de buurt mee,” zegt Robin Hagedoorn van Bunk. “Niemand heeft bezwaar gemaakt. Nou ja, eentje: iemand die een kilometer verder aan het IJ woonde.”

Het resultaat, vermoedt hij, van een innige buurtrelatie. “We zijn eerst met de wijk gaan praten, ver voor alle vergunningen rondkwamen. We hebben ouderwets stencils in de bus gegooid, huis aan huis bereik je mensen.”

“We hebben heel veel ideeën teruggekregen uit de buurt, die honoreren we. De buurt is 25 jaar niet in de kerk geweest, nu zijn ze welkom. Zo heeft de leesclub uit de buurt gevraagd of we ruimte hadden voor hun bijeenkomsten, elke zaterdag. We kregen heel veel reacties. Zoals over het bombardement in 1943, waar in de kerk elf mensen zijn omgekomen. Die krijgen nu een monumentje.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden