Kwaliteitsnieuws van Amsterdamse bodem

De herkomst en betrouwbaarheid van gratis informatie is vaak dubieus. Het Parool biedt inzicht, duiding en achtergronden bij het nieuws. We hebben eigen verslaggevers die bellen, checken, onderzoek doen en ter plaatse zijn. Met als basisvraag: wat betekent dit nieuws voor jou als lezer? Op deze pagina lees je meer over wat Het Parool je te bieden heeft.

Hoofdredacteur Ronald Ockhuysen
https://files.dam.krant.nl/files/0/3/2/1/hoofdredacteur_HP_Ronald-Ockhuysen.png

waarom zij Het Parool lezen

Lezer Irmina Burger

“Het Parool brengt het nieuws met bijzondere invalshoeken”

Ik liep als een van de veertigduizend deelnemers mee in de klimaatmars. Het klimaat is ieders thema geworden, niet alleen van een paar actievoerders. Mede door de berichtgeving in Het Parool werd ik me daarvan bewust. Het Parool brengt het nieuws genuanceerd én met bijzondere invalshoeken. Laatst nog: vier pagina’s verdieping waarin niet alleen een klimaatwetenschapper aan het woord kwam, maar ook een fotoreportage was te zien van eilandbewoners in de Stille Oceaan die door het water dreigen te worden verzwolgen.


Ik ben geboren en getogen Amsterdamse en naarmate ik ouder word, groeit mijn betrokkenheid met de stad. Het Parool voedt die betrokkenheid. Ik kan me enorm opwinden over het gemeentebeleid, waarover ik in Het Parool lees. Waarom wil dit college in hemelsnaam sportvelden vervangen door kunstgras? Ik ben er een petitie tegen gestart en ga zeker niet meer op bepaalde partijen stemmen.

Als gids die dagelijks door de stad loopt, heb ik veel aan de artikelen over het drukker wordende Amsterdam. Ook dan kan ik het hartgrondig oneens zijn met wat ik lees. Dat cruiseschepen extra worden belast, terwijl die júíst het soort toerisme genereren dat je als stad nodig hebt: cultureel betrokken bezoekers die níét je stad afschuimen.

“Columnist James Worthy verwoordt alledaagse dingen op een heel poëtische manier”

Laatst las ik een artikel over waar de stad naartoe gaat, puntsgewijs onderbouwd, met als conclusie: Amsterdam wordt een internationaal georiënteerde stad voor mensen met geld. Daarvan gaan mijn haren recht overeind staan, want ik wil graag dat Amsterdam een stad voor iedereen blijft. Zo’n artikel bespreek ik met mijn buurvrouw en deel ik op mijn Facebookpagina.


Het Parool valt niet voor niets in de prijzen voor zijn vormgeving. Visueel is de krant prettig leesbaar en de informatie wordt toegankelijk en helder gebracht. Maar eerlijk gezegd zijn het de columns van James Worthy die ik als eerste lees. Hij kan alledaagse dingen op een heel poëtische manier verwoorden, echt prachtig vind ik dat. Ik heb hem wel eens een bedankmail gestuurd: James, je bent een toffe peer.

Lezer Narcis Skelic

Je merkt dat Het Parool een vrijplaats voor denkers is

Ik was zeventien toen ik in 1995 uit een provinciestadje in Bosnië naar Nederland vluchtte. Het Centraal Station in Amsterdam was voor mij en mijn moeder de eerste kennismaking met ons nieuwe toevluchtsoord – neonreclames, overal mensen en trams die rinkelden. Ik raakte in paniek: hoe gaan we ons redden in deze chaos?


We kwamen net uit een extreme situatie: een oorlog waarin al onze zekerheden waren vernietigd. De inburgeringsjuf zei tegen me: ‘Vind een anker. Ga een krant lezen, zo leer je de taal en de mensen kennen.’ Ze had gelijk. Behalve dat het lezen van Het Parool me de taalvaardigheid gaf om me te kunnen redden, kreeg ik als nieuwkomer inzicht in de Nederlandse samenleving. Ik kwam erachter dat de chaos die ik bij onze aankomst had ervaren, in feite goed georganiseerde chaos is. Dat stelde me gerust: de oorlogsjongen kon eindelijk ontspannen.

“De geest van vrijheid en autonomie waart door de katernen”

Door columnisten als Theodor Holman weet ik dat Het Parool een vrijplaats voor denkers is. Daaraan merk je dat de krant als verzetskrant is opgericht. De geest van vrijheid en autonomie waart nog steeds door de katernen. Holman schreef pittig over de moord op Theo van Gogh, de dader was een moslim. Die gebeurtenis greep mij destijds erg aan. Ik ben niet religieus, maar ik heb wel een islamitische achtergrond. Als trambestuurder is de stad mijn kantoor, en ik zág de woede zich als een deken over de stad uitspreiden. Mensen waren bang: hoe moet het nu verder met deze stad, met dit land? In tegenstelling tot andere media, bleef Het Parool de nuance zoeken in een debat dat makkelijk had kunnen escaleren.


Bij Het Parool wordt niet alleen verteld wat de lezer graag wil horen. Maar de krant beantwoordt mijn vragen op zo’n manier dat ik ook word gerustgesteld. De toon is altijd opbouwend, altijd positief. Zo word ik een geïnformeerde, maar geen boze Nederlander

Lezer Yuki Hochgemuth

Ik word blij van hoe er in Het Parool over kunst wordt geschreven

Het is makkelijk om gedeprimeerd te raken van het nieuws, er gebeuren zoveel nare dingen. Maar ik vind het prettig dat Het Parool me ondanks alles met een goed gevoel achterlaat. Zo word ik blij van hoe positief er over kunst en cultuur wordt geschreven. Andere kranten kunnen in hun theater-, kunst- en filmrecensies weleens ‘zuur’ overkomen. Maar als je alleen maar negatief over kunst leest, ben je minder geneigd je erin te verdiepen. Jammer, want kunst vormt je als mens.


Ik studeer journalistiek in Utrecht, de Utrechtse tramaanslag greep mij enorm aan. Ik merkte dat ik voor de meest actuele informatie via sociale media Het Parool koos, boven de ‘harde-nieuwssites’. Ook kon ik in Het Parool uitgebreid lezen over de schietpartij in een buurthuis op Wittenburg, waarbij een onschuldige stagiair omkwam. Heel naar, want het is bij mij om de hoek. Door de genuanceerde informatie die ik erover kreeg in Het Parool, kan ik er met een geruster gevoel langs fietsen.

"Ik zie de krant als een kompas voor hoe ik in het leven sta"

Je kunt er geld op verwedden dat er een moment komt in een gesprek dat ik zeg: ‘Ja maar, ik heb in Het Parool gelezen dat…’ Ik zie de krant echt als een kompas voor hoe ik in het leven sta. Neem de uitbreiding van Schiphol. Daar heeft iedereen een mening over. Het Parool geeft helder gehoor aan alle voors en tegens. Ik kan vasthoudend zijn in mijn denken over het milieu, maar als ik onderbouwde argumenten van de ‘andere’ kant lees, krijg ik wel een breder perspectief.


Ik kan ontroerd raken door de columns van Femke van der Laan, de weduwe van de Amsterdamse burgemeester die zo geliefd was, ook door mij. Femke is het meest dichtbij van wat we nog van hem hebben. Zijn boodschap ‘wees lief voor de stad en voor elkaar’ klinkt door in Het Parool: ik heb echt het gevoel dat álle Amsterdammers erin zijn vertegenwoordigd.

Lezer Lucia Spaans

In Het Parool herken ik mijn eigen tegendraadsheid

Tegendraads. Eigenzinnig. Dat zijn de woorden die bij me opkomen als ik Het Parool zou moeten omschrijven. En dat is precies waarom ik die krant zo graag lees. Zelf ben ik ook iemand die weleens kan provoceren. Maar altijd met een open blik naar wat anderen te zeggen hebben: mijn mening is niet in beton gegoten. Dat herken ik in Het Parool; ik heb het idee dat alle perspectieven aan bod komen.

De tegendraadsheid van Het Parool zit ’m natuurlijk ook in de ontstaansgeschiedenis als verzetskrant. Maar je ziet het nog altijd terug, de columns van Theodor Holman voorop. Ook in de lezersbrieven proef je het. Sterk geschreven, niet politiek correct – je hóórt dat er echte Amsterdammers spreken, die niet op hun mondje gevallen zijn.

"Het Parool is mijn graadmeter voor wat leuk en nieuw is in Amsterdam"

Op drukke werkdagen neem ik de tijd om bij een kop koffie de krant door te nemen. Voor mijn werk als jurist is het belangrijk om op de hoogte te blijven. Sinds de Europese privacywet AVG van toepassing is geworden, bijvoorbeeld, zie ik in mijn praktijk dat mensen zich meer en meer bewust worden van het belang van privacy. Maar er is nog veel onduidelijk en wij krijgen er nog dagelijks vragen over. Ik lees graag wat andere juristen of hoogleraren daarover te zeggen hebben.


Over de klimaatmars in Amsterdam berichtte Het Parool uitgebreid en beeldend. Zelf kon ik er niet bij zijn, maar door de video’s die de krant online uitzond, kon ik het toch volgen. En zo zijn er meer onderwerpen die ik belangrijk vind, zoals immigratie. Ik geloof niet zo in het zwart-witdenken dat vaak rond immigratie heerst, maar in Het Parool vind ik de nuance waar bij zo’n ingewikkeld onderwerp behoefte aan is.

Ook niet onbelangrijk trouwens: Het Parool is mijn graadmeter voor wat leuk en nieuw is in Amsterdam. En waar ik lekker kan eten. De rubriek Proefwerk sla ik daarom nooit over.

Lezer Els Rutten

Bij Het Parool vind ik kwaliteitsnieuws van Amsterdamse bodem

Ik voel me zo langzamerhand een echte Amsterdammer, al ben ik opgegroeid in een dorp in de buurt van Delft en woon ik hier pas zeven jaar. Maar inmiddels speelt mijn hele leven zich hier af. Ik ben graag op de hoogte van wat er speelt in de stad, en dat vind ik bij Het Parool – kwaliteitsnieuws van Amsterdamse bodem. Berichten in de krant, zoals dat er een maximumprijs moet komen voor koopwoningen in het middensegment, leiden regelmatig tot het ‘gesprek van het weekend’ met mijn vrienden.


Ook de kleine weetjes over de stad zou ik niet willen missen: als ik het niet in Het Parool had gelezen, had ik nooit geweten dat er maar bar weinig straten in Amsterdam naar vrouwen zijn vernoemd. Goed dat daar aandacht voor is; hopelijk verandert er dan iets in de toekomst. En ik kan echt uitkijken naar de Stadsgids, vooral als ik nog geen plannen heb voor het weekend. Daar haal ik altijd wel een leuke markt uit, of iets anders om te doen.

"Het zijn vooral de achtergrondverhalen in de krant die indruk op me maken"

Ik werk in Den Haag, dus ik ben veel onderweg. Omdat ik niet te veel op een schermpje wil zitten staren, lees ik in de trein meestal een boek. Toch kan ik het vaak niet laten om tussendoor het nieuws te checken: de Parool-app op mijn telefoon open ik wel drie of vier keer per dag.


Het zijn vooral de achtergrondverhalen in de krant die indruk op me maken. Zoals het verhaal van de fotograaf Andre van Noord, die niet lang meer te leven had. Toen ik las hoe hij alles uit het leven haalde, raakte ik ervan doordrongen hoe belangrijk het is om met de dag te leven. Maar het gebeurt me ook regelmatig dat ik in de lach schiet bij Het Parool. Zo onderkoeld als Schuim-verslaggever Hans van der Beek de sfeer en het eten op evenementen in de stad beoordeelt, hilarisch vind ik dat!

Lezer Mitch Karsten

De krant maakt ingewikkelde kwesties toegankelijk

Ik werk vier dagen per week als communicatieadviseur en daarnaast doe ik een master bedrijfskunde. Al met al heb ik weinig vrije tijd. Maar op zaterdagochtend ontspan ik me: dan neem ik uitgebreid de tijd voor Het Parool.

De artikelen zijn toegankelijk geschreven, met veel infographics om lastige materie inzichtelijk te maken. Ik heb veel gehad aan de rubriek Adieu aardgas, waarin elke week een alternatieve energiebron werd besproken. Zo’n praktische vertaling van een ingewikkelde kwestie heb ik in andere media niet gezien.


Een onderwerp als de Brexit kan tijdens de lunch tot verhitte discussies leiden. Ik werk met allerlei professionals, de meningen vliegen gepassioneerd over tafel. Dan is het prettig dat ik het onderwerp in een Brexit-special van alle mogelijke kanten belicht heb gezien en er gedegen over kan meepraten.

"Het Parool biedt een helikopterview en voelt toch dichtbij"

Het Parool biedt een brede helikopterview en voelt toch dichtbij. Je leest over dingen die bij wijze van speken bij je om de hoek gebeuren. Op regelmatige basis komen kleine ondernemers aan het woord die het moeilijk hebben, vanwege de stijgende huurprijzen en de toename van gewelddadige overvallen in de stad. Het Parool geeft een dergelijke problematiek een menselijk gezicht. Nu doe ik mijn boodschappen zo veel mogelijk bij kleine winkeliers om ze een hart onder de riem te steken.


Ik word blij van de zorg waarmee de pagina’s zijn vormgegeven. Het is een mooie krant. En Het Parool heeft een neus voor goede verhalen. Zoals de portretten van kroegbazen: iets heel alledaags, met een bijzonder verhaal erachter.

In vergelijking met andere kranten heeft Het Parool een pittige maar warme toon. Van de rubriek 'Amsterdammer helpt Amsterdammer' kan ik ontroerd raken. Dan denk ik: wat is dit toch een fijne stad en wat wonen er toch fijne mensen.