Rodizio

Braziliaans

Een Braziliaanse aanfluiting

Bij Rodizio komen 'passadores' met gegrild vlees langs totdat je er voldoende van hebt gegeten. Dat gebeurt snel: de kwaliteit is slecht en de bereiding laat veel te wensen over. Maar de caipirinha deugt.

Argentijnse grillrestaurants zijn alom bekend. Daarnaast heb je Uruguayaanse soortgenoten, maar in Brazilië, verreweg het grootste land van Zuid-Amerika, kunnen ze er ook wat van. Daar gaat het over de churrascaria, wat grillrestaurant betekent, en daar bestaat dan weer een variant op, de rodizio.

Bij een rodizio wordt continu vlees gegrild aan lange spiesen, maar je hoeft het niet uit te kiezen, al is dat wel mogelijk. Zo gaat het ook in het Amsterdamse restaurant Rodizio.

Het idee is dat je inschrijft voor zo'n rodiziomenu (hier €27,95). Elke keer als iets klaar is, komt de chef (die noemen ze passadores - zeg maar vervoerders) langs met zo'n lange spies en een speciaal plateautje met in het midden een rustpunt voor de spies, waarvan hij dan naar wens vlees voor je afsnijdt.

Soms moet je assisteren door met een tangetje het ontstane lapje beet te pakken voordat het door de lucht vliegt.

Je krijgt ook nog een plaatje op tafel dat aan één kant groen en aan de andere kant rood is. Zolang de groene kant boven ligt, komt de passador langs met zijn spies; als je hem omdraait, bieden ze je een dessert aan.

Vanzelfsprekend krijg je er nog van alles bij, maar daarvoor moet je dan wel naar een buffet. Daar tref je verschillende soorten groente aan (bietjes, worteltjes, broccoli, bruine bonen, palmhart, aardappelpuree, aardappelsla), allemaal koud, flauw en zelfs waterig (de broccoli). Verder is er rijst, die helaas ook koud en erg droog is. En er is natuurlijk een soort feijoada, een hier wat dunne zwartebonenstoof. Niet echt een hoogstandje, maar tenminste gevarieerd.

Je kunt er ook nog apart brood bij bestellen: voor €3,25 (de website zegt €3,00!) krijg je twee kleine afbakbroodjes die allesbehalve afgebakken, maar bleek en ongaar zijn; een aanfluiting dus. We bestellen er ook nog friet bij, ook €3,25 (€3,00 op de website) en gefrituurde cassave (hetzelfde verhaal met de prijs). Die laatste zijn goed te pruimen.

Als saus krijgen we - ook voor bij het vlees - losse zakjes mayonaise, een knijpfles Hollandse knoflooksaus en een flesje ketchup. Zou dat zijn omdat je op de Zeedijk geen kwaliteit of authenticiteit mag leveren? Zet tenminste een aardige Braziliaanse saus op tafel, zoals de (ook Argentijnse) chimichurri, de beroemde pittige tomaten-kokossaus, of een andere saus waar in Brazilië grote fabrieken voor bestaan, maar die je gemakkelijk zelf kunt maken.

Zo, dan zijn we nu toe aan een bespreking van de kwaliteit van wat de passador aanbiedt.

Het begint met een schoteltje gegrilde stukjes ossenhaas (als enige niet aan de spies aangeboden), die volkomen doorgeslagen en dus grauw van binnen, droog en taai zijn. Dat begint goed. Dan volgt, vrij snel, de chorizo, niet geheel gare worstjes, die niet erg lekker zijn. Mijn tafelgenoot geeft het na één hap op.

Er komen verschillende soorten vlees, zoals wat ze picanha noemen (ons staartstuk komt er het dichtst bij), ook al vrij taai en bovendien, omdat we steeds een stukje van de buitenkant krijgen, te zout.

Dan zijn er entrecote, lamsvlees, rib en kip. Die kip is nog enigszins mals, maar de rest is matig van smaak en nog matiger van malsheid. Soms heb je de indruk dat het vlees te kort heeft gelegen of gehangen, waardoor het taaier is dan noodzakelijk is; soms is de smaak op het randje door juist te grote ouderdom en mag je je in je handen wrijven als je er zonder ellende van afkomt. Dit is geen vertrouwenwekkend geheel.

We draaien het plaatje dus maar om naar rood en de passador komt ons het dessert voorstellen: met suiker en kaneel geroosterde ananas. Ook die komt aan de spies en er wordt een donkergerand stukje voor ons afgesneden. Dat kan ermee door.

Net als de drankjes trouwens. We laten ons verleiden tot een caipirinha, wat cachaça (rietsuikerbrandewijn) is met suiker(-stroop) en limoen (€5,50). En een glas onvermengde cachaça (€3,00) gaat er ook nog wel in.

Je zou kunnen zeggen dat zo'n Braziliaanse grill onmogelijk iets kan zijn voor een verfijnde proever, maar zelfs met karige middelen kun je iets veel behoorlijkers maken van wat in mijn ogen nu een beschamende vertoning is. Maar we gaan moedig door.