Pomorosso

Italiaans

Een omweg waard

Pomorosso op de Ceintuurbaan is in de eerste plaats een succes omdat de twee jonge ondernemers in Italië zelf ingrediënten
uitzoeken om te importeren en omdat ze veel zelf maken. Bestel de vitello dello chef en die citroentaart!

Misschien zou je er zo voorbijlopen, ondanks de fakkels die de ingang markeren. Er zijn immers nogal wat restaurantjes op de Ceintuurbaan en die zijn niet alle even goed - eerder is het van alles wat - maar Pomorosso is een omweg waard, om in Michelintermen te spreken. Het is trouwens niet de eerste en enige zaak met die naam.

Op de Amstelveenseweg (ook al zo'n straat waar eethuizen als paddenstoelen uit de grond schieten) zijn dezelfde twee jonge ondernemers al een beter soort pizzeria begonnen en sinds een aantal maanden hebben ze, met veel ambitie en gebaseerd op hun succes daar, er een echt restaurant bij.

Ze maken reclame met hun goede culinaire opleiding (terecht) en met hun streven de meeste ingrediënten zelf uit Italië te importeren, omdat ze de kwaliteit beter vinden als ze hun producten ter plekke kunnen kiezen. Groot gelijk hebben ze.

En wat ze niet importeren, maken ze zelf. Zo komen meteen zelfgebakken brood en een bakje met kruidige olijven op
tafel. Geen poespas, maar goed. De inrichting is eenvoudig, maar
adequaat: kussentjes op de rechte stoelen bijvoorbeeld.

Er staan op een bord zes specialiteiten van de dag, maar op het dessert na houden we ons aan de kaart. Daar staat voldoende op.

Om het ons gemakkelijk te maken, bestellen we de Grande Antipasto Pomorosso voor twee (€18,50), niet wetend hoe grande die is. Er komen vier schalen op tafel met elk zeker vier warme en koude antipasti. Ik zal proberen er iets van te schetsen, maar laat ik meteen zeggen dat alles van uitzonderlijk hoge kwaliteit is. Dan hoef ik dat niet steeds te herhalen.

Eerst Parmigiana de melanzane, Polpette de la nonna (met aubergine gevulde gehaktballetjes in tomatensaus), Fritelle (beignetjes van gistdeeg), gefrituurde gepaneerde ricottaballetjes, octopussalade, mozzarella met calamari, carpaccio van tonijn met kappertjes en balsamico, vitello tonnato, bruschetta met tomaat, rucola en pesto, gegrilde aubergine en dan een schaal met vleeswaren: bresaola, San Danieleham, coppa en pittige salami, begeleid door toefjes ricotta met truffel - en dan zal ik nog wel wat vergeten zijn.

Eigenlijk kun je na zo veel geweld, op zo'n fantastisch niveau nog wel, geen pap meer zeggen, maar we gaan dapper door.

Van de primi bestellen we de Gnocchi taleggio e noci: goede aardappelgnocchi met mooie kaassaus en walnoten (€11,00).

De Ravioli di ricotta gratinata, gevuld met ricotta en spinazie in bechamelsaus, gegratineerd met paneermeel en Parmezaanse kaas (€12,50), doen je betreuren dat je maar zo'n klein maagje hebt.

En dan zijn we toe aan de secondi: de vitello dello chef is een bord vol mooie plakken kalfsvlees met (weer) taleggio in de saus, wat overigens geen probleem is, want het is één van mijn favoriete kazen, met spinazie en truffelige polenta (€16,oo). Dit is geen omweg, maar een reis waard! En dan zijn er nog de Gamberoni Pomorosso: zeker zeven gigantische garnalen met mosselen met kerstomaatjes, knoflook en olijfolie (€21,oo). Alleen al dit gerecht is een hele maaltijd.

Dat we toch nog naar de desserts uitkijken, mag dan ook verbazing wekken. Van de dagkaart kiezen we de citroentaart met vanillesaus, een klassiek Italiaans baksel, maar met een hoeveelheid volle citroensmaak die je duidelijk doet merken dat ze zelfs die citroenen goed hebben gekozen: niets van dat gewone. Je zou haast vergeten dat ook in citroenen zulke kwaliteitsverschillen bestaan. Hier proef je de beste (€6,50).

Tiramisu is natuurlijk zo klassiek als wat, maar ook deze is met veel liefde en aandacht gemaakt (€5,oo).

Wat verder nog melden? Misschien dat de bediening buitengewoon aardig is.

O ja, het drinken natuurlijk: het water is in elk geval goed (Ferrarelle, uit de omgeving van Napels, waar ook de chefs vandaan komen; €4,oo per liter!) en als karige drinkers bestellen we alleen een glas van de heerlijke Grillo Sicilia IGT. (Grillo, of Riddu, is de nu vooral Siciliaanse druivensoort waar ook marsala van wordt gemaakt; op de kaart staat die voor €5,50 per glas, maar omdat hij niet in het kasregister zit, staat op de rekening €5,oo. Nou, dat komt wel goed.)

Bij Pomorosso kun je dus buitengewoon plezierig eten - als ze tenminste de klunzige pianist weten stil te houden. Die kan echt niet! Er zijn ook pizza's trouwens en je kunt er vrijdag, zaterdag en zondag van 12.30 tot 15.00 uur lunchen. Doen!

Doorsturen      Printversie        

sluit dit venster

Pomorosso

naam vriend

emailadres vriend

jouw naam

jouw emailadres

boodschap

nog karakters

 

Ik wens een kopie van deze mail naar mezelf te sturen