City Café (Mint Hotel)

Internationaal

Maar het uitzicht is prachtig

De architectuur van het nieuwe Mint Hotel bij het Centraal Station is opvallend, maar het restaurant valt tegen. Culinaire kitsch voor niet- Amsterdammers. En waar was die truffel?

Het Mint Hotel is een nieuwe aanwinst, mooi gelegen aan het water van het Oosterdok, tegenover de Geldersekade, dus met een fraai uitzicht.

Het is onderdeel van een Brits concern met hotels in enkele Britse steden met een soortgelijke formule en het restaurant heet overal City Café.

Je zit er langs een grote glaswand met dat uitzicht, maar aan de binnenkant ligt de langgerekte, volledig open eetzaal langs een gang waar je van druk huishoudelijk verkeer kunt spreken: de receptie is in zicht, over de plavuizen kletteren de hakken van het vrouwelijke personeel en de passerende hotelgasten ontmoeten elkaar naast je tafeltje en converseren luidruchtig. Alsof je in de Kalverstraat op straat zit.

Verder is het hier sober ingericht. De bediening zou het verschil kunnen maken en hoewel de ontvangst goed is, zakken we daarna in een poel van ellende. Het begint al met het tafelwater. We vragen naar het soort. Sourcy (= Heineken uit Bunnik) is het antwoord. We krijgen een fles van het overigens goede Llanllyr Source uit Wales. Ze zijn al een klein half jaar open; dan mag je dat toch wel weten!

Het gaat nog een paar keer mis. Zo ligt voor het tussengerecht bij de één een lepel voor de soep en bij de ander bestek, correct. Maar als die gerechten arriveren, komt de soep bij mes en vork terecht. We wijzen op de vergissing en krijgen te horen dat de collega duidelijk heeft gezegd dat die soep naar de plaats moest gaan waar hij nu staat; een verwijtende blik is ons deel. Als de voorgerechten komen, wordt ons iets toegesnauwd dat we eerst niet verstaan. Ze blijkt, heel kortaf, the veal gezegd te hebben. Wij noemen dat kalf, zeg ik dan (ze is Nederlandse!). Bij het hoofdgerecht komen binnen enkele minuten drie bediendes vragen of alles smaakt; geen ervaring, kennelijk zo van een foute kelnercursus. En onze keuze van het nagerecht moeten we drie keer opgeven, want het dringt kennelijk niet door en de communicatie tussen de medewerkers is duidelijk abominabel.

Overigens geeft de website op sinterklaas nog steeds het zomermenu aan; daar kan ik me voor dit verslag dus niet op oriënteren. Wat is dit voor een ballentent?

We maken gebruik van het driegangenmarktmenu à €32,00 en vullen dat aan met wat tussengerechten. Dus beginnen we van het menu met zwaardvis met concassé van gele tomaat, gebakken heilbotfilet met een sabayon van lavas met rauwe coquille en duindoornbes. Een heel verhaal, maar op het bord zijn het twee vissige bolletjes met wat ertussen. Het punt is dat zo veel aromaten aan die vis zijn toegevoegd dat die ten onder gaat in bijvoorbeeld de fruittonen van de duindoorn.

Het ziet er mooi uit, maar het is culinaire kitsch.

En dan de gebraiseerde kalfsborst met krokante eendenlever, rode en savooiekool en een textuur van appel: klinkt weer mooi, maar de smaken verdwijnen in het geweld.

À la carte de bloedworst met - ook hier - appel: redelijke bloedworst, maar overdreven gearomatiseerde appel. Te fancy! (€10,50). De crème van topinamboer (€8,50) is redelijk, maar niet bijzonder.

Twee sliptongetjes à la meunière met peterselie, kappertjes, gekookte krieltjes en gemengde salade volgen, redelijk gebakken, hoewel wat vettig, maar met een goed zure saus en goede krieltjes. De salade is erg slecht aangemaakt, alsof alleen wat matige balsamico is gebruikt en die ligt onderin. Geen olie.

Het andere hoofdgerecht uit het marktmenu wordt gevormd door twee stukjes vlees: malse rundersukade en een stukje ribeye, niet echt opzienbarend, volgens de kaart met gebakken cantharellen en herfsttruffel: er ligt vooral een stuk koningsoesterzwam (Pleurotus eryngii) en van truffel proeven we niets.

Na is er huisgemaakte candybar met gekaramelliseerde pinda, noga-ijs en karamelsaus. Bij een candybar denk je aan iets omhuld met harde chocolade, maar dit is een sneetje chocoladetaart. Nou ja, niet slecht. En dan is er huisgemaakte, gevulde speculaas met kaneelijs en borstplaat. De gevulde speculaas is ongaar, om het nog vriendelijk te zeggen, de spijs is raar van smaak en structuur, het kaneelijs is waterig en de borstplaat, nou ja, die splinters gaan wel.

Al met al erg matig. De wijnkaart valt mee, maar dit is geen positieve ervaring: een ongelukkige ambiance, een veelal incompetente bediening en een te fancy keuken. Zo gaat dat niet! Alleen het uitzicht beklijft.

Doorsturen      Printversie        

sluit dit venster

City-Cafe-Mint-Hotel

naam vriend

emailadres vriend

jouw naam

jouw emailadres

boodschap

nog karakters

 

Ik wens een kopie van deze mail naar mezelf te sturen