Stadsgids Bewaar

Minipoëziefestivalletje in het thuishonk van dichters

Dichter Thomas Möhlmann en muze Sterre Parigger
Dichter Thomas Möhlmann en muze Sterre Parigger © Schuim

Schuimverslaggever Hans van der Beek doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: de presentatie van dichtbundel 'Ik was een hond'.

Bij de garderobe staan twee mannen. Ik schat hen in op een dichtbundel of drie, bij elkaar dan. De een: "Ik hoop dat het een beetje gezellig wordt." De ander: "Ik heb er alle vertrouwen in. Ik weet alleen niet of ik tot het laatste blijf."

Dichters staan bekend als uitstekende innemers, maar daarmee zijn ze nog geen lachebekje. Wie zo lang kan nadenken over één enkele zin, wordt nog wel eens overvallen door het leven.

Thomas Möhlmann staat bij de ingang van de grote zaal en neemt knuffels en warme woorden in ontvangst. Het komt allemaal goed zo, alle vertrouwen.

In Perdu wordt de nieuwe bundel van Möhlmann gepresenteerd, Ik was een hond getiteld, en daar hebben ze een minipoëziefestivalletje van gemaakt, met een hoop gastoptredens, live en via YouTube, want Ellen Deckwitz heeft een latere vlucht uit Suriname.

Overigens had ik na Iggy Pop voor een andere titel gekozen, maar ik heb er geen verstand van.

Het is volle bak en er wordt heel wat bijgekletst. Ik vang dingen op als 'Mooie omslag hadden ze gekozen!' en 'Ik hoorde nog lovende woorden over jou'/'Oh?'

Achter de bar hangt een bord met de beschikbare dranken. Helemaal bovenaan staat Duvel. Schitterend. Ik bevind me echt in een thuishonk van dichters.

Möhlmann begint met het eerste gedicht van de avond: 'Ik was een hond/ik was een oude hond/tot ik dacht dat ik net zo goed een dichter zou kunnen zijn.' Ja precies, of net zo goed een oude duif of een ezel of een marmot, maar laat ik erover ophouden.

Het minifestivalletje van vanavond blijkt juist karig. Bij zijn vorige drie boekpresentaties maakte Möhlmann er een avondvullend programma van. "Dit keer was ik echt van plan: borreltje om een uurtje of vijf, eten, vroeg naar bed. Maar ik lees te veel goed spul."

Wat presentatie dichtbundel Ik was een hond
Waar Perdu, Kloveniersburgwal
Wie Thomas Möhlmann, Jan Baeke, Maartje Smits, Tsead Bruinja, Frank-Jan van Triest, Martin Reints, Job Lisman, Marieke de Groot, Hanne Arendzen
Wanneer woensdag 22 maart, van 19.30 tot 22.00 uur

Drank en spijs **
Sfeer ***
Hans wordt kuitenman

Als compromis is er geen pauze. En alle voordrachten moeten kort zijn, maximaal drie gedichten p.p. Möhlmann schat dat het met een uurtje gepiept moet zijn en dan kunnen we aan het bier.

De voordrachten gaan ongeveer zo. De dichter draagt  voor, waarbij de een het de parodist iets makkelijker maakt dan de ander. Daarna zegt het publiek: "Mmmmm." Soms zeggen enkele mensen: "Mooi!" en dan volgt meer of minder applaus.

Er valt ook nog eens genoeg te lachen. Möhlmann vertelt hoe hij ooit een cursus Hoe leer ik dichten volgde - bij Crea. "Dat klinkt heel suf, maar dat was het niet. Het was alleszins bepalend voor de ontwikkeling van de Nederlandse literatuur."

Van de uitgeverij hebben we een consumptiebon gekregen. Ik neem een Duvel.

Tips? Mail naar schuim@parool.nl