Een beklemmende opsomming van geweld

ALMELO - In de strafzaak rond de vrouwenhandel van de gewelddadige 'criminele organisatie' van Saban en Hasan B. eist justitie twaalf en zeven jaar cel tegen de Turks-Duitse broers. Medeverdachte Moïz C. moet van de aanklaagster vier jaar de cel in. Een weerzinwekkende opsomming vormt de romp van het requisitoir van officier van justitie Inge Schepers.

Urenlang dreunt de aanklaagster de bewijzen op die het Openbaar Ministerie ziet voor de sadistische, zeer grootschalige vrouwenhandel van de broers Saban en Hasan B., wier gewelddadige 'criminele organisatie' van pooiers, bodyguards en helpers (zoals snorders) volgens haar zo'n vijftig man telde.

Ongeveer 120 prostituees verkeerden binnen de invloedssfeer van de internationaal opererende bende. Van hen zijn 78 vrouwen officieel als slachtoffer van mensenhandel en uitbuiting aangemerkt, op grond van 85.000 afgeluisterde telefoongesprekken, observaties van de recherche en (getuige)verklaringen.

Justitie roept de rechtbank op hard op te treden tegen 'de vernederende manipulatie, dwang en uitbuiting' en 'het grove geweld dat schering en inslag was'. De aangescherpte wet rond vrouwenhandel is nog pril en justitie 'nodigt de rechtbank van harte uit bij te dragen aan de jurisprudentie'.

''Slachtoffers van de groep B. raakten ontmenselijkt en verwerden tot productiefactoren, zonder waardigheid,'' betoogt Schepers. ''Ze werkten als een mechaniek, vaak meer dan twaalf uur per dag; en dat dag in dag uit, het hele jaar door. Dat slachtoffers hun gevoelens dan afsluiten en alleen nog handelen vanuit een overlevingsdrang, maakt het fenomeen mensenhandel zo afschuwelijk.'' Veel slachtoffers moesten duizend euro per dag verdienen en stonden 'praktisch 24 uur per dag onder toezicht van de criminele groep'.

Schepers schetst hoe de broers B. en hun handlanger Nuri T. in 1998 van Duitsland naar Amsterdam komen, met enkele prostituees. Als 'dekmantel' nemen ze café Harley Heaven en eethuis Döner King in de Monnikenstraat over, om van daaruit hun activiteiten te coördineren.

Aanvankelijk laten de drie als pooiers hun vrouwen op de Wallen werken, gaandeweg breiden ze hun organisatie uit met pooiers en bodyguards die tientallen prostituees voor hen controleren. Daarnaast werkt het trio samen met 'pooiers en seksbazen uit verschillende steden in Duitsland en België'.

Het eerste, klassieke politieonderzoek naar de groep loopt stuk. Pas eind 2005 komt het grote onderzoek onder codenaam Sneep van de grond, waarin rechercheonderdelen in Nederland, Duitsland, België en Turkije samenwerken.

Het geweld dat zij waarnemen, is ongekend. Als aanklaagster Schepers het bewijs tegen hoofdverdachte Saban B. doorneemt, volgt een beklemmende opsomming van klappen met honkbalknuppels, het breken van de neus van een prostituee door haar hoofd tussen een deur te houden en die dicht te slaan, dreigementen dat Saban van zijn 'vriendin', als ze niet doet wat hij gebiedt, 'een vinger zal afsnijden', of haar 'kapot zal neuken' of 'helemaal kapot zal slaan'. Toch houdt Sabans 'vriendin' het idee dat zij 'zijn prinsesje is', vertelt ze de politie.

Vrouwen laten onder dwang abortus plegen, laten hun borsten vergroten en Sabans initialen in hun nek of op vinger tatoeëren. De prostituees moeten ook doorwerken als ze ziek, oververmoeid of ongesteld zijn, worden continu in de gaten gehouden door Saban of zijn bodyguards.

De modus operandi waarmee Saban 'zijn meisjes' dwingt tot prostitutie, is steeds dezelfde, stelt justitie. Hij zet de vrouwen tegen elkaar op om ze nog meer te laten verdienen. Als hij een van hen met een knuppel beurs heeft geslagen, moet een ander de blauwe plekken wegschminken. Weer een ander wordt door Saban en anderen verkracht. Hij dwingt haar hem te pijpen. Vervolgens verkracht hij haar. Het condoom dat zij pakt omdat ze 'geen pil slikt', slaat hij haar uit handen.

Saban hoort de lange opsomming onbewogen aan. Hij reageert alleen even als zijn moeder en zussen wordt verweten dat zij voor de groepering geld wegsluisden.

Zijn broer Hasan en medeverdachte Moïz C. wordt minder geweld verweten. Wel maken zij volgens justitie deel uit van de sterk hiërarchische, geoliede criminele organisatie die al dat geweld mogelijk maakte en die prostituees niet liet ontsnappen. Daarom moeten ook zij forse celstraffen krijgen. (PAUL VUGTS)